Και όμως, η παρούσα μπάντα υπάρχει από το 1986. Δεν γνωρίζω γιατί δεν έγιναν ποτέ ευρύτερα γνωστοί, ενδεχομένως επειδή τραγουδάνε στη μητρική τους γλώσσα, τα Πολωνικά. Με το πρώτο κιόλας άκουσμα σε διακατέχει μια ανατριχίλα, δεδομένου ότι το πρώτο που ακούς με το που πατήσεις το play είναι ψίθυροι. Η μπάντα περιγράφει τον ήχο της σαν Death-Thrash-Progressive, αλλά υπάρχουν και black περάσματα, ιδιαίτερα όταν υπάρχει δίκαση στα drums σε μεγάλο βαθμό και σε σημεία brutal φωνητικά. Οι εισαγωγές των “Chaos”, ”Dreams” και ”Cross Of Gold” θυμίζουν πολύ metalcore, αλλά στην πορεία μετατρέπονται σε μία μίξη heavy μουσικής με φωνητικά πότε brutal και πότε καθαρών. Αυτό που με χάλασε πολύ είναι το ξεκίνημα του “Bomb And Fire”. Ενώ είναι πολύ ωραίο κομμάτι (και ίσως το μόνο καθαρά progressive στον δίσκο), ξεκινάει με εισαγωγή που θυμίζει τσιφτετέλι. Ευτυχώς κρατάει ελάχιστα, η αλήθεια όμως είναι πως μάλλον δεν ήταν εύστοχος πειραματισμός. Η σύνθεση είναι απλή: εισαγωγή,couple-refrain,solo,κλείσιμο. Φαντάζομαι, όμως, πως η δουλειά που έγινε ήταν δύσκολη προκειμένου να έχουν πετύχει ένα τόσο ωραίο σύνολο ανάμεσα σε τόσο διαφορετικά και πολλά είδη. Συμπερασματικά, το «Infernal Chaos” είναι ο ορισμός στην ποικιλομορφία του ήχου, οπότε πιστεύω πως θα αρέσει σε μεγάλο εύρος κόσμου. Προσωπικά, είναι το μοναδικό album που έχω ακούσει, που συνδυάζει σχεδόν όλα τα είδη της σκληρής μουσικής. Και το αποτέλεσμα είναι πολύ ευχάριστο.

7,5/10

Μαρία Θεοδωράκη

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.

Σχόλια (0)

RSS feed Comments