RoadHouse Diet_728x90 - 728|90|RoadHouse Diet_728x90||https://www.greekrebels.gr/roadhouse-diet-electric-devilry-mojoholic/|bothGreek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|bothBob-Katsionis_728x90 - 728|90|Bob-Katsionis_728x90|||bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothEclipse 728×90 - 728|90|Eclipse 728×90|||bothOM 2020 728×90 - 728|90|OM 2020 728×90|||bothdeafheaven 728×90 - 728|90|deafheaven 728×90|||bothRussian Circles 728×90 - 728|90|Russian Circles 728×90|||bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|both
20000
110

Αφήνω για λίγο στην άκρη γραφικότητες τύπου “πολλά υποσχόμενοι”, “έχουν μέλλον μπροστά τους” κλπ., και ξεκινάω λέγοντας το εξής. Οι Dimlight αδικούνται πολύ από αυτή τη χώρα. Η ποιότητα αυτού που παίζουν δεν ανάλογη της χώρας από την οποία προέρχονται. Στο εξωτερικό κάλλιστα θα μπορούσαν να ρίχνουν λάσπη σε μεγάλα ονόματα του ατμοσφαιρικού death/gothic. Η ταπεινότητα όμως, είναι αυτή που κάνει τα τραγούδια του δεύτερου τους δίσκου να ξεχωρίζουν από την τωρινή πληθώρα female-fronted metal μπαντών. Μετά από μία σχετική underground επιτυχία που γνώρισε η πρώτη τους προσπάθεια “Obtenebration” (2009), η τετράδα θεώρησε ότι είχε έρθει η ώρα για το επόμενο βήμα. Ο τίτλος αυτού, “Psychosynthesis”. Για να είμαστε ειλικρινείς, σπάνια συναντάς όνομα δίσκου που να περικλείει όλη την ουσία ενός metal album. Και τα 9 κομμάτια του album (δε λαμβάνω υπ’ όψη την ακουστική version του “Absence Of Light” από το προηγούμενο) αναλαμβάνουν ρόλο ψυχαναλυτή και σε καθηλώνουν στην καρέκλα. Έχοντας στην πρώτη γραμμή μάχης την αιθέρια φωνή της Sanna Salou και με ένα γεροδεμένο rhythm section ευρωπαϊκών προδιαγραφών, οι Dimlight προσφέρουν ένα album που, κατά τη γνώμη μου, κλείνει όποιους ανοιχτούς λογαριασμούς είχαν αφήσει πριν 4 χρόνια και μεταμορφώνονται αυτομάτως σε ένα από τα πιο ηχηρά εγχώρια metal ονόματα. Και δε χρειάζεται απαραίτητα να κουβαλούν τη χρόνια “female-fronted” καραμέλα, καθώς στο μικρόφωνο υπάρχει και ο Pete Invoker να συνοδεύει τη Sanna με τα brutal φωνητικά. Ένα ακόμα στοιχείο που συνεχίζει το ευχάριστο σερί ελληνικών κυκλοφοριών είναι φυσικά ο τομέας “παραγωγή”. Εδώ τα λόγια είναι περιττά. Μιλάμε για κινηματογραφικούς ήχος από μία μπάντα η οποία δεν έχει τη στήριξη καμίας απολύτως δισκογραφικής. Ίσως και να το είχα ψυλλιαστεί, όταν παρατήρησα τη guest συμμετοχή του Seth Siro Anton σε φωνητικά και εξώφυλλο. Όπως και να το κάνεις όμως, είναι μεγάλο respect. Οι συνθέσεις τώρα, όπως είναι αναμενόμενο, έχουν αυτό τον αναγκαίο εμπορικό αέρα που ταιριάζει γάντι με τις ικανότητες των μελών. Δε θα συναντήσετε ιδιαίτερες εκπλήξεις, αν μπορεί βέβαια να θεωρηθεί “έκπληξη” η ανατολίτικη αναφορά στο “Quest Of The Fallen”. Υπάρχει ενδεικτικά το “Cardinal Sins”, όπου φαίνεται με τον καλύτερο τρόπο το πόσο καλά λειτουργεί η male/female εναλλαγή. Υπάρχει το “Mind’s Game” που με την άψογη μελωδία του μπορεί να αποτελέσει την πρώτη επιτυχία των Dimlight στο mainstream κοινό. Υπάρχουν, γενικότερα, όλα τα πολύτιμα συστατικά που χρειάζονται για να πετύχει σήμερα ένα συγκρότημα τέτοιας φύσεως. Γιατί, κακά τα ψέματα, στη σημερινή αγορά το female-fronted και το metalcore αποτελούν μονοπώλιο. Και κάπου δω ήρθε η ώρα να ξαναγίνω γραφικός. Οι Dimlight δεν συνιστώνται προς ακρόαση. Επιβάλλονται προς ακρόαση. Και το “Psychosynthesis”, εκτός από υπέροχος δίσκος, είναι και το καταλληλότερο μέσο για έναν ακροατή του είδους να δει και πέρα από τα κόκκινα μαλλιά της Simone Simmons και τους παραγνωρισμένους Sirenia.

8/10

Χάρης Μπελαδάκης

[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.