Το “Choke On This” είναι ένας δίσκος που σε κερδίζει από το πρώτο άκουσμα με την ακατέργαστη ενέργεια του, τις δυνατές ιδέες του και την αίσθηση πως οι Stereophobia θέλουν πραγματικά να πουν κάτι μέσα από τη μουσική τους. Ο ήχος τους είναι βαρύς αλλά ταυτόχρονα πειραματικός, με πολλές αναφορές τόσο σε alternative ρίζες όσο και σε μοντέρνα metal στοιχεία. Η παραγωγή είναι καθαρή, αφήνοντας τα όργανα να «αναπνέουν», και αυτό είναι σημαντικό γιατί εδώ η μπάντα δουλεύει σε πολλά επίπεδα.
Οι κιθάρες είναι αιχμηρές, με riffs που άλλοτε δίνουν ένταση κι άλλοτε χτίζουν ατμόσφαιρα. Το rhythm section είναι στιβαρό και γεμάτο groove, κρατώντας τα πάντα δεμένα, ενώ δεν λείπουν οι μικρές τεχνικές λεπτομέρειες που προσθέτουν βάθος. Τα φωνητικά κινούνται ανάμεσα σε δυναμικά ξεσπάσματα και πιο μελωδικές στιγμές, δείχνοντας ευελιξία και συναίσθημα.
Κομμάτια που ξεχώρισα είναι ανάμεσα σε άλλα το “Maggots”, ένα κομμάτι που με εντυπωσίασε όχι μόνο για τον ήχο του αλλά και για το βάθος του μηνύματος. Δεν είναι απλώς μια αναφορά σε «ζουζούνια και μαμούνια», αλλά μια μεταφορά για το πώς αφήνουμε πράγματα να εισχωρήσουν μέσα μας πνευματικά και να μας καταστρέψουν αν δεν τα φιλτράρουμε. Αυτό το ψυχολογικό –κοινωνιολογικό υπόβαθρο μου αρέσει πάρα πολύ· δείχνει ότι η μπάντα δεν γράφει μουσική για να γεμίσει απλά χώρο, αλλά θέλει να μας βάλει να σκεφτούμε. Μουσικά, έχει φοβερή ισορροπία ανάμεσα σε groove και ένταση, με κιθάρες που «δαγκώνουν» και ρυθμό που σε κρατάει σε εγρήγορση.
Το “Plastic Queen”, όπου εδώ τα πράγματα είναι πιο δύσκολα για μένα. Ως κομμάτι, είναι στιβαρό, με ωραίο riff και δυνατότητα να σταθεί άνετα ζωντανά. Ωστόσο, οι στίχοι με ξένισαν. Η αναφορά σε μια «πλαστική βασίλισσα» μιλάει πολύ επικριτικά για μια γυναίκα και το «plastic» συνδέεται με πλαστικές επεμβάσεις. Θεωρώ ότι όταν γράφουμε μουσική, μπορούμε να μιλάμε με τρόπο που ενώνει και δίνει αγάπη. Δεν μιλάω για λογοκρισία — σαφώς και η μπάντα έχει το δικαίωμα να εκφραστεί όπως θέλει — αλλά κι εγώ ως ακροάτρια έχω το δικαίωμα να μη συνδεθώ με έναν στίχο που μεταδίδει στερεότυπα. Εξάλλου, δεν έχουμε ακούσει ποτέ να γίνεται λόγος για «πλαστικούς άντρες», παρ’ ότι κι εκείνοι κάνουν επεμβάσεις. Θα ήθελα εδώ μια πιο ισορροπημένη προσέγγιση, γιατί μουσικά είναι πραγματικά δυνατό κομμάτι.
Τέλος, το “Left In A Box” είναι ένα από τα highlights του δίσκου. Έχει αυτή τη μοντέρνα εναλλακτική ατμόσφαιρα που με ταξίδεψε πολύ μακριά, θυμίζοντάς μου Gorillaz (Feel Good Inc.), λίγο Escape The Fate αλλά και ‘90s alternative vibes. Η ενορχήστρωση είναι εξαιρετική: το μπάσο δουλεύει δημιουργικά αντί να περιορίζεται σε συνοδεία, οι κιθάρες χτίζουν layers μελωδίας, και τα φωνητικά εναλλάσσονται πανέμορφα. Είναι κομμάτι που δείχνει την πιο ώριμη πλευρά των Stereophobia.
Το “Choke On This” είναι ένας δίσκος που συνδυάζει τεχνική, ένταση και βάθος. Οι Stereophobia δείχνουν ότι έχουν άποψη και δεν φοβούνται να ακουστούν διαφορετικοί, με τραγούδια που άλλοτε σε ταρακουνούν και άλλοτε σε βάζουν να σκεφτείς. Προσωπικά, μου άρεσε πολύ και θεωρώ πως έχει προοπτική να αγαπηθεί ακόμα περισσότερο από όσους ψάχνουν κάτι φρέσκο και ειλικρινές στο alternative/metal φάσμα.
8/10
Κωνσταντίνα Δαμιανίδου
[email protected]
