Είμαι σχεδόν σίγουρος πως πολλοί από σας έχετε ήδη στα χέρια σας το Human Remains και το έχετε λιώσει. Όπως και να χει ας προσπαθήσω να κάνω μια σύνοψη. Οι Hell εντάσσονται στο γενικότερο ρεύμα του NWOBHM που σάρωσε στη Βρετανία στα 80’s. Η ιστορία τους είναι ιδιαίτερη και φτάνει να χαρακτηριστεί ως και τραγική. Δημιουργημένοι το 1982 κυκλοφόρησαν 5 demos και αργότερα υπέγραψαν στην Mausoleum records η οποία κατέρρευσε λίγο πριν κυκλοφορήσει το πρώτο τους άλμπουμ. Η αυτοκτονία του Dave Halliday, κιθαρίστα και τραγουδιστή και επίσης μέντορα του Andy Sneap, ήταν αυτή που έβαλε την ταφόπλακα στους Hell. Ο Andy Sneap σαν μεγάλος τους οπαδός όμως 24 χρόνια μετά θέλει να βάλει τα πράματα στη θέση τους, μαζεύει τους εναπομείναντες και επανασυνδέει τη μπάντα. Μετά από ένα σύντομο πέρασμα του Martin Walkyier στα φωνητικά, η μπάντα καταλήγει στον David Bower και επιτέλους το πολυαναμενόμενο ντεμπούτο τους κυκλοφορεί. Όλα τα κομμάτια του Human Remains είναι γραμμένα ήδη από τα 80’s, ρετουσαρισμένα φαντάζομαι για να συμβαδίζουν με την σημερινή εποχή. Το αποτέλεσμα πάντως είναι πολύ καλό. Αγνό και δυναμικό heavy metal, θα μπορούσα να το χαρακτηρίσω, αδόκιμα ίσως, εκμοντερνισμένο NWOBHM. Το ενδιαφέρον είναι πως ενώ το άλμπουμ βγάζει μια αίσθηση αναβίωσης, είναι απόλυτα σύγχρονο, γεγονός που αποδίδω στον Andy Sneap. Τα φωνητικά του Bower δίνουν χαρακτήρα με την ιδιαίτερη χροιά τους, αν και προσωπικά με ιντριγκάρει περισσότερο να άκουγα τον θεό Walkyier πίσω από το μικρόφωνο. Παρόλα αυτά το Human Remains είναι ένα 80’s διαμαντάκι που άργησε αρκετά να βγει στην επιφάνεια μεν, άξιζε απόλυτα τον κόπο δε.

8/10

Γιώργος Τσινάνης

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.

Σχόλια (0)

RSS feed Comments