Deathevokation – The Chalice Of Ages [Re-Issue] (MDD/Xtreem Music)
75%Overall Score
Reader Rating: (1 Vote)
100%
nano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothBob-Katsionis_728x90 - 728|90|Bob-Katsionis_728x90|||bothGreek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|both
20000
110

Οι Deathevokation (όνομα που προέρχεται από το πρώτο τραγούδι των Dismembered στο πρώτο τους demo) κυκλοφόρησαν το μοναδικό full-length album τους το 2007, ωστόσο μέσω της MDD Records έρχεται η επανέκδοση του σε μια έκδοση διπλού CD, με το δεύτερο να περιέχει κάποια bonus τραγούδια τους από demos/splits/lives. Οι ίδιοι ξεκίνησαν να παίζουν μουσική το 2005, ενώ βασική τους ιδέα ήταν να γράψουν μουσική “από οπαδούς για οπαδούς”. Όντας “κολλημένοι” με το death metal της δεκαετίας του ’90, δεν θα μπορούσαν να κινηθούν σε κάποιο άλλο χώρο, θέλοντας να αναβιώσουν τον ήχο συγκροτημάτων όπως Asphyx, Morgoth, Autopsy, βάζοντας δικές τους πινελιές. Το βασικό CD περιέχει 9 τραγούδια (το “Chunks Of Meat” είναι διασκευή πάνω στο κομμάτι των Anthropomorphia) με συνολική διάρκεια 60 λεπτά. Το ξεκίνημα γίνεται με την πολύ σκοτεινή και ατμοσφαιρική εισαγωγή του “Rites Of Desecration”, συνεχίζοντας σε αργό-mid tempo, με ρυθμικές και μελωδικές κιθάρες, δυναμικό drumming και την πολύ καλή φωνή του Gotz Vogelsang (η χροιά του οποίου μου θύμισε τον Johan Hegg των Amon Amarth) να συνοδεύει. Αν έπρεπε να προτείνω ένα και μόνο τραγούδι σε κάποιον που θα ήθελε να πάρει μια ιδέα για τους Deathevokation, αυτό πιστεύω θα ήταν το “The Monument” το οποίο τα έχει όλα: headbanging ρυθμό, heavy metal solo, αργή και μελωδική παύση ενδιάμεσα, αλλά και “κλασσικό” death metal riffάρισμα. Ακόμα και τα μεγαλύτερα σε διάρκεια τραγούδια, όπως για παράδειγμα το 10-λεπτο “As My Soul Gazes Skywards” το οποίο κλείνει τον δίσκο, έχουν καλή συνοχή και εναλλαγές, ώστε να μην κουράσουν. Γενικά ωραίος δίσκος και ίσως είναι “καλύτερα” που είναι ο μοναδικός τους, καθώς έτσι αποφεύγουν τις συγκρίσεις του στυλ “Μου άρεσαν περισσότερο οι παλιότεροι δίσκοι των Deathevokation, τώρα ακούγονται mainstream” κτλ. Ένας και καλός λοιπόν!

7.5/10

Διονύσης Τσέπας

[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.