Από τους ήχους των Queen και του Bowie, μέχρι τις σιωπές της Αιθιοπίας, το Live Aid άφησε το σημάδι του στην ιστορία και σε αμέτρητες ψυχές
Πριν από τέσσερις δεκαετίες, στις 13 Ιουλίου 1985, ο κόσμος στάθηκε μπροστά σε μία από τις πιο συγκλονιστικές στιγμές της σύγχρονης μουσικής και φιλανθρωπικής ιστορίας, το Live Aid. Δύο συναυλίες, σε δύο ηπείρους, στο Wembley Stadium του Λονδίνου και στο JFK Stadium της Φιλαδέλφειας, στις Η.Π.Α, κατάφεραν να συγκεντρώσουν τα βλέμματα όλου του πλανήτη και να αποδείξουν ότι η μουσική μπορεί να ξεπεράσει σύνορα και γλώσσες όταν διακυβεύεται κάτι σημαντικό, η ανθρώπινη ζωή.
Ο Βρετανός τραγουδιστής και ακτιβιστής Bob Geldof, μαζί με τον Midge Ure των Ultravox, ήταν οι εγκέφαλοι πίσω από αυτό το γιγαντιαίο εγχείρημα. Εμπνευσμένοι από το Band Aid – το τραγούδι “Do They Know It’s Christmas?” που κυκλοφόρησαν το 1984 για την ενίσχυση της Αιθιοπίας, αποφάσισαν να δημιουργήσουν μία συναυλία που θα είχε παγκόσμιο αντίκτυπο. Και το πέτυχαν.
Ένα παγκόσμιο γεγονός χωρίς προηγούμενο.
Το Live Aid μεταδόθηκε ζωντανά σε πάνω από 150 χώρες και το είδαν περισσότερα από 1,9 δισεκατομμύρια άνθρωποι, αριθμός ρεκόρ για την εποχή. Πάνω από 75 από τα μεγαλύτερα ονόματα της μουσικής συμμετείχαν χωρίς αμοιβή, με μοναδικό κίνητρο την προσφορά και τη συμμετοχή σε ένα γεγονός που έμελλε να αλλάξει τον ρου της μουσικής ανθρωπιστικής δράσης.
Η αρχή έγινε στο Λονδίνο, με τους Status Quo να ανοίγουν το πρόγραμμα με το “Rockin’ All Over the World”. Ακολούθησαν οι Style Council, οι Boomtown Rats (σ.σ.: το συγκρότημα του Geldof), οι Adam Ant, οι Spandau Ballet, οι Elvis Costello, οι Sade, οι Sting, οι Dire Straits, οι U2, ο David Bowie, οι The Who, ο Elton John και φυσικά οι θρυλικοί Queen, οι οποίοι πραγματοποίησαν μια από τις πιο εμβληματικές εμφανίσεις στην ιστορία της μουσικής.
Ο Freddie Mercury, με ακατανίκητη ενέργεια και επικοινωνία με το κοινό, οδήγησε τους Queen σε μια ερμηνεία που ακόμα και σήμερα θεωρείται υποδειγματική. “Bohemian Rhapsody”, “Radio Ga Ga”, “Hammer to Fall”, “We Will Rock You”, “We Are the Champions”, ένα setlist που συνοδεύτηκε από τις φωνές των 72.000 θεατών στο Wembley.
Στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, οι Led Zeppelin επανενώθηκαν για πρώτη φορά μετά τον θάνατο του John Bonham, με τον Phil Collins να παίζει drums, αλλά και να καταφέρνει να εμφανιστεί και στις δύο ηπείρους την ίδια μέρα, ταξιδεύοντας με Concorde από το Λονδίνο στη Φιλαδέλφεια. Στο JFK εμφανίστηκαν επίσης οι Madonna, οι Tom Petty and the Heartbreakers, οι Duran Duran, ο Bob Dylan, ο Eric Clapton, οι Beach Boys, ο Mick Jagger και η Tina Turner, που έκλεισαν τη βραδιά με μια εκρηκτική ερμηνεία του “State Οf Shock”.
Η φιλανθρωπία σε αριθμούς
Το Live Aid συγκέντρωσε πάνω από 125 εκατομμύρια δολάρια (σε σημερινή αξία, άνω των 300 εκατομμυρίων) για την ανακούφιση από τον λιμό στην Αιθιοπία, μια χώρα που τότε βίωνε μια από τις πιο καταστροφικές ανθρωπιστικές κρίσεις του 20ού αιώνα. Τα χρήματα αξιοποιήθηκαν κυρίως για τρόφιμα, ιατρικό εξοπλισμό και οργανωμένη βοήθεια μέσω ΜΚΟ και ανθρωπιστικών οργανώσεων.
Αν και αργότερα υπήρξαν επικρίσεις για το πώς και πού διατέθηκαν κάποια ποσά, ειδικά λόγω του αυταρχικού καθεστώτος της Αιθιοπίας, κανείς δε μπορεί να αρνηθεί ότι το Live Aid άνοιξε τον δρόμο στην παγκόσμια μουσική κοινότητα ώστε να συμμετέχει ενεργά σε ζητήματα κοινωνικής ευθύνης.
Η πολιτιστική του κληρονομιά
Η επιρροή του Live Aid συνεχίζεται ακόμα. Εκδηλώσεις όπως τα Live 8, οι συναυλίες για την κλιματική αλλαγή ή τις προσφυγικές κρίσεις και φιλανθρωπικά μουσικά projects όπως το “We Are the World”, αποτελούν άμεσους απογόνους αυτής της πρωτοφανούς κινητοποίησης.
Φέτος, για τα 40 χρόνια από εκείνη τη μέρα, πολλές δράσεις οργανώνονται. Μεταξύ άλλων:
– Στο Rock & Roll Hall Of Fame στο Κλίβελαντ εγκαινιάζεται η έκθεση “Live Aid: A Global Stage”, με αυθεντικά αντικείμενα, βίντεο και σπάνιες φωτογραφίες.
– Στο Λονδίνο, το West End φιλοξενεί το νέο μιούζικαλ “Just For One Day”, βασισμένο στην ιστορία του Live Aid και του Geldof, με μέρος των εσόδων να πηγαίνει σε σύγχρονες ανθρωπιστικές οργανώσεις.
Πολλοί από τους συμμετέχοντες μιλούν εκ νέου για την εμπειρία τους, όπως ο Rick Springfield, ο Rob Halford (Judas Priest), και φυσικά ο ίδιος ο Bob Geldof, ο οποίος δήλωσε: «Δεν κάναμε τέχνη εκείνη τη μέρα. Κάναμε κάτι πολύ πιο σπουδαίο, βοηθήσαμε να σωθούν ζωές».
Το μήνυμα παραμένει
Σε μια εποχή όπου η υπερπληροφόρηση συχνά εξαντλεί την ανθρωπιά μας, η επέτειος των 40 χρόνων από το Live Aid μας υπενθυμίζει ότι ακόμη και μια κιθάρα, μια φωνή και μια σκηνή μπορούν να κινητοποιήσουν εκατομμύρια για κάτι μεγαλύτερο. Το Live Aid δεν ήταν απλώς ένα μουσικό φεστιβάλ. Ήταν το σημείο στο οποίο η τέχνη έγινε πράξη. Και αυτή η πράξη συνεχίζει να εμπνέει.
Κείμενο: Βίκυ Αθανασοπούλου
