Pain Of Salvation 728×90 - 728|90|Pain Of Salvation 728×90|||bothAlone Records_2018a_728x90 - 728|90|Alone Records_2018a_728x90||http://alone.gr/|bothMinsk 728×90 - 728|90|Minsk 728×90|||bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothomen banner 728×90 - 728|90|omen banner 728×90|||bothCarach Angren 728×90 - 728|90|Carach Angren 728×90|||bothThe Three Tremors 728×90 - 728|90|The Three Tremors 728×90|||bothgrave digger 728×90 - 728|90|grave digger 728×90|||bothomen banner 728×90 - 728|90|omen banner 728×90|||bothAmenra 728×90 - 728|90|Amenra 728×90|||bothWhores 728×90 - 728|90|Whores 728×90|||bothyob 728×90 - 728|90|yob 728×90|||bothGreek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|both
20000
110

Option A

Μία από τις πιο ενδιαφέρουσες μπάντες στον χώρο του doom, οι Pantheist, επιστρέφουν με την καινούρια τους δουλειά. Πιστοί στον ήχο τους, έχουν γράψει συνθέσεις που συχνά φλερτάρουν ακόμα και με progressive στοιχεία. Τα κομμάτια αυτού του δίσκου είναι αργά, όχι σε απελπιστικό βαθμό όμως, με βασικό χαρακτηριστικό την πολύ όμορφη και μελαγχολική ατμόσφαιρα που διαθέτουν. Το ενδιαφέρον κεντρίζει εύκολα το πιάνο, αλλά και τα πλήκτρα που έχουν χρησιμοποιήσει, που ταιριάζουν τόσο όμορφα στα κομμάτια και βοηθούν σε μεγάλο βαθμό την δημιουργία αυτής της ατμόσφαιρας. Επιπλέον θετικό χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι η μετάβαση από το ένα τραγούδι στο άλλο γίνεται τόσο ομαλά που δένουν τόσο ωραία μεταξύ τους, σαν να είναι το ένα η φυσική συνέχεια του άλλου, ενώ παρόλο που οι διάρκειες τους είναι σχετικά μεγάλες, δεν κουράζουν τον ακροατή. Το μόνο που μου χάλασε λίγο την εικόνα ήταν η προφορά του τραγουδιστή, ειδικά στα καθαρά φωνητικά. Πάντως η αλήθεια είναι ότι όταν πρόκειται για promo funeral doom μπάντας, συνήθως έχω το άγχος ότι θα βαρεθώ από το πρώτο κιόλας κομμάτι! Είναι πολύ ευχάριστο το γεγονός ότι οι Pantheist καταφέρνουν να κρατήσουν το ενδιαφέρον ακόμα και σε έναν ακροατή που δεν τα πάει ιδιαίτερα καλά με τις αργές ταχύτητες, όπως εγώ. Ακόμα μία πολύ όμορφη και ιδιαίτερη δουλειά λοιπόν. Ακούστε το (κατά προτίμηση βράδυ) και δεν θα χάσετε!

8,5/10

Βίκυ Αθανασοπούλου

vicky@greekrebels.gr

Option B

Ο απ’ ότι φαίνεται Ελληνικής καταγωγής Kostas Panagiotou διαμόρφωσε τους Pantheist μαζί με τον Nicolas Tambuyser το 2000, με αρχική τους έδρα το Antwerp του Βελγίου και αργότερα το Λονδίνο. Ξεκίνησαν την πορεία τους με έναν ιδιαίτερα αυθεντικό doom ήχο και δίσκο όπως το “1000 years”, αλλά η αργότερη δουλειά τους άρχισε να γίνεται απαλότερη και με περισσότερα νέα χαρακτηριστικά, experimental και αργότερα πιο ambient θυμίζοντας την πορεία τον Άγγλων Anathema. Ο συγκεκριμένος ομώνυμος δίσκος τους θέλει μερικές ακροάσεις κατά την άποψή μου για να αναδείξει την μαγεία του. Με τις doom επιρροές να συνοδεύουν πλέον την dark δομή του δίσκου, οι Pantheist έχουν πάει την δουλειά τους σε άλλο επίπεδο. Αρχικά στα πρώτα κομμάτια παρατηρούμε μια πιο gothic ατμόσφαιρα, με τα “εκκλησιαστικά” πλήκτρα και τα doom riffs να ανοίγουν την αυλαία. Αργότερα όσο πάει και μαλακώνει το παίξιμο, με περισσότερη μελωδία, δίνοντας και στο πιάνο χώρο να αναπτυχθεί. Δύο κομμάτια θέλω να σχολιάσω ξεχωριστά. Το πρώτο είναι το “The Storm” όπου αντιπροσωπεύει το “Funeral doom”, αρκετά πιο καταθλιπτικό και με περισσότερο “θεατρικά” (αν είναι σωστός ο όρος) φωνητικά, όπου υπάρχει η μίξη death και clean. Άριστη δουλειά με πολύ καλή δομή και φοβερή ατμόσφαιρα. Και το δεύτερο είναι το τελευταίο κομμάτι τους, το “Live Through Me”, όπου με εξέπληξε ευχάριστα όλο το σύνολο από το πιάνο μέχρι, οι ambient λεπτομέρειες και τα “επικά” κατά διαστήματα φωνητικά, κάνοντάς με υποχείριο των επόμενων που έρχονται.

7,5/10

Αλέξανδρος Κωνσταντουράκης

alexandros@greekrebels.gr

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.