Dead City Ruins – Never Say Die (AFM)
90%Overall Score
Reader Rating: (0 Votes)
0%
grails 728×90 - 728|90|grails 728×90|||bothmetal days 728×90 - 728|90|metal days 728×90||https://www.mhshop-online.com/c373/metaldays-2018|bothBob Katsionis 2018_728x90 - 728|90|Bob Katsionis 2018_728x90||https://bobkatsionis.bandcamp.com/|bothAlone Records_2018a_728x90 - 728|90|Alone Records_2018a_728x90||http://alone.gr/|bothRoyal Hunt_728x90 - 728|90|Royal Hunt_728x90|||bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|boththunder4 - 728|90|thunder4|||bothDT 728X90 - 728|90|DT 728X90|||bothGreek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|both
20000
110

Πρέπει να ομολογήσω ότι το Never Say Die αποτέλεσε την πρώτη μου επαφή για τους Αυστραλούς rockers Dead City Ruins, αν και αυτός αποτελεί την τρίτη δισκογραφική προσπάθεια τους. Κρίμα μεγάλο που δεν τους είχα ανακαλύψει παλαιότερα γιατί η κυκλοφορία αυτή “παίρνει κεφάλια” κυριολεκτικά!

Το πρώτο πράγμα που μου έκανε εντύπωση είναι ότι οι Dead City Ruins δεν είναι μια ακόμα μπάντα “Ιζνογκούντ” όπως τις χαρακτηρίζω, καθώς παρόλο που κατάγονται από την χώρα που ανέδειξε τους AC/DC, ξεφεύγουν και δεν παίζουν με τον τρόπο που εκείνοι μας έχουν διδάξει όλα αυτά τα χρόνια πορείας τους. Μουσικά οι Dead City Ruins μου έφεραν διάφορες μπάντες στο μυαλό. Για παράδειγμα εκεί που λες ότι προσκυνούν την πορεία του Glenn Hughes, είτε ως solo, είτε με τους Black County Communion, την ίδια στιγμή σου ξεπροβάλλουν στοιχεία που παραθέτουν από την μια στους θεούς Thin Lizzy και από την άλλη στους Black Stone Cherry! Δεν λείπουν δε και επιρροές τόσο από την προσωπική πορεία του Ozzy Osbourne όσο και από την Dio περίοδο των Rainbow. Όλα αυτά δεν σας εξάπτουν την φαντασία; Εμένα προσωπικά με έκαναν να ακούσω το δίσκο ξανά και ξανά, τόσες φορές που έχασα το μέτρημα!

Κομμάτια τα οποία ξεχώρισα προσωπικά ήταν το εναρκτήριο Devil Man”, το ακόλουθο Bones με την τρομερή μπασογραμμή, το Rust & Ruin με ένα απίστευτο νοσταλγικό συναίσθημα αλλά και το Lake Of Fire, η μεγαλύτερη σύνθεση του δίσκου με τον οποίο κλείνει κιόλας.

Το μόνο αρνητικό του δίσκου (ή και θετικό για κάποιους) είναι η διάρκεια του που με εννέα συνθέσεις ξεπερνά κατά λίγο την μισή ώρα σε διάρκεια. Κατά τ’ άλλα πρόκειται για αριστούργημα και στους λάτρεις  των παραπάνω αναφερθέν συγκροτημάτων θα προκαλέσει ταραχή. Αποκτήστε το τώρα!

9/10
Νίκος Σιγλίδης
nicklasinferno@gmail.com

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.