Οι Hammerfall βρίσκονται προ των πυλών της εμφάνισης τους επί Αθηναϊκού εδάφους για πέμπτη φορά στο Rock Hard Festival Greece, έχοντας προηγηθεί αυτές στο Ρόδον στις 12 & 13 Οκτωβρίου 1997 στα πλαίσια της “Tour Of The Brave”, στο Fuzz Club στις 13 Δεκεμβρίου 2015 στα πλαίσια της “World Wide (r)Evolution 2015” και τέλος, στο Piraeus 117 Academy στις 28 Οκτωβρίου 2018 στα πλαίσια της “reBuilt to Tour 2018”. Ένα σχετικό αφιέρωμα που είχε ήδη γίνει στους ίδιους για την πορεία τους έως το 2018, μπορείτε να διαβάσετε εδώ.
Μιας και οι ίδιοι αποτελούν οι ίδιοι headliners της πρώτης ημέρας, αποφάσισα να βάλω κάτω ένα κομμάτι από κάθε κυκλοφορία του σχήματος, οι οποίες φτάνουν τις δεκατρείς συν πέντε που θα ήθελα να ολοκληρώνουν το set list, το οποίο μπορείτε να απολαύσετε παρακάτω στο Spotify playlist.
“Glory To The Brave” – 27 Ιουνίου 1997 – Nuclear Blast Records / Επιλεχθέν κομμάτι: “The Dragon Lies Bleeding”
Το “The Dragon Lies Bleeding” είναι το κομμάτι που ανοίγει τον ντεμπούτο δίσκο των Hammerfall και με αυτόν ήρθαν στο προαναφερθέν διήμερο στο Ρόδον. Joacim Cans, Oscar Dronjak, Jesper Strömblad αποτελούν το συνθετικό δαιμόνιο και γράφουν ένα κομμάτι χαρακτηριστικό, το οποίο δεν θεωρώ ότι υπάρχει λάτρης του σχήματος να μην το αναζητεί. Διαθέτει τον πρώιμο νοσταλγικό ήχο του συγκροτήματος που σε πολλούς λείπει. Αυτός ο δίσκος είχε όλα τα συστατικά για να πετύχει. Ο Andreas Marschall χάρισε ένα εκπληκτικό εξώφυλλο, ο οποίος ήταν ήδη γνωστός για την δουλειά του με Blind Guardian, Destruction & Grave Digger ανάμεσα σε άλλους, ο Fredrik Nordström, ο οποίος μέχρι τότε είχε κάνει συνεργασίες με Arch Enemy, At The Gates, Ceremonial Oath (σ.σ.: η πρώην μπάντα των Jesper Strömblad & Oscar Dronjak), σε παραγωγή και μίξη ενώ το mastering είχε γίνει από τον Göran Finnberg (In Flames, Crown Of Thorns, Sacrilege). Γκολ από τα αποδυτήρια!
“Legacy Of Kings” – 28 Σεπτεμβρίου 1998 – Nuclear Blast Records / Επιλεχθέν κομμάτι: “Legacy Of Kings”
Το τραίνο έχει αρχίσει να τρέχει και οι Σουηδοί heavy/power metallers αρχίζουν να μεγαλώνουν το όνομα τους. To “Legacy Of Kings” είναι ένα κλικ την καθολική εδραίωση που θα έρθει δυο χρόνια μετά με το “Renegade”. Στον παρών δίσκο συναντάμε πλέον τον Patrik Räfling να έχει πλέον ως μόνιμο μέλος της μπάντας, αφού στο “Glory To The Brave” ηχογράφησε ως session τα τύμπανα. Την θέση του αποχωρήσαντα κιθαρίστα Glenn Ljungström ανέλαβε ο (νυν πιλότος) Stefan Elmgren (ex-Highlander; οι μετέπειτα Lost Horizon) και του μπασίστα Fredrik Larsson ο Magnus Rosén (ex-Geisha, ex-Keegan), με τον πρώτο να επιστρέφει μετά από μια δεκαετία και πάλι στο σχήμα. Ιδιαίτερη ήταν η συμμετοχή του William J Tsamis (R.I.P. 2021) των Warlord, τον οποίο και τίμησαν ηχογραφώντας το “Child Of The Damned” ως διασκευή στον προηγούμενο δίσκο τους, παίζοντας στο “At The End Of The Rainbow”. Άλλωστε, δεν είναι τυχαίο πως ο ίδιος ο Joacim Cans επιλέχθηκε από τον Tsamis για να τραγουδήσει στον δίσκο του 2002 των Warlord, “Rising Out Of The Ashes”. Το εξώφυλλο το επιμελείται ο Flea Black (Children Of Bodom, Narnia) ενώ το δίδυμο Nordström/ Finnberg παραμένει ακλόνητο. Όσο για το ομώνυμο κομμάτι, του οποίου την σύνθεση ισομοιράζονται και πάλι οι Cans/Dronjak/Strömblad, κάτι το οποίο δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο. Δεν υπάρχει κόσμος που να μην το έχει τραγουδήσει σε ένα rock club.
“Renegade” – 9 Οκτωβρίου 2000 – Nuclear Blast Records / Επιλεχθέν κομμάτι: “Renegade”
Τρίτος δίσκος και η καταξίωση τους με αυτό εδώ το άλμπουμ τους δίνει στέρεες βάσεις για ακόμα περισσότερες επιτυχίες. Και το “Renegade” όπως και τα “The Dragon Lies Bleeding” και “Legacy Of Kings” αποτελούν όπως εγώ τα ονομάζω, τα απόλυτα rock club anthems. Εάν υπάρχει έστω ένας που δεν έχει σιγοτραγουδήσει αυτό το κομμάτι, να μου τον δείξετε. Τρία στα τρία κάνει επίσης αυτό το κομμάτι καθώς είναι και πάλι γραμμένο από την φονική τριπλέτα Cans/Dronjak/Strömblad, οπότε τα λόγια είναι περιττά. Και εδώ υπάρχουν αλλαγές καθώς ο Patrik Räfling αποχωρεί και την θέση του παίρνει ο θεός Anders Johansson, γνωστός από την πορεία του ως drummer του Yngwie Malmsteen (σ.σ.: έχει παίξει στα “Marching Out” (1985), “Trilogy” (1986) & “Odyssey” (1988), δηλαδή χάλια). Αυτό που έγινε ως μεγάλη αλλαγή είναι ότι πλέον την παραγωγή του δίσκου και την μίξη ανέλαβε ο Michael Wagener, ο οποίος είχε συνεργαστεί ανάμεσα σε άλλους με τους Accept, τον Akira Takasaki των Loudness & τους Stryper, με τον Eric Conn (Roland Grapow, Pissing Razors, Crowbar) να πραγματοποιεί το mastering ενώ στην απεικόνιση του εξωφύλλου επέστρεψε ο Andreas Marschall. Επίσης το “Renegade” ίσως είναι ο δίσκος που έχω ακούσει περισσότερο από οποιοδήποτε άλλον του σχήματος.
“Crimson Thunder” – 28 Οκτωβρίου 2002 – Nuclear Blast Records / Επιλεχθέν κομμάτι: “Hearts Of Fire”
Το “Crimson Thunder” είναι επίσης ένας ιδιαίτερος δίσκος που αγαπώ και αυτό γιατί περιέχει το #1 αγαπημένο μου Hammerfall κομμάτι ever και αυτό δεν είναι άλλο από το “Hearts On Fire”, το οποίο για εμένα ως μουσικός θα φάνταζε πάντα το ιδανικό για να κλείνεις την εμφάνιση σου εσαεί. Άλλωστε εδώ είναι και ένας δίσκος μεταβολής. Όταν προσλαμβάνεις για παραγωγό τον Charlie Bauerfeind που μέχρι τότε έχει δουλέψει με Angra, Gamma Ray, Heaven’s Gate, Sieges Even και άλλα πόσα ονόματα και αποτέλεσε καθοριστικό ρόλο για την μετέπειτα μουσική τους ταυτότητα, τι μπορεί να πάει στραβά; Ο δίσκος αποτελεί επίσης την πρώτη συνεργασία του Samwise Didier, ο οποίος ήταν τότε ευρύτερα γνωστός ως ο εικονογράφος για τα WarCraft, StarCraft και Diablo video game series της Blizzard Entertainment. Δεν νομίζω να παραπονέθηκε κανείς για το εξώφυλλο, αν και τότε υπήρχαν διάφοροι καλοθελητές που υποσκέλιζαν την ποιότητα του καλλιτέχνη.
“Chapter V: Unbent, Unbowed, Unbroken” – 7 Μαρτίου 2005 – Nuclear Blast Records / Επιλεχθέν κομμάτι: “Fury Of The Wild”
Αλλαγές εδώ δεν υπήρχαν αφού η συνταγή του “Crimson Thunder” φάνηκε ότι ήταν ιδιαίτερη πετυχημένη με τους Bauerfeind/Didier να δίνουν ιδιαίτερη χροιά και στο “Chapter V: Unbent, Unbowed, Unbroken”, με τον καθένα στον τομέα του. Σίγουρα εδώ έχουμε ένα από τα ωραιότερα εξώφυλλα του συγκροτήματος. Ακόμα θυμάμαι το promo trip που είχαν κάνει οι Joacim Cans & Oscar Dronjak για να μιλήσουν με τα ελληνικά μέσα και την συνέντευξη που είχαμε κάνει με τον δεύτερο. Εκεί τέθηκε ερώτημα για το “Fury Of The Wild” και το πόσο πολύ αγαπά τους Judas Priest. Αν ακούσεις το κομμάτι δεν θες να αναρωτηθείς πολύ το γιατί. Άκου τα riffs και ξεκίνα να κοπανιέσαι στο δωμάτιο.
“Threshold” – 20 Οκτωβρίου 2006 – Nuclear Blast Records / Επιλεχθέν κομμάτι: “The Fire Burns Forever”
Το “Threshold” είναι ένα από εκείνα τα promo CD’s που έπαιξαν όσο τίποτα σε εκείνο το CD player που είχα μαζί μου κατά την στρατιωτική θητεία (σ.σ.: εκείνο που πέθανε τελείως ήταν το “Seven Seals” των Primal Fear). Ενώ στα προηγούμενα άλμπουμ η επιλογή των κομματιών ήταν μονόδρομος, εδώ δυσκολεύτηκα. Το ένα ήταν το επιλεχθέν και το άλλο ήταν το video clip-άτο “Natural High” αλλά νομίζω ότι η λογική επικράτησε και η επιλογή ήταν δίκαια. Τρίτος σερί δίσκος με την ομάδα να παραμένει η ίδια από το “Crimson Thunder” και όλο και περισσότερο να ανεβαίνει σε μεγαλύτερα επίπεδα. Ωραίες συνθέσεις, εξαιρετική παραγωγή και ένα εξώφυλλο να ακολουθεί τα προηγούμενα που δημιούργησε ο Didier για την μπάντα. Ωστόσο το “Threshold” αποδείχθηκε πως θα ήταν το τελευταίο άλμπουμ με τον Stefan Elmgren στις κιθάρες, αφού στις 2 Απριλίου 2008 ο ίδιος ανακοίνωσε την φυγή του από το συγκρότημα – ως άλλος Chris DeGarmo (ex–Queensrÿche) – να ακολουθήσει την καριέρα του ως πιλότος αλλά και του μπασίστα Magnus Rosén, ο οποίος έφυγε από την μπάντα για να κάνει κάτι πιο δημιουργικό. Μάλλον λάθος ήταν όπως προέκυψε η πορεία του μέχρι σήμερα.
“No Sacrifice, No Victory” – 20 Φεβρουαρίου 2009 – Nuclear Blast Records / Επιλεχθέν κομμάτι: “Any Means Necessary”
Ίσως ο τίτλος του δίσκου να είναι ο πιο σωστός για την συγκεκριμένη περίοδο των Σουηδών. Αν δεν θυσιάσεις, δεν θα επιτύχεις. Αυτό ισχύει 100% στην προκειμένη περίπτωση καθώς η μπάντα επέστρεψε με δυο αλλαγές στην σύνθεση της για το δίσκο αυτό. Στην θέση του μπασίστα επανήλθε ο Fredrik Larsson, ο οποίος όπως προκύπτει από προηγούμενο σχόλιο είχε κυκλοφορήσει με το σχήμα το ντεμπούτο τους και έκτοτε διατηρεί την θέση του στο σχήμα ενώ στις κιθάρες ήρθε ο εξαιρετικός Pontus Norgren (Talisman, ex-Humanimal, ex-The Poodles). O Jesper Strömblad επανεμφανίστηκε ως συνθέτης για το κομμάτι “One Of A Kind“ ενώ ο Stefan Elmgren έπαιξε τις lead κιθάρες στο “Bring The Hammer Down“. Σαν special guest συναντάμε τον Jens Johansson των Stratovarius και αδερφό του drummer του συγκροτήματος, Anders, με ένα guest solo πλήκτρα στο “Something For The Ages”. Bauerfeind & Didier συνυπάρχουν για ακόμα μια φορά, σταθερά ο καθένας στους τομείς τους. Όσο για το κομμάτι, είναι από εκείνα που πολύς κόσμος «κράζει» αλλά είναι ιδιαίτερα κολλητικό. Για πολλούς το πλέον… κολλητικό κομμάτι στο άκουσμα του ονόματος του συγκροτήματος.
“Infected” – 20 Μαΐου 2011 – Nuclear Blast Records / Επιλεχθέν κομμάτι: “The Outlaw”
Εδώ υπήρξαν πολλές αναταραχές. Το αρχικό εξώφυλλο έπρεπε να αλλάξει επειδή οι Biohazard απείλησαν με νομικές ενέργειες για την ομοιότητα με το λογότυπό τους. Αν κάποιος γνωρίζει έστω και λίγο τους Biohazard, ίσως να έχουν και δίκιο. Τα πράγματα όπως καταλαβαίνεται έχουν πάρει μια ιδιαίτερη τροπή, αφού Bauerfeind & Didier αποτελούν παρελθόν, αποφασίζουν να κάνουν την παραγωγή του δίσκου με τον πρώην τραγουδιστή των Sixx:A.M., James Michael, ο οποίος ήταν ήδη γνωστός από τις δουλειές του με Mötley Crüe & Scorpions. Ένας πολύ περίεργος δίσκος για τα δικά μου δεδομένα, ίσως ο πιο αδύναμος της ιστορίας τους, αυτός που δεν «με έπιασε» με τίποτα. Εάν έπρεπε να επιλέξω ένα κομμάτι που να μου έχει μείνει, σίγουρα αυτό είναι το “The Outlaw”, το οποίο πηγάζει από τις πρώτες ένδοξες μέρες του συγκροτήματος, ένα μείγμα “Chapter V…” και “Renegade”.
“(r)Evolution” – 27 Αυγούστου 2014 – Nuclear Blast Records / Επιλεχθέν κομμάτι: “Hector’s Hymn”
Το “(r)Evolution” ήταν το άλμπουμ εκείνο που έκανε τους Hammerfall να επανέλθουν στην Ελλάδα μετά από πολλά χρόνια, έχοντας στο πλάι τους τους Ιταλούς Elveking, σε μια καταπληκτική βραδιά στο Fuzz Club. Τι πιο λογικό να μην ανοίξουν την βραδιά με ένα από τα καλύτερα opening tracks που έχουν σε δίσκο, το οποίο δεν είναι άλλο από το “Hector’s Hymn”, ένα κομμάτι που θα μπορούσε εύκολα να είχε «φάει» την θέση σε οποιαδήποτε κομμάτι των τεσσάρων πρώτων δίσκων. Όλα έχουν την λογική τους αφού πίσω από την καρέκλα του συμπαραγωγού επανέρχεται ο Fredrik Nordström, με τους Oscar Dronjak & Pontus Norgren να αποτελούν τους κυρίως παραγωγούς. Ο συνήθης ύποπτος – και δεξί χέρι του Nordström – , Henrik Udd, είναι αυτός που θα αναλάβει το mastering ενώ στο εικαστικό κομμάτι επανέρχεται για ακόμα μια φορά ο Andreas Marschall. Τι άλλο να ζητήσει δηλαδή ένας οπαδός; Ωστόσο, αυτός ήταν και ο τελευταίος δίσκος της μπάντας με τον Anders Johansson, ο οποίος μετά από δεκαπέντε χρόνια παρουσίας στο συγκρότημα αποχώρησε από το συγκρότημα και βάσει δηλώσεων του Oscar Dronjak, το έμαθαν ξαφνικά, δίχως προειδοποίηση μέσω του booking agency τους ότι δεν πρόκειται να περιοδεύσει μαζί τους! Αντικαταστάτης του έως και σήμερα αποτελεί ο David Wallin (Stormwind, ex-Pain).
“Built To Last” – 4 Νοεμβρίου 2016 – Napalm Records / Επιλεχθέν κομμάτι: “The Sacred Vow”
Άλλος ένας σημαδιακός τίτλος για το συγκρότημα, αφού αυτό που φτιάχνουν αυτήν την δεδομένη χρονική στιγμή θέλουν να κρατήσει και όπως φαίνεται, με ένα fast forward στο σήμερα, εννέα χρόνια μετά μια χαρά έχει κρατήσει! Ο πρώτος λοιπόν δίσκος με τον David Wallin πίσω από τα τύμπανα, δίνει μια νέα πνοή στο σχήμα κατά την προσωπική μου άποψη. Nordström/Udd/Marschall ενώ στην παραγωγή αυτή την φορά λαμβάνει μέρος πέραν του Pontus Norgren για ακόμα μια φορά ο James Michael. Στο δίσκο ανάμεσα σε άλλους special guests παίρνει μέρος ο Joakim Svalberg των Opeth παίζοντας πλήκτρα στο “ Twilight Princess”. Αξίζει να σημειωθεί ότι το “Built To Last” είναι το πρώτο δισκογραφικό πόνημα της μπάντας με την νέα τους εταιρεία, την Napalm Records, ενώ στα πλαίσια προώθησης του δίσκου εμφανίστηκαν και πάλι στην Αθήνα και το Piraeus 117 Academy, παρέα με τους Refuge & Armored Dawn. Το κομμάτι που επέλεξα μέσα από εδώ είναι το πρώτο single με τίτλο, “The Sacred Vow”, το οποίο σε ψαρώνει με το intro των ακουστικών κιθάρων για να επανέλθουν και να τα σαρώσουν όλα!
“Dominion” – 16 Αυγούστου 2019 – Napalm Records / Επιλεχθέν κομμάτι: “Chain Of Command”
Στο “Dominion” έχουμε την επανεμφάνιση του Samwise Didier να κοσμεί το εξώφυλλο με το εκπληκτικό του artwork. Norgren/Dronjak/Michael/Nordstrom συνεργάζονται άψογα ώστε ο δίσκος να βγει φανταστικός, κάτι που και συνέβη. Το “Chain Of Command” είναι από τα κομμάτια που δεν σας κρύβω ότι θα ήθελα να το ακούσω έστω και μια φορά ζωντανά από το συγκρότημα. Έχει μια αστείρευτη πηγή ενέργειας που σε κάνει να χτυπιέσαι και να τραγουδάς τα ρεφραίν, κάτι που σε αυτό οι Hammerfall είναι πρωταθλητές, στην σύνθεση δηλαδή τέτοιων κομματιών. Έχει τα πάντα!
“Hammer Οf Dawn” – 25 Φεβρουαρίου 2022 – Napalm Records / Επιλεχθέν κομμάτι: “Too Old To Die Young”
Έχουμε μπει στην Covid-19 μετά εποχή και αφού όλα είχαν παγώσει, ήρθε η ώρα να επιστρέψει το συγκρότημα. Αρχικά να πούμε σε αυτό το σημείο ότι στο “Hammer Οf Dawn” το συγκρότημα έχει την τεράστια τιμή να έχει ως special guest ανάμεσα σε άλλους τον τεράστιο King Diamond να τραγουδά στο “Venerate Me” ενώ εξίσου σπουδαία συμμετοχή είναι και αυτή του Chris Laney (Pretty Maids, ex-Animal), ο οποίος παίζει πλήκτρα στο “Not Today”. Σε τούτο εδώ το δίσκο, την παραγωγή αυτή την φορά την έχει αναλάβει εξ’ ολοκλήρου ο Fredrik Nordström ενώ ο Didier συνεχίζει να κοσμεί το εξώφυλλο με την πολύ καλή δουλειά του. Από αυτόν εδώ τον δίσκο επέλεξα ένα κομμάτι που βρίσκεται στην μέση του και δεν είναι άλλο από το “Too Old To Die Young”, το οποίο εμένα μου είχε βγάλει vibes από το “Legacy Of Kings” αλλά και το “Renegade”. Αυτός είναι ο τελευταίος δίσκος του σχήματος με την Αυστριακή εταιρεία και ετοιμάζεται για την επιστροφή του σε αυτή που τους έκανε να μεγαλουργήσουν.
“Avenge The Fallen” – 9 Αυγούστου 2024 – Nuclear Blast Records / Επιλεχθέν κομμάτι: “The End Justifies”
Η τελευταία δισκογραφική δουλειά των Hammerfall κυκλοφόρησε έναν χρόνο και κάτι ψηλά και ήταν ένα εξαιρετικό δείγμα γραφής, σηματοδοτώντας την επιστροφή τους στην Nuclear Blast Records. Έχοντας και πάλι στην παραγωγή τους «συνήθης ύποπτους» Fredrik Nordström, Oscar Dronjak και Pontus Norgren, έρχεται να προστεθεί σε αυτούς ο Jay Ruston, ο οποίος έχει συνεργαστεί ανάμεσα σε άλλους με Adrenaline Mob, Amon Amarth, Anthrax, Killswitch Engage αλλά και με τους δικούς μας Gus G και Andry Lagiou. Από την άλλη, ο Samwise Didier μεγαλουργεί ακόμα μια φορά. Το “The End Justifies” είναι αυτό που λέμε, εξ’ ορισμού, κλασσικό κομμάτι, αφού διαθέτει όλα εκείνα τα στοιχεία της μπάντας που το κάνουν να κοιτά κατάματα τις ένδοξες μνήμες του παρελθόντος.
Πέντε κομμάτια που θα ήθελα να ακούσω επιπλέον:
- “Heeding The Call”: Γιατί απλά είναι επίσης από τα καλύτερα του “Legacy Of Kings”
- “Child Of The Damned”: Δεν είναι μια απλή διασκευή φόρος τιμής στους Warlord, είναι έπος!
- “Always Will Be”: Χρειάζεται και μια μπαλάντα να πέσουν οι ρυθμοί για λίγο
- “Blood Bound”: Γιατί απλά το έχω ακούσει ένα εκατομμύριο φορές και δεν το χορταίνω!
- “Natural High”: Είναι ένας ύμνος που πρέπει για εμένα πάντοτε να παίζετε.
Μην χάσετε λοιπόν τους Hammerfall αυτήν την Παρασκευή στο Rock Hard Festival Greece. Όλες οι απαραίτητες πληροφορίες βρίσκονται εδώ και τα εισιτήρια μπορείτε να τα προμηθευτείτε εδώ.
Κείμενο: Νίκος Σιγλίδης
