Δύο χρόνια μετά την κυκλοφορία του “Operation Phoenix” το Σουηδικό all-star σχήμα επιστρέφει με την τρίτη του δισκογραφική προσπάθεια που φέρει τον τίτλο “Wonderland”. Πάντα είμαι περίεργος για το πως θα ηχεί ένα συγκρότημα στον τρίτο δίσκο του καθώς κατά παράδοση, αυτός είναι που θα τον καθορίσει ως σχήμα. Το ίδιο συμβαίνει για τους hard rock oriented heavy/power metallers Crowne.
Στο νέο τους πόνημα η διαφορά που παρατηρείς είναι η αλλαγή στο μπάσο καθώς αποχώρησε ο Jonathan Olsson (Dynazty, Days Οf Ashes, ex-Joe Lynn Turner) αλλά αντικαταστήθηκε από τον τιτάνα John Levén (Europe, ex-Yngwie Malmsteen, ex-Brazen Abbot), όπου όπως και να το κάνουμε, ξέρουμε ότι δεν μπορεί να πάει κάτι λάθος.
Ο δίσκος ξεκινά συμπαθητικά με το ομώνυμο “Wonderland”, το οποίο εμένα προσωπικά δεν με «έπιασε» και τόσο αλλά από εκεί και πέρα… «πανωλεθρία»! Τα “back-to-back” “Waiting For You”, “Eye Of The Oracle” & “Heaven Tonight” θα μπορούσαν κάλλιστα να παίζουν σε οποιοδήποτε rock-ό-μπαρο στον κόσμο ενώ το “Warlords Of The North” μου βγάζει ένα τόσο έντονο Jorn Lande συναίσθημα, το οποίο κάλλιστα θα μπορούσε να είχε γίνει ντουέτο με τον Alexander Strandell (Art Nation, Lionville, ex-Amaranthe).
Φτάνοντας στα μισά του δίσκου, έρχεται το “Timing Is Right” το οποίο είναι στο πνεύμα των λατρεμένων μου Edguy (σ.σ.: κάνε ένα reunion ρε Tobias να μην μείνει τίποτα όρθιο!) ενώ το “Goodbye” που ακολουθεί είναι από ηλίου φαεινότερο ότι πρόκειται για μπαλάντα και μάλιστα πολύ καλή. Εκεί έρχεται το “Love Thy Enemy” για το οποίο θα σκότωναν μπάντες να το έχουν γράψει. Κόμματάρα! Ίσως μαζί με την τριπλέτα που ανέφερε παραπάνω να είναι τα κορυφαία κομμάτια του δίσκου.
Η τριάδα του τέλους ξεκινά με το “Legacy”, το οποίο είναι ένα κλασσικό Avantasia-νο κομμάτι, το οποίο κάλλιστα θα μπορούσε να υπάρχει σε δίσκο τους. Το “Hearts Collide” είναι ένα εξίσου δυναμικό κομμάτι, το οποίο είναι παρανοϊκό γιατί αν εξαιρέσεις το εναρκτήριο του δίσκου, οι Crowne σε έχουν πάρει σερί με φανταστικές συνθέσεις. Ο δίσκος κλείνει με το “The Fall”, το οποίο και αυτό, όπως και η εισαγωγή, δεν με τρέλαναν. Τα θεωρώ τα πιο αδύναμα κομμάτια του δίσκου.
Επηρεάζει πουθενά αυτό την συνολική εικόνα του δίσκου; ΠΟΥΘΕΝΑ! Ο δίσκος είναι ποίημα. Διαθέτει εκπληκτικές μελωδίες, solos από άλλο θεό χάρη στον Love Magnusson (Dynazty, ex-Dee Snider, ex-Joe Lynn Turner), στιβαρό drumming από τον εξαιρετικό Christian “Kicken” Lundqvist (Biff Byford, The Poodles, ex-R.A.W.) και έναν Jona Tee (New Horizon, H.E.A.T, ex-Autumn’s Child) να έχει συνθέσει αυτό τον εκπληκτικό δίσκο. Μην διστάσετε να τον αποκτήσετε. Βαδίζει στα ίδια χνάρια με τον προκάτοχο του.
8,5/10
Νίκος Σιγλίδης
nicklasinferno@gmail.com