Gaia Epicus – Alpha & Omega (Epicus)
70%Overall Score
Reader Rating: (0 Votes)
0%
RodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothBob-Katsionis_728x90 - 728|90|Bob-Katsionis_728x90|||bothChania Rock Festival 2019_728x90 - 728|90|Chania Rock Festival 2019_728x90|||bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothuts_banner728x90 - 728|90|uts_banner728x90|||both
20000
110

Η σχέση μου με το σχήμα του Thomas Chr. Hansen, τους Gaia Epicus¸ ξεκινά όταν αυτοί είχαν πρωτοβγάλει το Satrapεν έτει 2003, το ντεμπούτο άλμπουμ τους και τότε σιγά σιγά, δειλά δειλά, άρχιζε να δημιουργείται το Greek Rebels. Μετά από σιγή έξι ετών ο Thomas ενεργοποιεί το σχήμα (;;;) και κυκλοφορεί τον έκτο δίσκο (σ.σ.: τυχαίο;) τους ο οποίος φέρει τον τίτλο Alpha & Omega.

Ο Thomas Chr. Hansen στην ουσία αποτελεί την πολυμηχανή των Gaia Epicus. Ο ίδιος συνέθεσε δώδεκα συνθέσεις, τα ηχογράφησε αναλαμβάνοντας τα φωνητικά, τις ρυθμικές κιθάρες και το μπάσο. Βέβαια είχε και την βοήθεια κάποιων πολύτιμων φίλων του όπως είναι ο Alfred Fridhagen (Mad Hatter, M.Dwell, Hellspray) στα τύμπανα, των Mathias Hemmingby, Christer Harøy (Divided Multitude), Jack Roger Olsen (exHighland Glory) & Magnus Tveiten (Blodsmak) οι οποίοι ανέλαβαν τα solo στην κυκλοφορία καθώς και αυτήν της Amy Slootweg στο πιάνο.

Μουσικά τώρα η συνταγή των Gaia Epicus είναι γνωστή. Κλασσικό power metal στο ύφος των Gamma Ray, Stratovarius ενώ τα οι κλεφτές ματιές προς τους Megadeth και τους Metallica πάντα υπήρχαν. Οπότε αυτή η ιδιάζουσα μίξη των τεσσάρων αυτών σχημάτων δημιουργεί ένα επιτυχημένο μείγμα. Δεν λείπουν δε τα thrash metal στοιχεία. Περίτρανο παράδειγμα για τα δυο τελευταία δύο σχήματα αποτελεί το Crush. Αν το ακούσετε θα δείτε ακριβώς τι εννοώ. Εξαιρετικό βρήκα και το εγχείρημα να “αναστήσει” σε μια πιο σύγχρονη εκδοχή του έπους “Fire & Ice (Reborn)” μέσα από το Satrap”. Από την άλλη αυτό που με έκανε να γελάσω ήταν το κλείσιμο του Join The Dark Side, το οποίο ε, όπως και να το κάνουμε, βροντοφωνάζει Star Wars και ο Hansen απέδωσε φόρο τιμής. Εγώ πάντως μπορώ να πω ότι το άλμπουμ αυτό εδώ αποτελεί για εμένα τόσο μίξη του προαναφερθέντος δίσκου (“Satrap”, 2003) όσο και του Victory” (2007). Έχει αφήσει χιλιόμετρα πίσω τα Damnation” (2008) & “Dark Secrets” (2008).

Σίγουρα μια αρκετά καλή κυκλοφορία που βρέθηκε στα ράφια των δισκοπωλείων λίγο πριν μας αποχαιρετήσει το 2018. Προτείνω να το τσεκάρετε. Οι λάτρεις των προαναφερθέντων σχημάτων σίγουρα θα το βρουν κάτι παραπάνω από απλά ενδιαφέρον.

7/10
Νίκος Σιγλίδης
[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.