Hammerfall, Refuge, Armored Dawn

Bob Katsionis 2018_728x90 - 728|90|Bob Katsionis 2018_728x90||https://bobkatsionis.bandcamp.com/|bothAlone Records_2018a_728x90 - 728|90|Alone Records_2018a_728x90||http://alone.gr/|bothGreek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothAmenra 728×90 - 728|90|Amenra 728×90|||bothyob 728×90 - 728|90|yob 728×90|||both
20000
110

Hammerfall, Refuge, Armored Dawn
Κυριακή 28/08/2018, Piraeus 117 Academy, Αθήνα

Πιστεύω πως το να απολαύσεις την σημερινή εορτή με ένα δυνατό live ήταν ότι το καλύτερο. Το πακέτο των τεσσάρων συγκροτημάτων μου έκανε αμέσως “κλικ” ειδικά για τους Blazon Stone που είχα μεγάλη περιέργεια να δω και ακούσω live. Δυστυχώς το συγκρότημα μας κέρασε φαρμάκι την ήμερα της συναυλίας ακυρώνοντας μάλλον για παιδαριώδη λόγο. Παρόλα αυτά αξίζει να σημειωθεί ότι σχήμα εκτός από το να ζητήσει συγνώμη έκανε δώρο, δεν θυμάμαι τον αριθμό, το νέο τους άλμπουμ (που δεν έχει ακόμα κυκλοφορήσει) σε όσους οπαδούς στείλουν φωτογραφία με το εισιτήριο. Δεν θυμάμαι να έχει ξαναγίνει κάτι τέτοιο οπότε… τι να κάνουμε συμβαίνουν αυτά τα πράγματα στην ζωή.

Ελαφρώς ξενερωμένος κατηφόρισα στο γνωστό συναυλία χώρο για να απολαύσω τα άλλα συγκροτήματα. Η ακύρωση των Blazon Stone προκάλεσε αλλαγή στην ώρα έναρξης, αλλά έδωσε και λίγο παραπάνω χρόνο στους Refuge. Φτάνοντας περίπου 45’ πριν την έναρξη είδα αρκετό κόσμο μαζεμένο, νεαρό αρκετά σε ηλικία κάτι που πάντα με χαροποιεί.

Πρώτοι λοιπόν ανέβηκαν στην σκηνή οι Armored Dawn από την Βραζιλία. Θα πω την αμαρτία μου αλλά ήταν ένα σχήμα το οποίο είχε περάσει κάτω από τα ραντάρ μου και ανέτρεξα να ακούσω την μουσική τους λίγες ημέρες πριν την εμφάνιση τους στην Αθήνα. Αν και το σχήμα λοιπόν είναι ενεργό από το 2011 μόλις το 2016 έκαναν εμφάνιση στην δισκογραφία. Ακούγοντας τους δύο δίσκους τους, “Power Of Warrior” του 2016 και “Barbarians In Black” 2018, δεν μπορώ να πω ότι ξετρελάθηκα μιας και τους βρήκα αρκετά τετριμμένους ηχητικά.  Εξεπλάγην ευχάριστα όταν διαπίστωσα πως οι Βραζιλιάνοι όχι μόνο έτυχαν θερμής υποδοχής από το κοινό αλλά είχαν και αρκετούς φίλους εδώ!

Στα 45 λεπτά που είχαν στην διάθεση τους λοιπόν παρουσίασαν κομμάτια και από τους δύο δίσκους τους που εμένα προσωπικά μπορεί να μην με ενθουσίασαν αλλά οι αντιδράσεις του κοινού μάλλον έδειχναν το αντίθετο. Κομμάτια όπως το “Chance To Live Again” και “Gods Of Metal” ξεσήκωσαν το νεανικό κοινό. Επί σκηνής οι Armored Dawn είναι καλοστημένοι. Χρέη τρίτου κιθαρίστα έπαιζε ο πληκτράς τους ο οποίος ήταν και ο πιο εκδηλωτικός. Ο τραγουδιστής τους απέσπασε ένα θερμό χειροκρότημα εξηγώντας τους λόγους για τους οποίους το “Sail Away” είναι σημαντικό για αυτόν. Εν κατακλείδι ήταν ίσως μια πολύ καλή έναρξη για την βραδιά. Η απορία μου είναι όμως η εξής: τι βάφει ο αγαπητός Eduardo Parras; Τα μαλλιά ή το μούσι;

Με αυτή την απορία έμεινα να περιμένω την σύντομη αλλαγή στον εξοπλισμό για την άνοδο των Refuge. Για όσους δεν ξέρουν τους Refuge είναι πρακτικά το αρχικό (το ορθόδοξο) line up των Rage. Το τρίο που μεγαλούργησε από το 1987 ως το 1993 όπου και διαλύθηκε μάλλον κάτω από όχι και της καλύτερες συνθήκες. Πολύ νερό έχει περάσει κάτω από την γέφυρα από τότε, το 2014 τους βρήκε ξανά ενωμένους για ένα secret gig και φέτος κυκλοφόρησαν τον πρώτο τους δίσκο μετά από πολλά χρόνια. Μπορεί ο δίσκος αυτός να μην ήταν για εμένα κάτι το ιδιαίτερο, γνωρίζοντας όμως το… οπλοστάσιο τους ήμουν σίγουρος πως θα περάσω καλά.

Κάτι το οποίο και έγινε. Το σχήμα βγήκε στην σκηνή, με ελαφρώς άμπαλο ήχο, με το τιτάνιο “Don’t Fear The Winter” και μετά ακολούθησε ένα πάρτι Γερμανικού speed metal. Την τιμητική τους είχαν το “Trapped” και “Missing Link” φυσικά. Ο ήχος έφτιαξε αρκετά γρήγορα και απόλαυσα κομμάτια όπως το “Shame On You” / “Nevermore”… “Baby I’m Your Nightmare”… το συγκρότημα ακόμα το “έχει” επί σκηνής, αυτό που είναι ακόμα καλύτερο είναι πως εγώ είδα τρείς τύπους που διασκέδαζαν και πραγματικά απολάμβαναν να τζαμάρουν μαζί.

Τίμησαν τον νέο τους δίσκο παίζοντας κομμάτια όπως το “The Man In The Ivory Tower” / “From The Ashes” και “Hell Freeze Over” τα οποία προσωπικά δεν τα βρίσκω κακά κομμάτια, απλά στα αφτιά μου ηχούν πιο πολύ σαν υλικό που θα μπορούσε να είχε περισσεύσει από την “Black In Mind” περίοδο του σχήματος (που δεν είχε φυσικά το κλασσικό line up) και που μάλλον δεν θα είχαν καμία τύχη να μπουν στο “Trapped” ή στο “Missing Link”…

Οι Refuge εκμεταλλεύτηκαν τον λίγο παραπάνω χρόνο που είχαν στην διάθεση τους και έκλεισαν την εμφάνιση τους πολύ δυνατά. Μπορεί ο χρόνος πίσω να μην γυρνάει και οι μουσικοί να μην είναι και στα ντουζένια τους αλλά θεωρώ πως δίκαια κέρδισαν το χειροκρότημα του κοινού.

Ώρα λοιπόν για τους headliners της βραδιάς. Με ένα χορταστικό prop set και φυσικά δικό τους φωτισμό η σκηνή γέμισε καπνό. Οι δρόμοι μου με τους Hammerfall έχουν διασταυρωθεί ξανά στο παρελθόν όσες φορές μας έχουν επισκεφθεί. Και μπορεί για εμένα οι ίδιοι να μην κατάφεραν ποτέ να βγάλουν δίσκους όπως οι δύο πρώτοι τους όμως πάντα έδιναν στους οπαδούς τους αξιοπρεπείς κυκλοφορίες ενώ επί σκηνής είναι άπιαστοι επαγγελματίες.

Η άποψη μου αυτή δεν άλλαξε με τα όσα έζησα λοιπόν στο Academy. Οι Hammerfall βγήκαν στην σκηνή με γκολ από τα αποδυτήρια. Ήχος επιπέδου CD και ένα σχήμα που έχει χορογραφήσει ΚΑΘΕ του κίνηση σε επίπεδο μπαλέτου. “Hektor’s Hymn” / “Riders Of The Storm” και “Renegade” βάζουν φωτιά (ειδικά το τρίτο) στον χώρο με το σχήμα να μην κάθεται ούτε λεπτό ακίνητο επί σκηνής. Στο “BYH” ο Cans εξιστορεί το πώς ο θεός Beefy του είπε τι έπρεπε να κάνει στην ζωή του στην τρυφερή ηλικία των 11 ετών. Ψέμα ή αλήθεια λίγο ρόλο παίζει: όλοι μας έχουμε βρεθεί σε αυτήν την θέση αγοράζοντας τον πρώτο μας δίσκο.

Crimson Thunder” / “Built To Last” και “Threshold” φέρνουν καταιγισμό από το συγκρότημα με τους Αθηναίους Templars να δίνουν το βροντερό παρόν απέναντι από το αγαπημένο τους συγκρότημα. Οι Ηammerfall γιορτάζουν τα 20 χρόνια του “Legacy Of Kings” φέτος με το σχήμα να παίζει πρώτα ένα έξυπνο medley και να κλείνουν την συναυλία τους με τα “Heeding The Call” και “Let The Hammer Fall”.

Τρία ακόμα κομμάτια ακολουθούν στο encore το οποίο και δεν πρέπει να άφησε κάποιον αδικημένο. Παντού μετά την λήξη της συναυλίας έβλεπα χαμόγελα. Ναι, μπορεί να ήθελα να ακούσω έστω ένα κομμάτι από τον κλασσικό και αγαπημένο μου πρώτο τους δίσκο όμως σέβομαι την επιλογή του σχήματος να απαγκιστρωθεί από αυτόν για τους δικούς τους λόγους. Εξάλλου όπως διαπίστωσα μεγάλη μερίδα του κοινού τους έβλεπε για πρώτη φορά.

Η βραδιά λοιπόν κύλισε ομαλά, με τρία σχήματα να δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους και να χαροποιούν όλους τους οπαδούς τους. οι Hammerfall για εμένα είναι ένα από αυτά τα σχήματα που ένας νέος μουσικός πρέπει να μελετήσει τον τρόπο με τον οποίο στέκονται στην σκηνή και αλληλεπιδρούν με τους οπαδούς τους. Κάποια πράγματα είναι τυχαία στην ζωή, κάποια άλλα όχι. Άρτιοι και απόλυτα επαγγελματίες μοίρασαν χαρά στον κόσμο εκείνο το βράδυ. Είμαι σίγουρος πως θα τους ξαναδούμε σύντομα!

 

Armored Dawn setlist
Don’t Fear The Winter
Summer’s Winter
The Man In The Ivory Tower
Shame On You
The Missing Link
Nevermore
Enough Is Enough
Invisible Horizons
Mind Over Matter
Baby I’m Your Nightmare
Power And Creed
Heel Freeze Over
From The Ashes
Solitary Man

Hammerfall setlist
Hector’s Hymn
Riders Of The Storm
Renegade
Dethrone And Defy
Blood Bound
Any Means Necessary
B.Y.H.
Crimson Thunder
Threshold
Built To last
Last Man Standing
Legacy Of Kings Medley
Heeding The Call
Let The Hammer Fall
Hammer High
Bushido
Hearts On Fire

Κείμενο:  Μιχάλης Νταλάκος
Φωτογραφίες:  Διονύσης Παρθενιάδης

mdalakosreports@gmail.com

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.