Ο Sacha Paeth είναι το μυαλό πίσω από εκατοντάδες παραγωγές σχημάτων όπως είναι οι Kamelot, οι Angra, οι Epica και πολλοί άλλοι αλλά σύντομα πρόκειται να επισκεφθεί την χώρα μας για να εμφανιστεί στο Rock Hard Festival μαζί με το σχήμα του, τους Masters Of Ceremony, οι οποίοι θα παίξουν ένα ιδιαίτερο μικτό set όπου και θα τιμήσουν το σχήμα με το οποίο έγινε γνωστός αρχικά ο Sascha, τους Heaven’s Gate, ένα συναυλιακό απωθημένο προσωπικά δικό μου. Παρακάτω μπορείτε να διαβάσετε τι ειπώθηκε στην κουβέντα μας.
Καλησπέρα Sascha, είναι τεράστια η τιμή να συνομιλώ μαζί σου αφού θαυμάζω την πορεία σου τόσο με τους Heaven’s Gate, όπως και με τους Avantasia, τους Aina και πάει λέγοντας.
Ω σε ευχαριστώ πολύ! Τιμή μου που μιλάμε.
Είμαστε εδώ να μιλήσουμε τόσο για την επερχόμενη σας εμφάνιση στην ελληνική έκδοση του Rock Hard Festival όσο και για την πορεία σου με τους Heaven’s Gate. Πως αισθάνεστε που θα εμφανιστείτε εδώ;
Ω, ανυπομονώ πολύ. Είναι πολύ διασκεδαστικό, στην πραγματικότητα, που όλοι έχουν ήδη ξεκινήσει τις προετοιμασίες, και είναι πολύ ωραίο. Δηλαδή, ξέρεις, θα είναι μια ξεχωριστή συναυλία με τους Masters of Ceremony και τους Heaven’s Gate. Δεν είναι όλα τα μέλη των Heaven’s Gate, αλλά σχεδόν μια ολόκληρη μπάντα. Ήταν σπουδαίο το συναίσθημα να κάθομαι μαζί με τον Bonny (σ.σ.: Bilski; Κιθάρα) πριν από δύο εβδομάδες, για πρώτη φορά. Και έτσι παίξαμε μαζί, πρώτη φορά μετά από είκοσι έξι, είκοσι επτά χρόνια. Οπότε ναι. Είναι πολύς καιρός, είναι πολύς καιρός πριν. Είναι πολύ πιο πριν από την πραγματική εποχή ύπαρξης των Heaven’s Gate που διήρκησε μόνο δέκα χρόνια. Οπότε έχει περάσει σχεδόν τρεις φορές περισσότερος χρόνος (γέλια). Οπότε, ναι, πάντα κρατούσαμε επαφή με τα παιδιά ξέρεις… Και, ήταν απλά ωραίο να παίξουμε ξανά. Πέρυσι, παίξαμε ήδη κάποια τραγούδια λιγότερα από αυτά που θα παίξουμε τώρα με τον Thomas (σ.σ.: Rettke; Φωνητικά), τον Thorsten (σ.σ.: Müller; Τύμπανα) και τον Robert (σ.σ.: Hunecke-Rizzo; Μπάσο). Ο Bonny δεν μπορούσε να συμμετάσχει επειδή ήταν στο νοσοκομείο. Έτσι, με τον Bonny μαζί μας, αυτή είναι η πρώτη φορά, μετά από πολλά, πολλά χρόνια. Είναι καλός φίλος, και ήταν πραγματικά ευχάριστο που τον είχαμε εδώ και παίξαμε ξανά. Θα συναντηθούμε ξανά αύριο, στην πραγματικότητα για να προβάρουμε το οποίο είναι ωραίο συναίσθημα για εμένα..
Οι Heaven’s Gate ήταν ένα από τα σπουδαιότερα heavy/power metal συγκροτήματα της δεκαετίας του ’90. Είστε έτοιμοι για ένα μικρό ταξίδι στην καριέρα του συγκροτήματος;
Φυσικά! Είμαι πανέτοιμος!
Καταρχάς, ποιες αναμνήσεις έχεις από τις πρώτες μέρες του 1987, τη χρονιά που σχηματίστηκε το συγκρότημα;
Έχω πραγματικά πολύ καλές αναμνήσεις, επειδή με ρώτησαν, νομίζω, ότι ο Thorsten ήρθε στο δισκοπωλείο όπου δούλευα όταν ήμουν παιδί, επειδή ήμουν μόλις 17 ετών. Ήρθαν και μου ζήτησαν να παίξω τα σόλο στο άλμπουμ τους που υποτίθεται ότι θα ηχογραφούσαν. Και αν ήθελα να περάσω από τον χώρο που έκαναν πρόβες. Πήγα λοιπόν και η αλήθεια είναι πως ένιωσα πραγματικά άνετα. Μου άρεσαν πολύ τα παιδιά και η μουσική. Έτσι αποφασίστηκε από κοινού να γίνω μέλος του συγκροτήματος και όχι μόνο θα έπαιζα σόλο στο άλμπουμ. Ήταν πολύ γρήγορο το πως συνέβη. Επίσης, το όνομα Heaven’s Gate δεν υπήρχε εκείνη την εποχή, αλλά είχαν τις επαφές και σχεδόν ένα δισκογραφικό συμβόλαιο ήδη.
Νομίζω ότι αν θυμάμαι καλά, ήταν η πρώτη δισκογραφική εταιρεία που είχε η μπάντα και αν σε αυτή αναφέρεσαι, ονομαζόταν No Remorse Records (σ.σ.: καμία σχέση με την ελληνική εταιρεία).
Η δισκογραφική; Ναι. Αλλά όλη η κίνηση να υπογράψουμε εκεί έγινε από τον Frank Bornemann. Είναι ο τραγουδιστής και κιθαρίστας των Eloy. Ήταν επίσης ο ιδιοκτήτης του στούντιο Horus Sound, το οποίο φιλοξένησε πολλές από τις παλιές διάσημες metal ηχογραφήσεις, όπως τα άλμπουμ “Keeper Of The Seven Keys” των Hellowen ανάμεσα σε άλλα που γίνονταν εκεί. Και, είχε επίσης μια εταιρεία management που ονομαζόταν Metromania, οπότε κάναμε ένα publishing deal μαζί του. Αυτός οργάνωσε τη συμφωνία με την No Remorse και έτσι αποκτήσαμε τις συνδέσεις για να ξεκινήσουν όλα. Ωραίες εποχές. Θυμάμαι επίσης πως για το publishing deal που υπογράφηκε πριν γίνω 18 κλήθηκε ο πατέρας μου να υπογράψει τη συμφωνία. Έτσι ο τύπος ήρθε στο σπίτι μας, κατάλαβες; Ήρθε ο Frank Bornemann στο σπίτι μας και καθόμασταν τριγύρω με κόσμο, και εκείνος του εξηγούσε τι συνέβαινε και έτσι κι έτσι έπρεπε να υπογράψει τη συμφωνία για μένα. Κι όλα αυτά επειδή δεν ήμουν 18 χρονών. Τρέλα! (γέλια)
Το πρώτο σας άλμπουμ κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο του 1989 από την No Remorse Records με τον τίτλο “In Control”. Πώς υποδέχτηκαν οι οπαδοί και τα μέσα ενημέρωσης την πρώτη σας προσπάθεια; (06:00)
Ω, στην πραγματικότητα, είχαμε πολύ καλές αντιδράσεις, πρώτα απ’ όλα, από τον τύπο. Έτσι, οι κριτικοί ήταν πολύ καλοί, ειδικά, επίσης λόγω του τρόπου που τραγουδούσε ο Thomas. Επίσης, όταν παίξαμε ζωντανά, ήταν πραγματικά πολύ καλές κριτικές και η ανταπόκριση από τον κόσμο. Ήταν μια υπέροχη στιγμή, αλλά ήταν κάτι μικρό. Οδηγούσαμε με ένα βαν και με ένα τρέιλερ, και έτσι περιοδεύσαμε τις πρώτες φορές, ξέρετε, σαν, πραγματικά, στυλ Spinal Tap (γέλια).
Ήταν κάτι και αυτό…
Φυσικά! Μας πήρε λίγο χρόνο μέχρι να έχουμε ένα κανονικό tour bus και τα σχετικά. Έτσι ήταν οι πρώτες, μικρές περιοδείες, μετά ήρθε η πρώτη μας περιοδεία που ανοίγαμε για τους W.A.S.P., μετά η επόμενη ήταν με τους Dream Theater και πολλούς άλλους. Τότε παίξαμε και για πρώτη φορά στην Ιαπωνία. Ηχογραφήσαμε ένα ζωντανό άλμπουμ εκεί (σ.σ.: μάλλον αναφέρεται μεταγενέστερα και στο “Live for Sale!” του 1993), και οι αντιδράσεις ήταν, στην πραγματικότητα, πάντα πολύ καλές. Δεν είχαμε ποτέ καλές ευκαιρίες να παίξουμε σε φεστιβάλ από την άλλη. Δεν ξέρω γιατί, για να είμαι ειλικρινής. Δεν είχαμε καλή τύχη στο να κλείνουμε εμφανίσεις σε φεστιβάλ. Ποτέ δεν συνέβη πραγματικά. Είμαστε απλώς πολύ λίγοι. Και έτσι δεν ξέρω. Πραγματικά δεν καταφέραμε ποτέ να ξεφύγουμε από ένα συγκεκριμένο επίπεδο. Έτσι, ποτέ δεν ξεπεράσαμε ένα συγκεκριμένο επίπεδο με αυτό τον τρόπο δυστυχώς. Αποφασίσαμε λοιπόν να κάνουμε αυτό που θέλουμε, όπως το θέλουμε. Έτσι, μετά αρχίσαμε να κάνουμε περισσότερα πειράματα και να δοκιμάζουμε πράγματα που θέλαμε απλώς να δοκιμάσουμε. Όλο αυτό δεν ήταν, στην πραγματικότητα, εμπορικό. Ήταν περισσότερο σαν κάτι που πραγματικά θέλεις να κάνεις. Κανείς μας δεν ζούσε από αυτό. Ποτέ δεν ήταν κάτι με το οποίο βγάζαμε χρήματα. Μας περίσσεψαν λίγα στο τέλος, επειδή, καταφέραμε να τα αξιοποιήσουμε σωστά από την κοινή διαχείριση για να φτιάξουμε το δικό μας στούντιο, το οποίο και αργότερα αγόρασα, τα Gates Studios, το οποίο το έκανα μαζί με τον Miro (σ.σ.: Rodenberg; Avantasia; ex–Luka Turilli, ex–Aina). Και αυτό ήταν το μόνο αποτέλεσμα, αλλά δεν ήταν και πολύ μεγάλο. Δηλαδή, δεν ήταν και κάτι πολύ μεγάλο με κάποιο τρόπο, ξέρεις. Δεν ήμασταν εμπορικό συγκρότημα άλλωστε.
Αν θυμάμαι καλά, δύο από τα κομμάτια του “In Control” είχαν κυκλοφορήσει προηγουμένως σε 7” βινύλιο, το “In Control/Tyrants“. Χρησιμοποιήθηκαν τα τραγούδια ως είχαν στο βινύλιο μέσα στο δίσκο ή κάνατε κάποιες αναπροσαρμογές;
Ω, ναι. Είναι αλήθεια. Αν θυμάμαι καλά είχαν κυκλοφορήσει σε κόκκινο βινύλιο. Σωστά;
Νομίζω πως ναι. Έψαχνα να το βρω να το εντάξω στην συλλογή αλλά ανεπιτυχώς.
Το έχω κάπου. Ναι.
Προφανώς και θα το έχεις (γέλια).
Ναι. (γέλια) Όχι, όχι, όχι. Νομίζω ότι ήταν το ίδιο. Ήταν απλώς μια προ-κυκλοφορία του δίσκου, σαν ένα single του άλμπουμ ή κάτι τέτοιο.
Με το ίδιο εξώφυλλο;
Ναι. Το ίδιο εξώφυλλο σε μικρό μέγεθος. Ίσως ήταν κάποιο promo ίσως; Αλλά και πάλι δεν νομίζω. Δεν ξέρω πραγματικά πού το έχω. Πρέπει να το ψάξω. Ξέρω ότι είναι κάπου στη σοφίτα (γέλια).
Η παραγωγή του άλμπουμ έγινε από τον Tommy Hansen, ο οποίος ήταν ήδη γνωστός για τη δουλειά του με τους Helloween & Pretty Maids, μεταξύ άλλων. Πώς ήταν να συνεργάζεσαι με έναν τέτοιο παραγωγό;
Ω, ήταν υπέροχα. Κόλλησα αμέσως μαζί του. Ήταν ένας τόσο καλός, πολύ καλός τύπος, και νομίζω ότι εξακολουθεί να είναι. Μιλάω συνέχεια γι’ αυτόν με τον Ronnie Atkins (σ.σ.: τραγουδιστής των Pretty Maids), στην πραγματικότητα, όταν συναντώ τον Ronnie, θα σας πω, μιλήσαμε γι’ αυτόν επειδή είπε «Μόλις ήρθα από το σπίτι του Tommy Hansen», ξέρεις. Έχει πλέον συνταξιοδοτηθεί κατά κάποιο τρόπο. Και εκείνος έχει επίσης μόνο καλά λόγια να πει γι’ αυτόν. Μου άρεσε πολύ ο τρόπος που δούλευε, ήταν πραγματικά χαλαρωτικός. Ήταν πραγματικά ένας χαλαρός, cool άνθρωπος και το έκανε να φαίνεται τόσο αστείο. Του άρεσε, κάπως του άρεσε ο τρόπος που έπαιζα. Έτσι, αυτό που συνέβη στην παραγωγή ήταν ότι έκανε κάποια πράγματα ενδιάμεσα το βράδυ, και μου ζήτησε να παίξω και για αυτόν. Έτσι έπαιξα κιθάρα και νομίζω και μπάσο, το βράδυ μετά την δική μας παραγωγή, γιατί ήταν ένα project, αν θυμάμαι καλά, ήταν ο ντράμερ μιας μπάντας που παλιότερα έπαιζε με τον Eddie Grant. Ξέρεις τον Eddie Grant; Ήταν ένας καλλιτέχνης της reggae. Νομίζω ότι ήταν ο drummer. Δεν θυμάμαι πολύ καλά. Έκανα τόσα πολλά πράγματα… Όχι. Την έλεγαν Ziggy Brown. Ναι, τώρα θυμήθηκα. Ήταν τραγουδίστρια, και ήταν πραγματικά, πολύ ωραία, ωραία πράγματα. Λοιπόν, κάναμε πράγματα ενδιάμεσα τα βράδια. Οπότε δούλευε επίσης όλη την ώρα ο Tommy, ξέρεις. Είχε έναν από τους πρώτους υπολογιστές με sampling που είδα. Είχε ένα… Ίσως δεν ξέρεις τα τεχνικά πράγματα, εκτός αν είσαι πληκτράς, αλλά είχε έναν παλιό, νομίζω ότι είχε έναν εξομοιωτή, που είναι σαν ένα παλιό πλήκτρο, ένα από τα πρώτα samplers. Ήταν υπερσύγχρονο για εκείνη την εποχή και είχε τις βιβλιοθήκες ήχου. Ήμουν εντελώς έκπληκτος βλέποντας όλα αυτά. Έτσι, κάνοντας αυτή την παραγωγή και βοηθώντας τον επίσης στα πράγματα που έκανε εκτός από αυτό, ήταν πραγματικά η πρώτη μου πολύ βαθύτερη ματιά στη δουλειά στο στούντιο που πραγματικά ξεκίνησα και μου άρεσε πολύ! Σκέφτηκα wow! Αυτός είναι ένας πραγματικά νέος πραγματικός κόσμος. Είχα κάνει κάποιες ηχογραφήσεις στο σπίτι αλλά αυτή ήταν η πρώτη φορά που ήρθα σε επαφή με αυτόν τον επαγγελματικό τρόπο εργασίας. Ήμουν στο στούντιο πριν, αλλά ήμουν απλώς εκεί ως μουσικός, τώρα είχα εμβαθύνει περισσότερο μέσα σε αυτό. Ήταν πραγματικά, πραγματικά ωραίο να συνεργαστώ μαζί του. Θα ήθελα πολύ να τον συναντήσω ξανά, για να είμαι ειλικρινής. Δεν τον έχω ξανασυναντήσει ποτέ. Νομίζω ότι ίσως ένα από τα επόμενα χρόνια, θα οδηγήσω στη Δανία και θα επισκεφτώ τον Ronnie και θα του ζητήσω να έρθει μαζί μου στο σπίτι του Tommy και να πιούμε ένα μπουκάλι κρασί με ένα άτομο που πραγματικά θαύμαζα.
Και να φας από αυτό το τέλειο κέικ που κάνει η γυναίκα του.
Ώστε γνωρίζεις. Άρα έχεις πάει εκεί! (γέλια)
Ναι (γέλια). Έχω πάει εκεί με μερικούς φίλους.
Α, ωραία. Ναι. Τέλεια. Οπότε μιλάει συνέχεια για αυτό, αλλά δεν τα κατάφερα ποτέ. Οπότε πρέπει να το κάνω μια μέρα.
Το “In Control” διαδέχθηκε το “Livin’ In Hysteria”, ένα από τα δέκα κορυφαία power metal άλμπουμ για εμένα. Αν έχω δίκιο, αυτό ήταν επίσης το πρώτο άλμπουμ που ξεκίνησες την καριέρα σου ως παραγωγός. Πόσο εύκολο ή πόσο δύσκολο ήταν να είσαι πραγματικό μέλος και ταυτόχρονα να είσαι ο παραγωγός;
Σε ευχαριστώ πολύ. Ενδιάμεσα βέβαια από τα δυο άλμπουμ ήταν ένα mini EP, το “Open The Gate And Watch!”. Συμμετείχα σε αυτή τη δουλειά, αλλά δεν είμαι καταχωρημένος εκεί ως παραγωγός. Μετά από αυτό το άλμπουμ, ο Charlie (σ.σ.: Bauerfeind; Παραγωγός για Angra, Blind Guardian, Gamma Ray ανάμεσα σε άλλους) με ρώτησε αν ήθελα να κάνω μια ομάδα παραγωγών μαζί του. Όπως είπα, στην αρχή, ήταν περισσότερο ο Charlie ως παραγωγός. Ήμουν όμως πάντα εκεί. Ας πούμε ότι έκανα την συμπαραγωγή μαζί του αλλά εκείνος ήταν ο επίσημος παραγωγός. Ήμουν απλώς παραγωγός χωρίς τον Charlie από το “Planet E.” (1996) και μετά όπου συνεργάστηκε για λίγο με τον Miro. Μάλλον, όχι λίγο. Δουλέψαμε πολύ μαζί.
Δουλέψατε μαζί στους Avantasia, τους Aina…
Σωστά. Τον ξέρω από την πρώτη τάξη του σχολείου. Οπότε του χρόνου κλείνουμε τα πενήντα χρόνια φιλίας. Πενήντα χρόνια!
Μάλιστα…
Πενήντα χρόνια. Ναι. Οπότε, ναι. Οπότε πάντα συνεργαζόμαστε με κάποιο τρόπο. Η πρώτη πραγματικά πρώτη φορά που ανέλαβα την πλήρη ευθύνη για την παραγωγή ήταν στο το “Planet E.”. Μπορεί να έκανα διάφορα γύρω από το “Livin’ In Hysteria”, απλώς, δεν ήταν αποκλειστικά δική μου ευθύνη. Αλλά, ξέρεις, έχεις μια συγκεκριμένη ευθύνη αν αναφέρεται ως παραγωγός. Και αυτό ήταν επίσης ωραίο, ήταν μια πολύ καλή δουλειά με τον Charlie. Έμαθα πολλά από αυτόν και είμαι πραγματικά ευγνώμων γι’ αυτό. Αυτός με έβαλε στην παραγωγή και στον κόσμο του στούντιο, κατά κάποιο τρόπο. Έτσι, μετά από αυτό το άλμπουμ, δεν έκανα ποτέ τίποτα άλλο πια, εκτός από το να παίζω ζωντανά. Απλώς έκανα μουσική. Μπορούσα να σταματήσω τη δουλειά μου και τα πάντα. Ξαφνικά, έγινα επαγγελματίας μουσικός παραγωγός.
Χαίρομαι που το έκανες αυτό.
Κι εγώ επίσης (γέλια). Αυτό είναι πολύ καλό.
Ο Richard Corben έφτιαξε ένα εξαιρετικό εξώφυλλο. Ήταν δική του ιδέα ή ακολούθησε τις οδηγίες του συγκροτήματος;
Πρέπει να πω, νομίζω ότι δεν μπορείς να σε καταλάβουν, ξέρω ότι είναι το άλμπουμ μας, αλλά δεν ζωγράφισα εγώ την εικόνα. Οπότε δεν μπορείς να έχεις πολύ καλύτερη εικόνα αν έχεις λίγο χιούμορ για ένα metal άλμπουμ σαν αυτό. Στην πραγματικότητα είναι απίστευτα καλό.
Είναι σαν να βάζουμε όλα τα εξώφυλλα των δίσκων σας δίπλα δίπλα, για παράδειγμα, ο οποίος έκανε και το “Hell For Sale”. Κανένα τους δεν ήταν τόσο καλό όσο αυτό. Είναι η κορυφή του παγόβουνου.
Απολύτως. Συγγνώμη. Ήμουν ηλίθιος. Μαγείρευα πριν και είχα πιπέρι στα δάχτυλά μου και τώρα άγγιξα το μάτι μου και κλαίω σαν ηλίθιος. Ηλίθιος (γέλια). Ναι, ναι, είναι τόσο καλό. Αυτό το εξώφυλλο ήταν τόσο καλό. Και ξέρεις κάτι; Είναι αστείο όπως είναι, σχεδόν δεν μπορείς να μην το πιστέψεις αυτό που θα σου πω. Θυμάσαι τι απεικονίζει, έτσι; Μπορείς ποτέ να φανταστείς ότι μια φεμινιστική ομάδα θα πετούσε, μπογιές σε παράθυρο δισκοπωλείου, όπου εκεί διαφήμισαν σε αφίσες τον δίσκο αυτό των Heaven’s Gate;
Αλήθεια τώρα;
Ναι! Παλιά συνέβαινε αυτό, ξέρετε, ομάδες φεμινιστών πετούσαν μπογιές σε αυτό το κατάστημα στην Ελβετία. Θυμάμαι ήταν αντιφεμινιστικό. Ξέρετε γιατί; Επειδή υπήρχε αυτό το κορίτσι με τη σκούπα αλυσοδεμένο. Δηλαδή ήμαρτον! Λοιπόν, δεν το καταλαβαίναμε. Ξέρετε, δεν το καταλαβαίναμε, προφανώς, ήταν αντιφεμινιστικό. Ήταν κυριολεκτικά ότι να’ ναι. Θα μπορούσε να ήταν ένας άντρας, ένα αγόρι επίσης. Απλώς αυτό ήταν πολύ αστείο.
Το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι ελπίζω να μπορέσεις να φέρεις στην Αθήνα μερικά t–shirt με αυτό το εξώφυλλο. Πρέπει να εκτυπώσεις μερικά, τουλάχιστον.
Δεν σκοπεύαμε να εκτυπώσουμε κάποια πράγματα, αλλά ξέρεις κάτι; Το έχουμε κάνει, απλώς προσπαθούσα να σκεφτώ ποιο εξώφυλλο ήταν εκεί τώρα. Το έχουμε κάνει επειδή το είχαμε. Ήταν αστείο όταν κλείσαμε το στούντιο πριν από πολλά χρόνια, το καθάρισα το μέρος και τα πάντα, και υπήρχε αυτή η αποθήκη. Βρήκα ένα μεγάλο κουτί με παλιά t-shirts, αυθεντικά t-shirts. Αυτό που κάναμε ήταν να τα πλύνουμε όλα. Ήταν, περίπου, 100 t-shirt ή κάτι τέτοιο. Πήραμε και ελέγξαμε ποια είναι ακόμα και ποια δεν είναι πια καλά. Έτσι κάναμε, ξέρετε, μια δοκιμή επειδή είναι παλιά. Είναι 30 ετών. Και, ναι, θα φέρουμε νομίζω ότι θα φέρουμε τα υπόλοιπα, στην Αθήνα. Δεν θυμάμαι ωστόσο με ακρίβεια να σου πω ποιο artwork είχανε.
Δεν με απασχολεί για να είμαι ειλικρινής. Heaven’s Gate να είναι (γέλια).
Είναι το μόνο που μπορώ να προσφέρω, δυστυχώς. Αλλά θα το φέρουμε μαζί σίγουρα.
Επίσης, το “Fredless” είναι ουσιαστικά ένα τραγούδι που πήρε το όνομά του από το ψευδώνυμο του Thomas Rettke. Ποιος είχε αυτή την ωραία ιδέα;
Ξέρεις, το παρατσούκλι του ήταν Fred. Η κιθάρα χωρίς τάστα πως αποκαλείτε; Την λες χωρίς άταστη (σ.σ.: fretless); Οπότε εμείς σκεφτήκαμε να το πούμε έτσι γιατί δεν είχε φωνητικά και αντί του “t” κρατήσαμε το “d”.
Όποιος και αν το σκέφτηκε αυτό, είναι πολύ μεγάλος (γέλια).
Νομίζω ότι το σκέφτηκα εγώ (γέλια). Αλλά ίσως να ήταν αυτός. Νομίζω ότι το σκέφτηκα. Γιατί αυτό ήταν το τραγούδι μου. Έγραψα ένα τραγούδι. Δεν θυμάμαι, πάει πολύς καιρός (γέλια).
Ως άλμπουμ, θα σου εξασφαλίσει συμβόλαιο με την SPV/Steamhammer, η οποία ήταν μια εξωφρενική εταιρεία εκείνο το καιρό. Τι αναμνήσεις έχεις από τη συνεργασία σας;
Πολύ καλές αναμνήσεις. Είμαι ακόμα σε επαφή με μερικούς ανθρώπους που βρίσκονταν τότε στην εταιρεία. Ένας από τους πρώτους με τους οποίους συνεργάστηκα ήταν ο Jay Lansford και είμαστε ακόμα σε επαφή. Μίλησα μαζί του πριν από μερικές μέρες και θα τον συναντήσω σε δύο εβδομάδες στο Ανόβερο (σ.σ.: η συνέντευξη πραγματοποιήθηκε στις 7 Αυγούστου). Οπότε είμαστε ακόμα σε επαφή. Πού και πού, μιλάω και με τον Oli (σ.σ.: Hahn; Label Manager) αλλά αυτό σπάνια συμβαίνει. Αλλά με τον Jay, είχα πάντα επαφή. Και, επίσης, συνεργάστηκα αργότερα με την Ulrike Rudolph (σ.σ.: ιδιοκτήτρια της Silver Lining Music), η οποία έγινε σύζυγος του Thomas Jensen (Σ.Σ.: συνιδρυτής του Wacken Open Air festival μαζί με τον Holger Hübner). Αλλά δεν ήμουν στο publishing της. Εξακολουθούμε να συνεργαζόμαστε με την Ute (σ.σ.: Linhart; Reigning Phoenix Music A&R). Είναι promoter και κάνει κάποιες επιπλέον προωθητικές ενέργειες για τους Avantasia και για εμάς ήταν ήδη εκεί από τη δεκαετία του ’90. Ναι. Την αγαπώ. Είναι τόσο καλή. Είναι τόσο υπέροχη. Έχει και ωραία φωνή.
Την έχω γνωρίσει το 2006 ή κάτι τέτοιο. Δεν την έχω δει από τότε.
Την ξέρω από πάντα, ξέρεις. O μεγαλύτερος σε ηλικία που θυμάμαι είναι, φυσικά, ο Manfred Schütz, που πέθανε πριν από μερικούς μήνες (σ.σ.: έφυγε τον Ιανουάριο και ήταν ο ιδρυτής της SPV). Θυμάμαι και άλλους ανθρώπους, αλλά έρχονταν και έφευγαν, ξέρεις. Γνωρίζω ακόμα και μερικούς άλλους ανθρώπους που εργάζονται εκεί, αλλά ο μόνος με τον οποίο έχω τακτική επαφή είναι ο Jay. Έχω πολύ καλές αναμνήσεις. Έτσι ήμουν πάντα ευπρόσδεκτος εκεί, ξέρεις, πήγαινα εκεί πού και πού, γύριζα σπίτι πάντα με ένα μεγάλο κουτί CD. Κάναμε μερικά, μερικά projects μαζί. Κάλεσα τον Jay επειδή ήταν Αμερικανός να κάνει κάποια αφήγηση στους Rhapsody (σ.σ.: Μπορείτε να τον ακούσετε στα “Symphony Of Enchanted Lands” (1998), “Dawn Of Victory” (2000), “Rain Of A Thousand Flames” (2001) και “Power Of The Dragonflame” (2002)), ξέρεις, και έκανε αυτό και εκείνο. Έπαιξε ακόμη και σε video clip μαζί με εμένα και τον Miro, με τον Luca Turilli στο “The Ancient Forest of Elves” (σ.σ.: βρίσκεται στον δίσκο του τελευταίου από το 1999, “King Of The Nordic Twilight”), νομίζω. Έπαιζε βιολί στο βίντεο. Έτσι, πάντα κάναμε πράγματα μαζί.
Έχω τόσες πολλές ερωτήσεις να κάνω, ξέρεις, για να μην ξεφύγουμε όμως, θα επικεντρωθούμε στα της εμφάνισης σας εδώ. Λοιπόν, η Αθήνα είναι ένα από τα μέρη, που τα παλιά μέλη των Heaven’s Gate, όπως είπαμε στην αρχή της συζήτησής μας, θα ενωθούν με τους Masters of Ceremony, την τωρινή σου μπάντα.
Ναι, σωστά.
Θα παίξετε ένα ξεχωριστό σετ, μισό σετ Master Of Ceremony και το μισό σετ Heaven’s Gate. Τι θα πρέπει οι οπαδοί σας να περιμένουν από εκείνη τη βραδιά; Μπορούμε να αποκαλύψουμε κάτι ιδιαίτερο;
Α, νομίζω ότι θα είναι, νομίζω ότι θα είναι πολύ ξεχωριστό γιατί, είναι λίγο, μελαγχολικό. Έτσι το νιώθω όταν το σκέφτομαι. Θα ξεκινήσουμε την παράσταση με τους Master Of Ceremony. Θα παίξουμε μερικά τραγούδια, και μετά θα συνεχίσουμε με τους Heaven’s Gate. Το πώς ακριβώς θα το κάνουμε, είναι κάτι το οποίο δουλεύουμε αυτή την στιγμή. Έχω μια ιδέα. Όταν θα παίξουμε με τους Heaven’s Gate ο Corvin (σ.σ.: Bahn; πλήκτρα στους Master Of Ceremony) πιθανότατα θα μείνει μαζί μας αλλά όχι η υπόλοιπη μπάντα θα είναι οι Heaven’s Gate και, συν ο τραγουδιστής και, όχι η Adrienne (σ.σ.: Cowan; Φωνή στους Master Of Ceremony; Επίσης στους Seven Spires)
Ποιος θα τραγουδήσει τότε; Δεν θα είναι ο Thomas;
Όχι. Αυτό έχει ήδη ανακοινωθεί. Θα είναι όλη η υπόλοιπη μπάντα αλλά όχι ο Thomas. Ξέρεις, κάναμε κάτι παρόμοιο πέρυσι και δεν πήγε καθόλου καλά. Απλά δεν μπορεί να συμβεί. Είναι πολύ λυπηρό, αλλά έτσι είναι η κατάσταση. Αλλά ανυπομονούμε για όλα, και έχουμε έναν πολύ καλό αντικαταστάτη.
Ποιος θα είναι λοιπόν;
Θα σου αρέσει. Θα είναι ο Herbie Langans από τους Firewind.
Εξαιρετική επιλογή!
Είναι τέλειος επειδή μεγάλωσε μαζί μας εδώ στην περιοχή. Είναι μικρότερος από εμένα ηλικιακά αλλά καταλαβαίνεις τι εννοώ και συν τοις άλλοις, ο Thomas ήταν το πρότυπό του. Τον ξέρω από τότε που ήταν παιδί.
Δουλεύετε μαζί και στους Avantasia…
Ναι, και από τους Avantasia, αλλά ήταν τριγύρω, προέρχεται από την ίδια περιοχή. Και αφού ο Thomas δεν πρόκειται να το κάνει, κάτι που είναι λυπηρό αλλά τι μπορείς να κάνεις εναλλακτικά, είναι ο καλύτερος που μπορείς να σκεφτείς για να τον αντικαταστήσεις. Είμαι σίγουρος πως ο κόσμος θα τον λατρέψει τον Herbie και είμαι σίγουρος πως θα τα ξεσκίσει τα κομμάτια. Θα περάσουμε τέλεια μαζί του επί σκηνής και θα τα πάει περίφημα. Θα παίξουμε μερικά τραγούδια με αυτόν τον τρόπο και μετά νομίζω ότι στο τέλος, θα ενωθούμε όλοι μαζί και θα κάνουμε κάτι όλοι μαζί. Δεν είναι πραγματικά, τόσο πολύς χρόνος αλλά, ανυπομονούμε πραγματικά. Θα παίξουμε μερικά τραγούδια σαν μια best off επιλογή
Ε, εντάξει, το “Livin’ In Hysteria” θα είναι μέσα σε αυτά… (γέλια)
Νομίζω ότι αν μαντέψεις τώρα τι παίζουμε, θα έχεις δίκιο κατά 80% δίκιο.
Όχι. Δεν πρόκειται, δεν θα το κάνω αυτό. Θέλω να δω την εμφάνιση και κάθε φορά να εκπλήσσομαι.
Σωστό είναι αυτό. Νομίζω ότι θα είναι τέλεια και ανυπομονούμε. Η αλήθεια είναι πως δεν θέλω να απογοητευτεί ο κόσμος.
Μην ανησυχείς. Δεν θα το κάνουν. Νομίζω ότι δεν θα μπορούσατε να κάνετε καλύτερη επιλογή από τον Ηerbie. Αλλά θα σου πω και αυτό. Ο Χέρμπι είναι μια υπέροχη φωνή. Είμαι οπαδός του από την εποχή των Seventh Avenue, των Sinbreed ανάμεσα σε άλλους όταν ακόμα και στην Ελλάδα, δεν τον γνώριζαν πολλοί. Όταν τον πήρανε οι Firewind, έμεινα πραγματικά έκπληκτος γιατί πραγματικά τους ταιριάζει απόλυτα. Όταν οι Avantasia το έκαναν, ακριβώς το ίδιο πράγμα. Αν δεν ήταν καλός, γιατί να έχει θέση εκεί;
Συμφωνώ με αυτό.
Όπως για παράδειγμα είναι η Adrienne ή ακόμα και η Chiara (σ.σ.: Tricarico; Moonlight Haze, ex–Temperance) ανάμεσα σε τόσους που πέρασαν.
Έτσι είναι. Άλλωστε ο ίδιος συμμετείχε στις ηχογραφήσεις των Avantasia ήδη δέκα χρόνια, περισσότερο από δέκα χρόνια. Άρα πρακτικά ήταν μέλος για πολύ καιρό.
Το γνωρίζω αυτό.
Ω, ναι. Τον είχα κλείσει όταν ξεκίνησα να μαζεύω άτομα για τις χορωδίες. Και επειδή είχα ουσιαστικά αρκετό χρόνο στο να διαλέγω εγώ τους μουσικούς, τον πήρα στους Avantasia.
Οι Avantasia είναι μια μπάντα που θα έπρεπε να έρθει από εδώ μιας και ποτέ δεν έχει παίξει στην Ελλάδα. Ήταν πολύ κοντά όμως στο να συμβεί γύρω στο 2008.
Α, ναι. Σίγουρα, θα έπρεπε. Θα ήθελα πολύ να το κάνω αυτό. Η αλήθεια είναι πως θα είναι η πρώτη μου φορά ever που θα παίξω εκεί. Νομίζω, όπως μπορώ να φανταστώ, όπως άκουσα γι’ αυτό, θα είναι πολύ «καυτά». Δεν εννοώ τη θερμοκρασία. Εννοώ τον κόσμο. Όλοι αυτό μου λένε για την χώρα. Θα είναι μια εξαιρετική ευκαιρία να το ανακαλύψω μέσα από το Rock Hard Greece. Οι μόνες φορές που ήμουν εκεί ήταν για promo trips (σ.σ.: «Περασμένα μεγαλεία και διηγώντας τα να κλαις» έλεγε ο Διονύσιος Σολωμός στον «Ύμνο εις την Ελευθερίαν» και ο νοών νοείτω) με τους Virgo και τους Heaven’s Gate στο παρελθόν, αλλά δεν έχω παίξει ποτέ. Και ήρθε η ώρα (γέλια). Είναι πραγματικά καιρός να συμβεί.
Φυσικά, ήρθε η ώρα. Λοιπόν, ήλπιζα σε αυτό το live από όσο θυμάμαι τον εαυτό μου. Είμαι 40 ετών και διευθύνω αυτό το περιοδικό εδώ και είκοσι ένα χρόνια. Οπότε εντάξει. Είκοσι ένα χρόνια ήταν στις προσδοκίες μου ότι οι Heaven’s Gate θα επιστρέψουν στις ζωντανές εμφανίσεις.
Ελπίζω μονάχα να μην είσαι πολύ απογοητευμένος που δεν είμαστε 100% ολοκληρωμένοι.
Οι μπάντες εξελίσσονται και κάνουν πράγματα. Δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι για αυτό.
Απλώς δεν ήταν δυνατό. Οπότε εντάξει. Αλλά είμαστε πολύ χαρούμενοι που το κάνουμε έτσι. Οπότε όλοι είμαστε απλώς, εννοώ, τέσσερις από εμάς. Σωστά;
Από εμένα φυσικά!
Δεν είναι σχεδόν εκεί. Είναι σχεδόν εκεί. Ξέρω ότι ο Thomas είναι ένας πολύ σημαντικός παράγοντας, φυσικά, αλλά ο Herbie είναι επίσης πολύ, πολύ, καλός.
Έχει να κάνει μόνο με την χημεία, φίλε μου. Δεν έχει να κάνει με το αν είναι ο τραγουδιστής ή ο κιθαρίστας ή ο οποιοσδήποτε. Είναι χημεία. Αν δεν λειτουργεί, δεν χρειάζεται να κάνεις το πέντε στα πέντε.
Σε ευχαριστώ πολύ που το καταλαβαίνεις. Ναι, θα λειτουργήσει έτσι.
Αυτό είναι σίγουρο.
Ωραία.
Θα ήθελα να σε ευχαριστήσω πολύ για τη συνέντευξη…
Εγώ σε ευχαριστώ. Σε ευχαριστώ πάρα πολύ. Χαίρομαι πολύ που υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που τους αρέσει η μουσική μας.
Ελπίζω να βρούμε έναν τρόπο να συναντηθούμε στην Αθήνα.
Απλώς πλησίασέ με. Ξέρω πώς μοιάζεις. Θα σε θυμάμαι, υποθέτω (γέλια). Αλλά για καλό και για κακό, κάνε μου ένα χτύπημα στον ώμο.
Αυτό είναι σίγουρο, έχω πολλά πράγματα που έκανες και πρέπει να τα υπογράψεις.
Αυτό είναι σίγουρο. Ξέρεις, πρέπει να πιούμε μια μπύρα μαζί ή κάτι τέτοιο.
Θα ήταν τιμή μου. Δηλαδή, το άλμπουμ των Aina ήταν κι αυτό ένα από τα αγαπημένα μου και πολλά άλλα που συμμετείχες ως μουσικός ως παραγωγός. Θαυμάζω υπέρμετρα την δουλειά σου.
Ω, σε ευχαριστώ πολύ, πραγματικά! Σωστά. Ας πούμε, ας συναντηθούμε εκεί αν είναι δυνατόν. Δηλαδή, θα είμαι στην Αθήνα για μερικές μέρες, στην πραγματικότητα. Θα κάνουμε κάποιες διακοπές εκεί. Οπότε, αν συναντηθούμε το βράδυ, ίσως μπορούμε να σχεδιάσουμε να κάνουμε, ας πούμε, σε ένα μεγάλο εστιατόριο, μια συγκέντρωση ή οτιδήποτε άλλο. Ας το δούμε. Στείλτε μου ξανά.
Θα το κάνω. Κλείνοντας, στείλε ένα μήνυμα στους οπαδούς του συγκροτήματος και αναγνώστες μας.
Ω, επιτέλους, θα συναντηθούμε και ανυπομονώ πραγματικά γι’ αυτό. Τέλος, δεν θα είμαι εκεί μόνο για συνεντεύξεις, αλλά, στην πραγματικότητα, για να κάνω κάτι πραγματικό, και ανυπομονώ πραγματικά γι’ αυτό.
Ευχαριστώ Sacha. Να έχεις ένα υπέροχο βράδυ.
Ελπίζω να το απολαύσεις. Σε ευχαριστώ πολύ και ελπίζω να σε δω στην Αθήνα.
Σίγουρα! Καλό σου βράδυ.
Συνέντευξη: Νίκος Σιγλίδης
Band Members:
Sascha Paeth – Κιθάρες
Thorsten Müller – Τύμπανα
Bonny Bilski – Κιθάρες
Robert Hunecke-Rizzo – Μπάσο
Herbie Langans – Φωνητικά
Discography:
In Control, 1989
Livin’ in Hysteria, 1991
Hell for Sale!, 1992
Planet E., 1996
Menergy, 1999
