RoadHouse Diet_728x90 - 728|90|RoadHouse Diet_728x90||https://www.greekrebels.gr/roadhouse-diet-electric-devilry-mojoholic/|bothBob-Katsionis_728x90 - 728|90|Bob-Katsionis_728x90|||bothGreek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothRussian Circles 728×90 - 728|90|Russian Circles 728×90|||bothdeafheaven 728×90 - 728|90|deafheaven 728×90|||bothOM 2020 728×90 - 728|90|OM 2020 728×90|||both
20000
110

Καλή επανακυκλοφορία δίσκου αρκετά αμφιλεγόμενου που ουσιαστικά αποτέλεσε την τρίτη ολοκληρωμένη δουλειά των Τεξανών Aska οι οποίοι εδώ, το 1997, ουσιαστικά καταφέρνουν να δημιουργήσουν ναι μεν έναν πολυδιάστατο δίσκο, ο οποίος όμως φαίνεται να είναι μνημειώδης για την τεράστια έλλειψη συνοχής του. Κάτι σαν ποτπουρί στα είδη που έχουν παίξει και θα έπαιζαν οι Aska πιο μετά. Από καθαρά μελωδικό US Metal του ντεμπούτου τους, μέχρι Hard Rock στο ύφος AC/DC αλλά πολλές φορές και με πιο sleazy feeling που εμφανίστηκε ιδιαίτερα στο δεύτερο δίσκο αλλά και απαρχές Maiden-o-Priestέικου US Heavy/Power κατά τα άλλα, το οποίο έμελλε να χαρακτηρίσει το μεγαλύτερο όγκο των τραγουδιών των 2 μελλοντικών τους κυκλοφοριών. Επίσης εδώ μέσα βρίσκουμε και κάποιες στιγμές που η μπάντα λοξοκοιτάει σε Dio και γενικά σε ιδιαίτερα ρυθμικά mid-tempo κομμάτια. Εδώ πλέον ο τραγουδιστής έχει βρει εκατό τοις εκατό τον ιδιαίτερο και καυλερό τρόπο να κάνει τη δουλειά του, ενώ οι κιθάρες είναι όσο στιβαρές θα έπρεπε και γενικά το γλυκό από άποψη ήχου, γνωρίζοντας και προς τα πού κινούνται τα πράγματα, έχει πλέον δέσει για τους Aska. Εδώ όμως το μεγάλο πρόβλημα είναι καθαρά συνθετικό. Λίγα πραγματικά τρομερά κομμάτια εδώ μέσα, τα περισσότερα καλά αλλά με χτυπητές, μέτριες στιγμές ενώ καραδοκούν και μια-δυο φόλες (κυρίως τα πιο Hard Rock κομμάτια). Υπερμελωδικούρα “Killashandra” και καύλα τέρμα Aska “The Stalker” από τα καλύτερα κομμάτια της μπάντας γενικά, ενώ μακριά σε δεύτερη μοίρα τα “Question” και “The Dream”. Από θέμα rifολογίας, τα πράγματα εδώ πέρα θα μπορούσαν να είναι κατά πολύ καλύτερα καθώς πέρα μερικών εξαιρέσεων, οι κιθάρες είναι ιδιαίτερα μονότονες και ίσως υπεραπλουστευμένες. Τελικώς καλός δίσκος η συγκεκριμένη κυκλοφορία και σίγουρα μια πολύ καλή ευκαιρία για όσους λάτρεις είχαν αργήσει να το τσιμπήσουν τότε, τώρα μετά από χρόνια, να μπορέσουν να το προσθέσουν στη συλλογή τους. 7/10 Γιώργος “Kelenmar” Βασιλειάδης [email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.