Φαίνεται πως το 2011 είναι η χρονιά της νεκρανάστασης. Δεν εξηγείται αλλιώς το πως ο Carmine Appice και οι King Kobra εμφανίστηκαν μετά από ένα διάστημα που φαντάζει αιώνας. Στο νέο ομώνυμο δίσκο το "φύγε εσύ-έλα εσύ" στο line-up συνεχίζεται για άλλη μία φορά. Στη θέση του frontman ίσως έχει γίνει η καλύτερη επιλογή των τελευταίων χρόνων με την προσθήκη του μεγάλου Mark Free (Signal, Unruly Child, solo), καθώς ενώνει τέλεια τους King Kobra των 80's με αυτούς του σήμερα. Κεραμίδι κατακέφαλα βέβαια, αποτέλεσε η παρουσία του Johnny Rod (ναι, εκείνος ο ξανθούλης με το έξαλλο μαλλί που πέρασε για λίγο από τους W.A.S.P.) από το πουθενά στη θέση του μπασίστα. Τα κομμάτια του δίσκου δεν έχουν να προσφέρουν κάτι πρωτάκουστο. Συνθέσεις όπως Rock This House, Turn Up The Good Times ή Midnight Woman τις χαρακτηρίζεις το λιγότερο προβλέψιμες, ενώ η αντιγραφή της αρχικής μελωδίας του Sword And Stone των Bonfire (ή Kiss αν θέλετε) στο Tear Down The Walls σου δείχνει πως κάτι δεν πάει καλά. Στα συν του album βάζω στα σίγουρα την AOR-ίστικη μπαλάντα Live Forever, αφού είναι μάλλον είναι ένα από τα λίγα ευάκουστα τραγούδια που σώζονται μέσα από μία πολύ μέτρια κυκλοφορία. Ίσως πλέον το μελωδικό να τους ταιριάζει πλέον καλύτερα απ' ότι το hard rock. Όσο για τον Carmine Appice στα drums, ούτε στα 80's κατάφερε να με εντυπωσιάσει ούτε και τώρα, κάνοντάς με ώρες ώρες να αναρωτιέμαι γιατί είναι αυτός ο leader και όχι κάποιος άλλος. Ακρόαση τέλος! Ετυμηγορία; Το King Kobra δε θα λείψει από καμία δισκοθήκη. Προτείνω καλύτερα κάποιον από τους 3 πρώτους δίσκους της 1985-1988 περιόδου, αν και εφόσον τα βρείτε.

5/10

Χάρης Μπελαδάκης

xaris@greekrebels.gr

Σχόλια (0)

RSS feed Comments