Δεύτερη κυκλοφορία από τους Ελβετούς με τίτλο “Retrospective” και πραγματικά μπορώ να πω ότι είναι εξίσου καταπληκτικό cd όσο το ντεμπούτο τους. Οι συνθέσεις από την αρχή μέχρι το τέλος θυμίζουν ακόμα πιο έντονα τους Dream Theater της εποχής “Images and Words” και “Awake” κυρίως στη δομή των τραγουδιών αλλά και στα πλήκτρα που μοιάζουν πολύ με τις αντίστοιχες μελωδίες του Kevin Moore. Τα ριφ στην κιθάρα είναι πιο κοφτά και δυναμικά και μου θύμισαν σε πολλά σημεία τους Evergrey και αυτό βοηθάει και η φωνή του καινούριου τους τραγουδιστή του Mike Andersson. Για τα κομμάτια τι να πούμε. Σίγουρα είναι από τα πιο τεχνικά που έχω συναντήσει και αντίστοιχα με το πρώτο cd εδώ πέρα η παραγωγή είναι άψογη και ακούγονται τα πάντα έτσι όπως πρέπει να ακούγονται. Μπορώ να πω ότι σε αυτό το δίσκο δώσανε περισσότερη βαρύτητα στην ευθύτητα των ριφ πάρα στην τεχνική και στα progressive στοιχεία γι' αυτό έγινε και η αναφορά ότι μοιάζουν στους Evergrey λίγο πιο πάνω. Αυτό παίζει να ξυνίσει πολλά άτομα αλλά προσωπικά εμένα δεν με ενόχλησε καθόλου. Οι συνθέσεις είναι ουτως η άλλως μεγάλες σε διάρκεια πάλι οπότε δεν χάνετε καθόλου η progressive μεριά των τραγουδιών. Σίγουρα είναι πολύ διαφορετικό από το ντεμπούτο τους αλλά μπορώ να πω ότι στέκετε καλά ανάμεσα στις καλύτερες progressive Κυκλοφορίες που έχω ακούσει. Αν θέλετε να γνωρίσετε τώρα τη μπάντα τσεκάρετε το ντεμπούτο τους καλύτερα και μετά αυτό για να κρίνετε καλύτερα τις διαφορές και στα μέλη της μπάντας αλλά και στα τραγούδια.

8/10

Άκης Μυστιλόγλου

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.

Σχόλια (0)

RSS feed Comments