Την πρώτη φορά τους δικαιολογήσαμε με το “Hindsight”. Θεωρήσαμε πως θέλησαν να μας παρουσιάσουν μερικές κλασικές τους επιτυχίες μέσα από ένα πιο διαφορετικό πρίσμα. Αυτή τη φορά οι Anathema είναι απλά αδικαιολόγητοι. Τώρα, με το “Falling Deeper” ξαναθυμούνται τις doom/death ημέρες τους, από το ντεμπούτο “Serenades” μέχρι και το “The Silent Enigma”. Εντάξει, γνωρίζουμε ότι εκείνες οι εποχές έφεραν στο φως ατμοσφαιρικά αριστουργήματα όπως “Crestfallen”, “They Die”, “J' Ai Fait Une Promesse” και άλλα. Δυστυχώς στη νέα κυκλοφορία των αδελφών Cavanagh, τα κομμάτια αυτά έχουν γίνει πολύ αγνώριστα. Για κάποιους που έχουν λιώσει τα σκοτεινά albums τους, με αυτό το εγχείρημα θα ξενερώσουν πολύ. Και ξανά μανά επαναηχογραφήσεις σε τραγούδια, πάλι versions με πιάνο, βιολιά, βιολοντσέλα, κλπ. κλπ., αλλά και ένα “Everwake” με guest vocalist την Anneke Van Giersbergen να μην μπορεί να καταπολεμήσει τη βαρεμάρα που επικρατεί εδώ μέσα. Αν και είμαι μεγάλος οπαδός των Anathema όλων των περιόδων τους, δε σας κρύβω πως στα μισά του “Falling Deeper” με έπιασε νύστα. Θα μου είχε περάσει τελείως αδιάφορο, αν δεν υπήρχε τόσο καλή ενορχήστρωση. Μπορεί οι Cavanagh Bros. να έχουν περάσει ανά καιρούς κάποιες προσωπικές αναποδιές (βλέπε θάνατο της μητέρας τους, χωρισμούς και κλείσιμο της Music For Nations), τίποτα όμως από όλα αυτά δε δικαιολογεί την κυκλοφορία αυτού εδώ του "δίσκου". Δεν λέω, καλά και τα ακουστικά κομμάτια, αλλά όσο να 'ναι όλοι θέλουμε να ξαναμπεί η ριμάδα η κιθάρα στην πρίζα. Δεν έχω να πω τίποτα άλλο. Μακάρι να ξαναβρούν σύντομα το δρόμο τους. Την πρώτη φορά είχε γούστο, αλλά τη δεύτερη κατάντησε αηδία. Μισή μονάδα πάνω, γιατί ακόμα αγαπάω αυτό που ήταν.

4/10

Χάρης Μπελαδάκης

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.

Σχόλια (0)

RSS feed Comments