Paul Gilbert

An Club, Αθήνα 08/12/2010

Φαίνεται πως η απεργία των ΜΜΜ και το τσιμπημένο εισιτήριο(30 ευρώπουλα δεν είναι και λίγα) δεν πτόησε τους απανταχού κιθαρόφιλους της Αθήνας που κατηφόρισαν την Τετάρτη το βράδυ για το γνωστό club των Εξαρχείων να απολαύσουν έναν από τους καλύτερους κιθαρίστες της γενιάς μας. Το ΑΝ ήταν σχετικά γεμάτο και αρκετά ηλεκτρισμένο, η τέλεια ατμόσφαιρα για να εμφανιστεί γύρω στις 10 ο Παύλος και η μπάντα του. Με το που ανέβηκε στην σκηνή τα τάστα πήραν φωτιά και από κάτω ο κόσμος κοίταγε με ευλάβεια τα δάχτυλα του Μεγάλου. Η πένα σε μερικά σημεία ήταν αχρείαστη καθώς τα δόντια ήταν αρκετά για να ξετυλίξει την μαγεία. Πρέπει ειλικρινά να μην έχασε νότα, ή ακόμα και αν έγινε αυτό το απίστευτο πράγμα, οι εκφράσεις του προσώπου του δεν σε άφηναν να το καταλάβεις. Ο ήχος ήταν αρκετά καλός, πολύ δυνατός και κάθε νότα ακούγονταν καμπάνα. Οι μουσικοί που πλαισίωναν τον κύριο Gilbert ήταν απλά άψογοι, αψεγάδιαστοι και επαγγελματίες και πολλά άλλα για τα οποία δεν μπορώ να εκφραστώ έτσι όπως ακριβώς θα ήθελα. Ο κύριος Tony Spinner στην κιθάρα, ο οποίος μάλιστα σόλαρε αρκετές φορές καθώς και έκανε και ένα μικρό battle με τον Paul, ο κύριος Craig Martini από τους καλύτερους μπασίστες που έχω δει και ακούσει και ο κύριος Jeff Bowders με τα απίστευτα χτυπήματα στα drums. Υπήρξαν πολλά covers όπως Roundabout, Light my fire, I want to be loved και Down to Mexico το καθένα βέβαια με εκτενή σόλο, τραγούδια από τον τελευταίο δίσκο και all-time classics. Όλοι μα όλοι στο κοινό κοιτούσαμε με ένα ηλίθιο χαμόγελο και μια απορία για το πώς γίνεται να παίζει τόσο καλά, σχεδόν δεν το πιστεύαμε. Το live πρέπει να ηχογραφούταν καθώς παρατήρησα κάτι περίεργα μικρόφωνα και μηχανήματα στο χώρο. Λες; Ένα από τα καλύτερα lives του φετινού χειμώνα. Εγώ πάντως το ευχαριστήθηκα και ενθουσιάστηκα. Τα μυαλά μου πρέπει ακόμα να κείτονται κάπου στο πάτωμα του ΑΝ

Τένια Λάρδα