Οι Sol Invictus είναι μια μπάντα που υπάρχει σχεδόν 25 χρονιά στο χώρο και το κυρίως πιάτο τους μας παρουσιάζει ένα αρκετά δεμένο neo folk υλικό με γαρνιτούρα από ήχους της φύσης και ενδοκοσμικών μελωδιών. Ο Tony Wakeford σε αυτή την 17η full length δουλειά του δεν διαφέρει και πολύ από τις προηγούμενες, δηλαδή διατηρεί το ίδιο ύφος και προσέγγιση, κατά τ’άλλα δεν παύει να έχει περίεργες και πολύχρωμες συνθέσεις που σε συνεπαίρνουν εντελώς αυθαίρετα. Σε αυτή την σχεδόν μία ώρα μουσικής θα ακούσετε έγχορδα, πολλά πομπώδη κρουστά και φωνές! Παραδοσιακούς (όχι εγχώριους προφανώς) ρυθμούς, απαγγελίες, ιαχές και άπειρη ατμόσφαιρα η οποία ώρες ώρες είναι τόσο ανάλαφρη αλλά και βαριά ταυτόχρονα. Σίγουρα αυτή η μουσική που υπάρχει σε αυτά τα 13 κομμάτια δεν απευθύνετε σε όλου, εννοώντας ότι είναι λίγοι αυτοί που θα κατανοήσουν η θα τους αρέσει ακόμα και απ την πρώτη ακρόαση. Βρήκα πολύ ενδιαφέροντες μελωδίες και νοήματα μέσα στους κάπως πεσιμιστικούς στίχους που αξίζει να τους προσέξετε. Καλή ακρόαση λοιπόν γιατί … «This indeed is the cruellest month, With barbed days to tear and hunt. This indeed is the cruellest month, Birth days, death days, boom and slump. This indeed is the cruellest month, Woodland mist and farewell waves. This indeed is the cruellest month, With hollow laughs and shallow graves. This indeed is the cruellest month, We swap young limbs for bloody stumps. This indeed is the cruellest month, The hiss of snakes and governments».

7/10

Χρήστος Τσίτσης

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.

Σχόλια (0)

RSS feed Comments