Καινούρια μπάντα από το Cleveland, η οποία κυκλοφορεί το ντεμπούτο της. Κινείται σε metalcore/screamo ρυθμούς αλλά λίγο πι ενήλικο. Σίγουρα ο ήχος της είναι μοντέρνος αλλά δυστυχώς χιλιοακουσμένος. Ίσως ξεφεύγουν λίγο από το εφηβικό και απευθύνονται σε μεγαλύτερης ηλικίας άτομα, καθώς η μουσική τους είναι λίγο πιο «σοβαρή» και ο στίχος πιο πολιτικοποιημένος. Τα φωνητικά είναι επί το πλείστον καθαρά με κάτι φαλτσέτα, με κάνα δυο κραυγές από εδώ και από κει, που είναι αυτό που μου άρεσε γιατί αν τα έκαναν όλα καφρο – φωνητικά θα έμοιαζαν ακόμα περισσότερο με τους υπόλοιπους. Σαν παραγωγή είναι αρκετά καλή και ο ήχος που βγάζουν είναι ωραίος. Τα κομμάτια σαν συνθέσεις είναι όμορφα και πολύ προσεγμένα καθώς όπως δηλώνουν οι ίδιοι κλείστηκαν σε ένα studio και δεν βγήκαν μέχρι να είναι χαρούμενοι. Όμορφες μελωδίες, επιθετικές κιθάρες, αρμονίες και του πα του πα. Ωραίος συνδυασμός, που έχεις ξανακούσει μιλιούνια φορές ακόμα. Ο δίσκος αρχίζει με τον γνωστό μονόλογο mad as hell από την ταινία του 1974, network, το οποίο το έχω ξανακούσει τουλάχιστον άλλες 2 φορές. Σημειώστε επίσης την συμμετοχή του James Baney των The Devil Wears Prada στο κομμάτι Dissent!. Δεν λέω πως ο δίσκος δεν είναι καλός, είναι, βασικά είναι προσεγμένος. Αλλά πρωτοτυπία μηδέν.

6/10

Tένια Λάρδα

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.

Σχόλια (0)

RSS feed Comments