Οι Reflection είναι μια από τις παλαιότερες ελληνικές heavy metal μπάντες του επικού ήχου, που πρόσφατα κυκλοφόρησε τον πέμπτο της δίσκο με τίτλο “The Battles I Have Won”. Ο κιθαρίστας/ιδρυτής της μπάντας, Στάθης Παυλάντης, μας μίλησε αναφορικά με την νέα τους δουλειά.
Καλησπέρα σας και συγχαρητήρια για την νέα σας δισκογραφική επίθεση ονόματι “The Battles I Have Won”. Πως αισθάνεστε που επιτέλους κυκλοφορεί μετά από τόσα χρόνια σε δημιουργία;
Ευχαριστούμε Νίκο!!! Σίγουρα μεγάλη χαρά αλλά ταυτόχρονα και ανακούφιση. Συνέβησαν τόσα πολλά μέσα σε αυτά τα οχτώ χρόνια που το λες και «θαύμα» που καταφέραμε εν’ τέλει να κυκλοφορήσουμε το άλμπουμ!
Τι είδους σχόλια έχετε λάβει από τα μέσα όσο και από τους οπαδούς σας;
Από πολύ καλά, έως διθυραμβικά θα έλεγα! Όλες οι κριτικές από όλες τις γωνιές του πλανήτη κάνουν λόγο για έναν από τους top δίσκους της χρονιάς και αυτό μας ξαφνιάζει, γιατί εμείς κάναμε ένα δίσκο για «πάρτι» μας και για τους φίλους μας και όχι για τους κριτικούς. Δεν υπήρξαμε ποτέ “commercial” μπάντα και το να βρίσκεσαι ανάμεσα σε πολύ μεγάλα ονόματα σαν υποψήφιος για τα top του 2025, αυτό από μόνο του είναι κάτι που δεν το έχουμε ξαναδεί σε τέτοιο βαθμό και δεν το περιμέναμε κιόλας! Δεν μπορώ να πω βέβαια ότι και το “Bleed Babylon Bleed” είχε παρόμοια αντιμετώπιση τότε, αλλά σίγουρα όχι σε τέτοιο μέγεθος!
Για να ξεκινήσουμε λοιπόν, ποια διαφορά εντοπίζετε εσείς ως την βασικότερη μεταξύ του νέου δίσκου αλλά και του προκατόχου του, “Bleed Babylon Bleed”.
Χμμμμμμ, δύσκολη ερώτηση! Σίγουρα το “Bleed Babylon Bleed” είναι πολύ πιο σκοτεινό. Στα πάντα. Από τη θεματολογία εώς την παραγωγή. Αυτό είναι πιο μεγαλοβλεπές! Kαι σίγουρα, λόγω και της φωνής του Κώστα, πιο λυρικό επίσης. Από την άλλη, έχει και παιξίματα πέρα από το comfort zone μας, που δεν τα είχαμε δοκιμάσει ποτέ και εδώ τα βάλαμε μέσα! Κατά τα άλλα όμως νομίζω ότι είναι ένας 100% Reflection δίσκος.
Τι σας έκανε να ονομάσετε έτσι το δίσκο; Από που αντλεί πηγή έμπνευσης η ονοματολογία του;
Διαλέξαμε αυτό το όνομα και γράψαμε και αυτό το τραγούδι για όλους αυτούς που δίνουν καθημερινές μάχες στη ζωή τους για τα πάντα. Για την υγεία τους, για τα παιδιά τους, για τους γονείς τους, για το μέλλον τους, για τους προσωπικούς τους δαίμονες… Μέσα σε αυτά τα οχτώ χρόνια που πέρασαν από το “Bleed Babylon Bleed”, δώσαμε πάρα πολλές «μάχες» σε προσωπικό επίπεδο για να καταφέρουμε να βγάλουμε το δίσκο. Πολύ σοβαρά προβλήματα υγείας, πολύ σοβαρά προσωπικά κτλ κτλ. Είναι μια ωδή στη μάχη και στις νίκες του καθενός από εμάς.
Αλήθεια, τι μεσολάβησε και σας πήρε τόσο πολύ καιρό μέχρι να κυκλοφορήσετε το νέο σας άλμπουμ;
Ο αδερφός μου ο Γιώργος είχε κάποια πολύ σοβαρά προβλήματα υγείας, έκανε ένα σοβαρό χειρουργείο, το ίδιο και ο Γιάννης. Ταλαιπωρήθηκαν πάρα πολύ. Μέσα σε όλα αυτά, προστέθηκαν και τα δυο χρόνια αδράνειας του Covid-19, η αποχώρηση του Γιώργου Θωμαΐδη και η αναζήτηση νέου τραγουδιστή… Δεν το καταλάβαμε κιόλας βασικά ότι πέρασαν τόσα χρόνια!
Πόσο θεμιτό ήταν για εσάς να έρθει πίσω από το μικρόφωνο ο Κώστας Τόκας;
Νομίζω ηταν κατι πολύ λογικό, μιας και θέλαμε έναν άνθρωπο δικό μας, να τον ξέρουμε και να μας ξέρει. Να μπορούμε να συνενοηθούμε. Με τον Κώστα γνωριζόμαστε χρόνια και εχουμε συνεργαστεί σε πάρα πολλά project. Οταν του στείλαμε να ακούσει τους οδηγούς από τα τραγούδια και τον ακούσαμε ενθουσιασμένο, ήταν μονόδρομος η επιλογή του. Είναι ενας αριστος τραγουδιστής και μουσικός.
Θα μπορούσε να πει κανείς να πει πως ο Κώστας Ρεκλείτης είναι το «πέμπτο μέλος» της μπάντας; Ποια ήταν η συμβολή του στον παρών δίσκο και στην μουσική των Reflection γενικότερα.
Με τον Κώστα μας δένει μια πολύ δυνατή φιλία χρόνων και έχουμε ξανασυνεργαστεί άπειρες φορές στο παρελθόν ο ένας σε project του άλλου. Ναι, σίγουρα είναι σαν πέμπτο μέλος της μπάντας. Η συμβολή του σε αυτό το άλμπουμ ήταν καθοριστική. Παρ’ότι ζει και εργάζεται μόνιμα στο Los Angeles, ωστόσο τα καταφέραμε να συνενοηθούμε άρτια!!! (γέλια) Δουλέψαμε πραγματικά άπειρες ώρες για να μπορέσουμε να φτιάξουμε όλες αυτές τις ενορχηστρώσεις. Και εδωσε το 100% σε κάθε τραγούδι. Με τον ίδιο ζήλο και αφοσίωση.
Μουσικά και στιχουργικά πως εργάστηκε αυτή την φορά η μπάντα; Υπήρχαν για παράδειγμα κομμάτια τα οποία ίσως προϋπήρχαν ως ιδέες ή όλα γεννήθηκαν τώρα;
Και τα δύο. Σχεδόν όλα προυπήρχαν, αλλά δέν είχε οριστικοποιηθεί η τελική τους μορφή. Ηταν όλα σε επίπεδο προπαραγωγής/οδηγών. Δουλέψαμε πάρα πολύ και με πολύ λεπτομέρεια με τον αδερφό μου, ώστε να κατασταλάξουμε στα grooves και τις οριστικές ταχύτητες των τραγουδιών. Αυτό ήταν και είναι πάντα το σημαντικότερο και ίσως πιο χρονοβόρο σημείο τη παραγωγής. Ολα τα υπόλοιπα, ήταν σίγουρα πιο εύκολα. Αυτή τη φορά βέβαια και εγώ ήθελα το χρόνο μου, μιάς και ήθελα να γράψω αρκετά πράγματα μέσα που μου άρεσαν. Ο Γιάννης είναι ένας σούπερ παίχτης, οπότε από τη στιγμή που είχε τις κιθαρες και τα τύμπανα, ζωγράφισε κυριολεκτικά τις μελωδικές γραμμές του μπάσου. Τέλος, ο Κώστας ήταν ήδη έτοιμος για το τι θα τραγουδήσει, μιας και όλο αυτό το διάστημα, δουλεύαμε παράλληλα και τις φωνές. Οι στίχοι, για άλλη μια φορά ήταν του Γιάννη Τσάκωνα κατά ένα πολύ μεγάλο ποσοστό και σε ένα μικρότερο δικοί μου. Ο Γιάννης είναι ένας ποιητής κυριολεκτικά. Μετά και τη συνεργασία μας στο “Bleed Babylon Bleed” – που μας έδειξε ουσιαστικά και τον «τρόπο» να δουλέυουμε, έχουμε γίνει αχώριστο δίδυμο! Ο Τσάκωνας, μπορεί να μετατρέψει τη φαντασία μου σε σε στίχους.Την ιστορία σε τραγούδι…
Ποιο ήταν το δυσκολότερο κομμάτι που ηχογραφήθηκε και γιατί ήταν αυτό το “Only The Swords Survive”; (γέλια)
(γέλια) Έτσι! Είναι ένα τραγούδι που είναι σε μετρονόμους που δεν εχουμε παίξει και δεν ξερουμε να διαχειριστούμε. Ο Γιώργος όταν το πρωτοάκουσε στους οδηγούς, νόμιζε ότι έχω κανει λάθος!!!! Εν’ τέλει, το παίξαμε! (γέλια) Και στην κιθάρα το riff μου είναι πολύ γρήγορο. Eίναι άλλο να το παίζεις στην άνεση του στούντιο, καθιστός με το καφεδάκι σου και άλλο να το παιζεις live όρθιος! Παρόλα αυτά, νομίζω ότι και το “Lord Of The Wind” ήταν ένα από τα δύσκολα – παιχτικά – τραγούδια, μιας και έχει συνεχόμενες αλλαγές σε τονικότητες και δύσκολους δαχτυλισμούς στα riffs του.
Η μπάντα συνεργάστηκε πρώτη φορά με τον Αλέξανδρο “Crom” Βασιλόπουλο για το εξώφυλλο. Πως προέκυψε η συνεργασία αυτή; Ο ίδιος έκανε και το layout;
Θέλαμε πολύ να αλλάξουμε κατεύθυνση για αυτό το άλμπουμ στο θέμα του layout. Άλλωστε και η θεματολογία ήταν διαφορετική. Επίσης θέλαμε κάτι «ζωντανό», κόντρα στα σημεία των καιρών που επιβάλλουν το ψεύτικο και τεχνητό. Με τον Αλέξανδρο γνωριζόμαστε χρόνια, αλλά δεν είχε τύχει να συνεργαστούμε ποτέ. Όταν μιλήσαμε, ενθουσιάστηκε με την ιδέα και ζήτησε – προφανώς – να του στείλουμε το ομώνυμο τραγούδι και τους στίχους. Η μπάντα δεν του έδωσε ΚΑΜΙΑ κατευθυντήρια. Αλλωστε δεν είναι και η δουλειά μας να κατευθύνουμε ένα ζωγράφο! Μετά από ολιγοήμερη σιωπή με πήρε τηλέφωνο και μου είπε ότι «το έχει!». Χωρίς να προσδιορίζει το τι είναι αυτό! (γέλια) Όταν κάποιος κάνει κάτι με το χέρι σε καμβά, δεν υπαρχει undo όπως έχουμε συνηθίσει στην εποχή μας. Οπότε έπρεπε απλά να του έχουμε εμπιστοσύνη και να κάνουμε υπομονή. Όταν έστειλε τα προσχέδια με μολύβι, πάθαμε σοκ! Δεν χρειάστηκε καμία αλλαγή, καμία διόρθωση! Εν τέλει,ο Αλέξανδρος φιλοτέχνησε ένα από τα ωραιότερα επικά εξώφυλλα που έχουμε δεί!
Το “The Battles I Have Won” είναι η δεύτερη κυκλοφορία που βγαίνει από την Pitch Black Records. Πως είναι η μέχρι τώρα συνεργασία σας;
Θα έλεγα χωρίς υπερβολή ότι είναι άψογη. Άλλωστε γι’ αυτό δώσαμε στο Φοίβο και αυτό το άλμπουμ.Είχαμε πολύ σοβαρές προτάσεις από εταιρείες και τις ευχαριστούμε. Αλλά τα τελευταία – αρκετά – χρόνια, επειδή η μπάντα ΔΕΝ είναι επαγγελματική, θέλουμε να τη διαχειρίζονται φίλοι, άνθρωποι που αγαπάνε ουσιαστικά τη μπάντα και τους ανθρώπους της, τη μουσική της και τα χούγια της! Και με το Φοίβο μας δένει μια προσωπική φιλία πολλών χρόνων, από τα ’90s, οπότε δεν θα μπορούσε να υπάρχει καλύτερος άνθρωπος που να διαχειρίζεται τους Reflection από αυτόν!
Το εξαιρετικό είναι πως ο δίσκος κυκλοφορεί και σε βινύλιο, κάτι που εξέπληξε καθώς αν δεν με απατά η μνήμη μου, μονάχα το ντεμπούτο σας, το “The Fire Still Burns” είχε κυκλοφορήσει σε picture disc. Ήταν λοιπόν κίνηση επιτακτική το “The Battles I Have Won” να κυκλοφορήσει σε βινύλιο;
Δεν σε απατά η μνήμη σου! (γέλια) Ναι, ήταν κάτι που ήταν στους βασικούς όρους του συμβολαίου εξ’αρχής. Και ήταν και απαίτηση όλων των φίλων και οπαδών που ακολουθούν τη μπάντα εδώ και χρόνια. Οπότε voila!
Υπάρχει περίπτωση να επανακυκλοφορήσετε και τις παλαιότερες κυκλοφορίες σας σε βινύλιο ή είναι κάτι που δεν χωρά συζήτηση καν;
Είναι κάτι που ήδη συζητιέται από την πρώτη στιγμή που κυκλοφόρησε το βινύλιο του “The Battles I Have Won”, αλλά ακόμα είμαστε υπό συζήτηση. Νομίζω έχουμε χρόνο να αποφασίσουμε! Δεν είναι το καλοκαίρι για τέτοιες αποφάσεις. (γέλια)
Αναφορικά με τις ζωντανές εμφανίσεις σας, τι υπάρχει σαν πλάνο;
Πρώτο live είναι στο υπέροχο Golden R fest στο Βόλο στις 30 του Αυγούστου. Υπάρχουν πολλά πλάνα η αλήθεια είναι, αλλά ο χρόνος μας είναι λίγος, οπότε πολλές προτάσεις δυστυχώς ή ευτυχώς τις απορρίπτουμε. Από Σεπτέμβριο θα δούμε!
Ποια είναι τόσο τα άμεσα όσο και τα μελλοντικά σας σχέδια;
Προς το παρόν προβάρουμε μανιωδώς! Θέλουμε να είμαστε προετοιμασμένοι για το show του Αυγούστου, οπότε έχουμε επιστήσει όλη μας την προσοχή πάνω στην προετοιμασία της μπάντας, αλλά και για να είμαστε έτοιμοι γενικά για live. Είναι μια καλή περίοδος για προετοιμασία. Επίσης συζητάμε ήδη για τον επόμενο δίσκο, μιας και δεν θέλουμε να περάσουν πάλι οχτώ χρόνια για να κυκλοφορήσει!!!
Ευχαριστώ πολύ για την συνέντευξη. Κλείστε όπως εσείς θέλετε στέλνοντας ένα μήνυμα στους οπαδούς/αναγνώστες μας.
Ευχαριστούμε πάρα πολύ εσένα Νίκο και το περιοδικό για τη στήριξη όλα αυτά τα χρόνια και ευχαριστούμε όλο αυτό τον κόσμο που δεν μας ξέχασε και μας στηρίζει σθεναρά. Ελπίζουμε το album να μην τους απογοήτευσε.
Συνέντευξη: Νίκος Σιγλίδης
Band Members
Στάθης Παυλάντης – Κιθάρες
Κώστας Τόκας – Φωνητικά
Γιάννης Λιτινάκης – Μπάσο
Γιώργος Παυλάντης – Τύμπανα
Discography
The Fire Still Burns…, 1999
Οδύσσεια, 2003
When Shadows Fall, 2008
Bleed Babylon Bleed, 2017
The Battles I Have Won, 2025
