Πολλά χρόνια πριν οι Lordi κερδίσουν σε αυτό το πολύχρωμο κινητό τσίρκο ονόματι Eurovision, υπήρχαν αυτά εδώ τα τερατάκια που έπαιζαν αρκετά ποιοτικότερη μουσική από τους πιο εμπορικούς Φινλανδούς. Η μουσική που χαρακτηρίζει τους Γερμανούς GWAR είναι μία αρκετά πρωτότυπη μίξη thrash metal με punk, με το χαβαλέ να αποτελεί τον κύριο παράγοντα δημιουργίας. Στα σχεδόν 25 χρόνια της ύπαρξής τους, ποτέ δεν κατάφεραν να κάνουν αυτό που λέμε "μεγάλη εντύπωση", αλλά δε νομίζω να τους πολυενδιαφέρει κάτι τέτοιο. Τα albums που έχουν κυκλοφορήσει ανά τακτά χρονικά έτη δε διαφέρουν μεταξύ τους, ούτε μουσικά αλλά ούτε και στιχουργικά. Ίσως και να μου περνούσαν αδιάφοροι άμα δεν άκουγα το Bloody Pit Of Horror. Τα ψυχάκια ξέρουν τι κάνουν. Ανά κυκλοφορία, σου πασάρουν 10-11 κομμάτια συνολικής διάρκειας κάτι παραπάνω από μισή ώρα, ανεβάζουν τέρμα τα γκάζια στο rhythm section, βαραίνουν επικίνδυνα τον ήχο στις κιθάρες και σε κάνουν αυτομάτως να μην αφήνεις τίποτα όρθιο στο σπίτι σου. Τρανταχτό παράδειγμα είναι το ομώνυμο τραγούδι το οποίο χωρίζεται σε τέσσερα μέρη, αν και ακούγοντάς το αυτός ο διαχωρισμός μου φάνηκε τελείως ανούσιος. Αν όμως πρόκειται απλά για πλάκα, τότε τους βγάζω το καπέλο. Η συνέχεια είναι εξίσου ανάλογη με συνθέσεις όπως τα Tick-Tits, Hail Genocide!, KZ The Necromancer και The Litany Of The Slain να θίγουν θέματα όπως σαδομαζοχισμό, παιδοφιλία, ναρκωτικά, σοδομισμό, παγανιστικές τελετές, βιασμούς, βασανιστήρια, αυτοκτονίες και αλκοολισμό μέσα από ένα ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ χιουμοριστικό πρίσμα. Και όλα αυτά υπό ήχους που συνδυάζουν άριστα τους Sodom με τους Dead Kennedys, ίσως και με Motorhead. Αν δε σε ξεγελάσει η γελοία εμφάνισή τους, πραγματικά δε νομίζω να βγεις χαμένος από μία τέτοια αγορά. Οι GWAR είναι κάτι παραπάνω από τα μικρά διακοσμητικά κουκλάκια που ίσως να είχες πάνω στο γραφείο σου μικρός. Οι GWAR "βαράνε" και με το παραπάνω.

7,5/10

Χάρης Μπελαδάκης

Σχόλια (0)

RSS feed Comments