[Option A]

Η μπάντα αυτή από την Σουηδία το 2009 κατάφερε να φτάσει στην κορυφή των charts της χώρας με τον πρώτο τους δίσκο που ήταν ένα πράμα σαν να έχεις βάλει Alternative Metal μαζί με Metalcore και Emo, δηλαδή η απόλυτη συνταγή επιτυχίας για τα χρόνια αυτά που διανύουμε (επιτυχία εννοούμε ότι  θα πουλήσει πολύ σε ηλικίες κάτω των δεκατεσσάρων χρονών) και ταυτόχρονα η απόλυτη συνταγή αναγούλας για τα άτομα που ξέρουν να ακούσουν ΜΟΥΣΙΚΗ και όχι fast-food για τα αυτιά. Αν κρίνουμε το τι έκαναν στον προηγούμενο δίσκο και το τι κάνουν σε αυτόν εδώ.. η διαφορά είναι η μέρα με την νύχτα. Πλέον εξαφάνισαν ακόμα και την σταγόνα Metal που υπήρχε στις συνθέσεις τους και την θέση της πήραν ένα τσουβάλι Synths που εφαρμόζονται σε κάθε κομμάτι, κλασικά μελιστάλαχτα Emo φωνητικά και στίχοι και κάαααπου στο βάθος ακούς generic κιθάρες τίγκα επεξεργασμένες για να ακούγονται ''κακές'' και ουάου! Δεκαπέντε κομμάτια όλα κάτω των τρεισήμισι λεπτών (για να χωράνε  να παίξουν και σε ραδιόφωνο εεε!) και πραγματικά ελάχιστες διαφορές κατάλαβα να υπάρχουν μεταξύ τους. Κάπου σποραδικά πετάγονται και τα κλασικά κάφρικα -core ξεσπάσματα με τα αντίστοιχα ''και καλά άγρια φωνητικά γιατί εμείς είμαστε metal και άγριοι και έτσι''. Καλά.. για τους στοίχους ας μην το αναλύσω...απλά κρατήστε ότι είναι πιο ρηχοί και από....ε....ε κάτι πολύ ρηχό τέλος πάντων! Δηλαδή είναι του στυλ '' ωωω σ’ αγαπώ, ωω μου λείπεις! Πιο πολύ από χθες, χθες, χθες...κτλ. και κάνει ακόμα και δεκαπεντάχρονο να νιώσει πολύ ώριμο για να ακούει τέτοια πράματα. Απογοητευτική κυκλοφορία απ' όλες τις απόψεις που δεν έχει δικαίωμα να βάζει κοντά στο όνομά της τη λέξη Metal ούτε για αστείο. Η Lady Gaga είναι πολύ πιο Hardcore και λιγότερο mainstream από αυτό το 90's Boyband που μας πλασάρουν εδώ! Αναγούλα!

1/10

Ηλίας Μαρόγλου

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.

[Option B]

Δεύτερο άλμπουμ από τους Σουηδούς pop metalers οι οποίοι έχουν δημιουργηθεί το 2007 στο Gothenburg. Υπάρχουν στην κατηγορία του metal μόνο και μόνο επειδή έχουν ηλεκτρικές κιθάρες και φυσικά τύμπανα, αυτή είναι η άποψη μου τουλάχιστον. Σε αυτά τα 52 λεπτά λοιπόν θα ακούτε κυρίως pop techno synth μελωδίες να πιάνουν αρκετό συνθετικό περιεχόμενο και παρουσία, ρυθμικές κιθάρες, groove-άτα drums, μια  “αντρική” φωνή να τραγουδάει pop μελωδικά ρεφρέν και verses και κάποια brutal scream φάση φωνητικά που και πού να αναδύονται από το background. 15 κομμάτια αρκετά όμοια μεταξύ τους που κάλλιστα θα μπορούσαν να είναι soundtrack σε αμερικάνικη εφηβική ταινία την ώρα του κλασσικού πάρτι αποφοίτησης όπου κάποιος προσπαθεί να φιλήσει για πρώτη φορά γυναίκα στην ζωή του ή κάποιον άλλον τον έχει παρατήσει η γκόμενα του για να τα φτιάξει με τον αρχηγό της σχολικής ομάδας του ράγκμπι. Άκρως ματζόρε κάποιες φορές αλλά υπάρχουν και οι στιγμές που τα πράγματα γίνονται πιο emo-tional κάτι που προσωπικά με αηδιάζει. Αν είστε από αυτούς που δεν έχουν καμία σχέση με την metal (τι διάολο κάνεις σε αυτό το site άραγε?!) τότε σίγουρα θα το λατρέψετε!

4.5/10

Χρήστος Τσίτσης

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.

Σχόλια (0)

RSS feed Comments