whale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothGreek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|bothamadeus banner greekrebels 1 - 728|90|amadeus banner greekrebels 1|||bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothPsychotic Waltz_Ath_728x90 - 728|90|Psychotic Waltz_Ath_728x90|||bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|both
20000
110

Με ένα εντυπωσιακό lyric video οι, Τhe Slayerking, μας συστήνουν την ιστορία του “Sargon of Akkad”. Το σκοτεινό και επιβλητικό video artwork φέρει την υπογραφή του Ρουμάνου Costin Chioreanu, o οποίος είναι γνωστός για τις συνεργασίες του με μεγάλα ονόματα όπως, οι Paradise Lost, Opeth, Triptykon, At The Gates, Napalm Death και Arch Enemy.

Πρόκειται για το τρίτο κομμάτι από το ντεμπούτο άλμπουμ των The Slayerking, “Sanatana Dharma”, που κυκλοφορεί από τη Finisterian Dead End, και διανέμεται από τη γαλλική Season of Mist.

Δείτε το Lyric Video εδώ

Οι Slayerking σχολιάζουν:

“Θα σας πω μια ιστορία για το ορφανό παιδί που διέσχισε ένα ποτάμι μέσα σε ένα καλάθι και σώθηκε από έναν ταπεινό άνθρωπο, έναν κηπουρό, ο οποίος το μεγάλωσε σα δικό του παιδί. Σας θυμίζει κάτι? Πιθανόν. Το παιδί αυτό μεγάλωσε στη Mέση Aνατολή. Εκεί, στη γη του Νώε και του Αβραάμ, εκεί από όπου ξεπήδησαν οι τρεις πιο γνωστές θρησκείες του ενός, μοναδικού Θεού. Εκεί ανδρώθηκε και έγινε ο ηγέτης ενός λαού, που τον αγάπησε και τον τίμησε, παρότι ήταν ξένος.

Η ιστορία του Σαργών του Ακκάδη, του ιδρυτή μίας από τις παλαιότερες και ενδοξότερες αυτοκρατορίες, συναρπάζει ακόμη και σήμερα. Ιδίως σήμερα που ο φόβος της αλλαγής και του ξένου γιγαντώνεται και η επίσημη θρησκεία για ακόμη μια φορά διαβάλλει, ωσάν διάβολος, πιστούς και απίστους.

Όπως συμβαίνει στον καθένα έτσι και για αυτόν ήρθε κάποια στιγμή το τέλος, παρά τη δύναμη και την τύχη του.

Το τραγούδι εμπνεύστηκε από την ταχύτητα που ένα ορφανό από γονείς και πατρίδα, μεγαλούργησε και χάθηκε μέσα στο χρόνο. Γιατί για το χρόνο μιλά πρωτίστως. Αυτό το αδηφάγο τέρας, που διαλύει οτιδήποτε ο άνθρωπος προσπαθεί να φτιάξει και που τα συντρίμμια του, που τα ονομάζουμε μνημεία, παραμένουν για να μας θυμίζουν αυτούς που ο χρόνος πήρε. Τάφους, δηλαδή. Βιτρίνες του τέλους.

Το τραγούδι δεν έχει πολιτικό μήνυμα. Ούτε περνάει κάτι πολιτικά ορθό. Είναι μια απλή παραδοχή της ματαιότητας των πάντων. Της απόλυτης ήττας μας μπροστά στο απέραντο. Το μόνο θετικό είναι, ίσως, αυτή η παραδοχή, που μπορεί να μας κάνει να νιώσουμε καλύτερα. Να νιώσουμε ανετότερα με αυτό που λέγεται Ζωή και να δεχτούμε έτσι και το διαφορετικό και το ξένο, αφού μαζί θα φύγουμε.”

slayerkingalbum

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.