Royal Hunt, Soul Cages, New Past

haursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothWhores 728×90 - 728|90|Whores 728×90|||bothGreek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|bothAmenra 728×90 - 728|90|Amenra 728×90|||bothAlone Records_2018a_728x90 - 728|90|Alone Records_2018a_728x90||http://alone.gr/|bothyob 728×90 - 728|90|yob 728×90|||bothMinsk 728×90 - 728|90|Minsk 728×90|||both
20000
110

Royal Hunt, Soul Cages, New Past
Παρασκευή 20 Απριλίου 2018, Κύτταρο Live, Αθήνα

Έχουν περάσει 6 χρόνια από την τελευταία φορά που οι Royal Hunt βρέθηκαν σε ελληνικό έδαφος, οι οποίοι έχοντας στις αποσκευές τους τον τελευταίο, εκπληκτικό κατ’ εμέ, νέο δίσκο τους ονόματι Cast In Stone, βρέθηκαν στον γνωστό χώρο της Αχαρνών & Ηπείρου. Μαζί τους ήρθαν οι Γερμανοί progsters Soul Cages ενώ την βραδιά άνοιξαν οι Αθηναίοι New Past. Ας τα πιάσουμε όμως από την αρχή.  

Με μισή ώρα καθυστέρηση, οι New Past κλήθηκαν να ζεστάνουν το κοινό (το οποίο στο τέλος της βραδιάς ΔΥΣΤΥΧΩΣ δεν ξεπέρασε τα 250 άτομα – ΝΤΡΟΠΗ!) παρουσιάζοντας υλικό από την νέα, παρθενική, κυκλοφορία τους ονόματι State Of Falling. Η μπάντα φάνηκε δεμένη, κέρδισε κόσμο, έπαιξε δυνατά και στα σαράντα λεπτά της εμφάνισης τους απέδειξε ότι είναι από τις ανερχόμενες εγχώριες δυνάμεις στον χώρο του progressive rock/metal. Σίγουρα οι παρευρισκόμενοι λάτρεις σχημάτων τύπου Pain Of Salvation, Fates Warning και Psychotic Waltz θα βρήκαν την νέα τους αγαπημένη μπάντα. Θετικό υπήρξε επίσης το γεγονός με την χρήση κάποιων visuals στο πίσω μέρος κατά την διάρκεια εκτέλεσης των κομματιών. Το μόνο που θα ήθελα εγώ από την μπάντα θα ήταν λίγο περισσότερη κίνηση και όχι στατικότητα, κάτι που ίσως μόνο ο frontman τους το “είχε” λίγο παραπάνω σε σχέση με τους άλλους. Αυτό όμως έρχεται με τον καιρό.

Set List: Persephone / Descending, State of Falling, My Only Friend, Heads or Tails, Break the Fetters, Persephone / Ascending

Οι Soul Cages πήραν στην συνέχεια την σκυτάλη. Χαρούμενοι που επέστρεψαν στον ίδιο χώρο, παρουσίασαν το λυρικό progressive metal τους με το ομώνυμο κομμάτι τους. Πάτησαν σανίδι λίγο πριν τις 22:00 και για περίπου μια ώρα και ένα τέταρτο χάρισαν στους φίλους τους ένα πολύ ωραίο set list, το οποίο ήταν βασισμένο κυρίως στο τελευταίο τους άλμπουμ, “Moon” (2013). Ο Thorsten Staroske έδειξε πόσο ευγενική φιγούρα είναι και πόσο καλός performer, ο οποίος έλαμψε με την βοήθεια των Ingo Vieten & Beate Kuhbier (μπάσο και πλήκτρα αντίστοιχα) στα δεύτερα φωνητικά. Τα απρόοπτα δεν έλειψαν αφού ένα καρδιοχτύπι το χρειαστήκαμε όταν λίγο μετά τα μισά του set τους ο ενισχυτής του Knut Nitschke (κιθάρα) έκανε “game over”. Ευτυχώς, η αντίδραση ήταν άμεση και όλα έλαβαν αίσιο τέλος. Ως εμφάνιση σε γενικές γραμμές ήταν πολύ καλή, αν εξαιρέσουμε τα μικροπροβλήματα. Από κει και πέρα η μπάντα το διασκέδασε (ίσως με εξαίρεση την Beate Kuhbier που έδινε μια εντύπωση πως το έκανε αγγαρεία), το κοινό λάτρεψε. Δεν υστερούν σε τίποτα από τους μεγάλους του είδους που πρεσβεύουν. Ίσα ίσα ελπίζω να κυκλοφορήσουν επιτέλους νέο υλικό και να μας πάρουν τα μυαλά.

Setlist: Soul Cages / Always Meet Twice / The Narrow Path Of Truth / The Moon / Moments / In Our Hands / The Naked World / The Curse / Falling / Waiting

Η ώρα έδειχνε σχεδόν μεσάνυχτα όταν οι δικοί μου αγαπημένοι (και φίλοι πάνω απ’ όλα) Royal Hunt θα πατούσαν για πρώτη φορά σε headline εμφάνιση μετά από μια δεκαετία, με τον DC Cooper μπροστάρη αυτή την φορά και ένα εξ’ ολοκλήρου άλλο line up από εκείνη την βραδιά του Μάη του 2008 στο Gagarin 205. Βέβαια, επανήλθαν και πριν 6 χρόνια σε μια μαγική βραδιά στο Fuzz Club, παρέα με τους Psychotic Waltz & Pagans Mind, παρουσιάζοντας τότε το “Show Me How To Live” για πρώτη φορά ζωντανά σε κοινό. Αυτή την φορά επέλεξαν την χώρα μας για να κλείσουν την περιοδεία που αφορά το πρόσφατο Cast In Stone αλλά κυρίως σε κομμάτια από άλμπουμ τα οποία συμμετείχε αποκλειστικά ο DC, αφήνοντας έτσι εκτός τα άλμπουμ περιόδου 1999 – 2010, με μοναδική εξαίρεση το “Cold City Lights” μέσα από το “Fear” του 1999 αλλά και το instrumental “Martial Arts” μέσα από το ντεμπούτο τους, “Land Of Broken Hearts”, του 1992.

Η εμφάνιση τους ξεκίνησε με το “Last Goodbye” από το “Moving Target” (1995) και από τις πρώτες νότες του το κοινό άρχισε να ξεσαλώνει! Ο DC Cooper πετάγεται στην σκηνή αλλά η κούραση έγινε αισθητή και χρειάστηκε λίγο χρόνο για να ζεσταθεί και να αποδώσει τα μέγιστα. Αυτό δεν έγινε παρά όταν η μπάντα βρισκόταν ήδη στο έπος “Tearing Down The World” και από κει και πέρα η απόδοση του ήταν άψογη. Δεν μιλάμε για το Performance του, γιατί όποιος ήταν εκείνο το βράδυ μέσα είδε πως είναι performer με όλη την σημασία της λέξεως ο άνθρωπος! Μέχρι και στο κοινό κατέβηκε και έκανε “τα δικά του”. Φάνηκε πως ήταν σε τρελά κέφια, τόσο αυτός όσο και η υπόλοιπη μπάντα.

Βέβαια ακούσαμε από κει και πέρα το φοβερό ντουέτο Hard Rains Coming & Half Past Lonelinessμέσα από το “Show Me How To Live” για να επιστρέψουμε στο Cast In Stone με το The Last Soul Alive”. Τα Message To God και A Life To Die For λίγο πριν το encore απογείωσαν για να κλείσει η μπάντα την εμφάνιση της με τα “Fistful Of Misery” και Epilogue, με το ρολόι να δείχνει 01:45. Η εμφάνιση όμως και η καθυστέρηση της μπάντας άξιζε στο έπακρο όλη αυτή την επιμήκυνση του προγράμματος της βραδιάς.

Το μόνο που θα έπρεπε να προσέξει η μπάντα ήταν τα προηχογραφημένα δεύτερα φωνητικά όπου σε σχέση με τα “ζωντανά” δεν έδεναν απόλυτα, ας μην ξεχνάμε ότι οι Royal Hunt είναι μια μπάντα που βασίζεται σε πολυφωνίες. Από κει και πέρα, σίγουρα ήταν μια βραδιά που θα την θυμόμαστε για καιρό και ελπίζουμε να μην κάνουν να μας επισκεφθούν τόσο πολύ καιρό.

Setlist: Last Goodbye / A Million Ways To Die / Wasted Time / Tearing Down The World / Hard Rain’s Coming / Half Past Loneliness / The Last Soul Alive / Until The Day / Cold City Lights / Martial Arts / Message To God / A Life To Die For
Encore: Fistful Of Misery / Epilogue

Ανταπόκριση: Νίκος Σιγλίδης
Φωτογραφίες: Βαγγέλης Μαρτίνης (Instagram, Facebook)

Θέλω να το μοιραστώ:

One Response

Leave a Reply

Your email address will not be published.