Ιούλιος 2010 (θαρρώ) και έχω κατέβει μεσοβδόμαδα Εξάρχεια για καφεδάκι με τον Αρχισυντάκτη. Στα χέρια του κρατούσε -κλασικά- δύο σακούλες γεμάτες CD. Τα ανοίγω και τα παρατηρώ ένα-ένα. Το μάτι μου έπεσε κατευθείαν σε αυτούς, καθώς τα υπόλοιπα λίγο πολύ τα γνώριζα. Τον ρώτησα τι ακριβώς παίζουν. Μου απαντάει ότι είναι καθαρό heavy metal με αρκετά μελωδικά σημεία σε φάση N.W.O.B.H.M. Η απάντηση μου γελώντας ήταν: "Μα καλά, μπορεί να κάνει κάποιος κάτι τέτοιο σήμερα;". Να που έπεσε μέσα. Τρεις μήνες μετά, το promo από το δεύτερο αυτό album των Stormzone ήρθε στα χέρια μου και κάτι μου λέει πως αυτό δεν έγινε τυχαία. Το αποτέλεσμα μετά την ακρόαση του Death Dealer ήταν να βρίζω τον εαυτό μου που δεν τους είχα δώσει προσοχή όταν μου το λέγανε. Η νέα τους δουλειά ξεφεύγει αρκετά θα 'λεγα από το προηγούμενο Caught In The Act, το οποίο κυμαινόταν κυρίως σε πιο hard rock/AOR μονοπάτια. Το Death Dealer είναι πολύ πιο heavy και πολύ πιο εμπνευσμένο και σε αυτό πιστεύω ότι τους δίνει καλό πάτημα και η συνεργασία τους με την SPV, καθώς φαίνεται να πιστεύει πολύ στους Stormzone. Μάλλον οι διευθυντάδες εκεί θα άκουσαν κομμάτια σαν το ομώνυμο, το The Memory Never Dies, το Immortals, το υπέρτατο The Legend Carries On και πολλά άλλα (μάλλον όλα) και θα έπαθαν την πλάκα τους όπως και γω άλλωστε. Σημαντικό στοιχείο που βοήθησε στην εξέλιξη των Stormzone προς το καλύτερο είναι η προσεγμένη παραγωγή και μία φωνάρα πίσω από το μικρόφωνο που ακούει στο όνομα John Harbinson, ο οποίος τραγουδώντας πότε heavy, πότε power (ναι, έχει και power στιγμές!), πότε AOR και πότε μπαλαντοειδή κομμάτια αποτελεί το κλασικό παράγειγμα του ρητού "ο καλός ο μύλος, όλα τα αλέθει". Παράπονο μηδέν και στις κιθάρες όμως, αφού οι Keith Harris και Chris Polin αν και σχετικά αρχάριοι, ωστόσο έχουν δουλέψει με τον πρέποντα επαγγελματισμό. Ακούστε το Stand Up And Fight και θα καταλάβετε ακριβώς τι θέλω να πω. Το rhythm section των McNulty/Bates είναι αρκετά καλό, αν και σε μερικά πιο speed-άτα κομμάτια δείχνουν που και που να το χάνουν λιγάκι. Πάντως κλέβουν την παράσταση στη μπαλάντα Wasted Lives. Απλά ακούστε το και λιώστε. Άξιοι όσο δεν πάει. Εξάλλου άμα δεν ήταν, ποτέ δε θα τους επέλεγαν για support act στις συναυλίες τους μερικοί hard rock θεούληδες των 80's όπως οι Y & T, White Lion και Tesla. O βαθμός αυτός μπαίνει μόνο και μόνο για να μην πάρουν από τώρα τα μυαλά τους αέρα και τους χάσουμε. Μέσα μου όμως έχουν πάρει ήδη δεκάρι με τόνο.

8,5/10

Χάρης Μπελαδάκης

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.

Σχόλια (0)

RSS feed Comments