RODSTUDIOS-468×60-BANNER - 468|60|RODSTUDIOS-468×60-BANNER|||bothamadeus banner greekrebels 2 - 468|60|amadeus banner greekrebels 2|||bothGreek Rebels Advert Feb 2018_468x60 - 468|60|Greek Rebels Advert Feb 2018_468x60||www.facebook.c|bothnano designs 468×60 - 468|60|nano designs 468×60||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothvinylmonster468x60 - 468|60|vinylmonster468x60||http://www.vinylmonster.gr/|bothPsychotic Waltz_Ath_468x60 - 468|60|Psychotic Waltz_Ath_468x60|||bothsymmetric records - 468|90|symmetric records||https://www.facebook.com/symmetricrecords/|both
20000
60
New Past - State Of Falling (Self Financed)
70%Overall Score
Reader Rating: (0 Votes)
0%
RodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothamadeus banner greekrebels 1 - 728|90|amadeus banner greekrebels 1|||bothPsychotic Waltz_Ath_728x90 - 728|90|Psychotic Waltz_Ath_728x90|||bothGreek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||both
20000
110

Θυμάμαι τα χρόνια που όταν μιλάγαμε για την ελληνική progressive σκηνή, απλά βάζαμε τα γέλια. Τα δεδομένα έχουν αλλάξει πολύ τα τελευταία χρόνια, με μπάντες να ξεφυτρώνουν από το πουθενά και να κυκλοφορούν ενδιαφέρουσες prog κυκλοφορίες. Οι New Past από την Αθήνα είναι μια τέτοια μπάντα, που επιτέλους κυκλοφορεί το ντεμπούτο της, με τίτλο State Of Falling.

Οι New Past δημιουργήθηκαν από τον Κώστα Σταματίου, το 2013 και σύντομα απέκτησαν μέσα από διάφορες συναυλίες σε τοπικές σκηνές, την πλήρη σύνθεσή τους, που εκτός από τον Σταματίου (κιθάρες), αποτελείται από τους Andreas Denwar (Φωνητικά; ex-Chthonian Alchemy), Ανδρέα Καπελέρη (μπάσο) και τον Μάνο Αγουρίδη (τύμπανα). Η μπάντα φαίνεται να έχει αρκετή χημεία και αυτό ακούγεται μέσα από το υλικό του State Of Falling”, όπως ακούγεται και το γεγονός ότι είναι καλοπροβαρισμένη και σοβαρή.

Το ντεμπούτο των Αθηναίων, είναι ένα κράμα progressive rock και metal, όπως αυτό αποτυπώνεται από μπάντες σαν τους Riverside, Fates Warning, ολίγον από Queensryche και ίσως Psychotic Waltz. Όλος ο δίσκος διακατέχεται από μια μουντή και μελαγχολική διάθεση, όπως θα μπορούσε κάνεις να την φανταστεί σε δίσκους από τις μπάντες που αναφέρθηκαν παραπάνω.

Φυσικά, ο ιθύνων νους της μπάντας Σταματίου, είναι σε πρώτο ρόλο με τα riffτου να έχουν τον πρώτο ρόλο και τα κομμάτια να έχουν βασιστεί σε αυτά. Το θετικό είναι ότι ο Κώστας δεν φλυαρεί ακατάσχετα, αλλά με έξυπνο τρόπο προσθέτει ωραίες μελωδίες και φράσεις στα σόλο του αλλά και στα riff, ενώ με την χρησιμοποίηση διαφόρων εφέ, καταφέρνει να δείξει ότι η απουσία των πλήκτρων σε μια progressive μπάντα, δεν είναι καταδικαστική.

Μπορεί η κιθάρες να είναι σε πρώτο ρόλο, παρόλα αυτά, δεν θα πρέπει να αφήσουμε απ’ έξω το καταπληκτικό rhythm section της μπάντας, το οποίο με το μπάσο του Ανδρέα να γεμίζει όλα τα κενά της δεύτερης κιθάρας ή των πλήκτρων με πολύ ωραίο τρόπο και τα τύμπανα του Μάνου να χτίζουν ενδιαφέροντα περάσματα αλλά και ρυθμούς, ντύνει με πολύ ωραίο τρόπο τα τραγούδια. Η φωνή του Andreas, μεστή και πολύ εκφραστική, με πολύ ωραίες χαμηλές νότες, περνάει πολύ όμορφα τα συναισθήματα και τις μελωδίες στον ακροατή.

Από εκεί και πέρα, μάλλον προτιμώ την μπάντα στις πιο Fates Warning στιγμές της, όπως αυτές αποτυπώνονται σε τραγούδια σαν το “Persefone/Descending”, “State Of Falling” ή στο πολύ ωραίο και με τις καταπληκτικές ανατολίτικες αναφορές “Persefone/Ascending” παρά στις πιο δυνατές στιγμές, όπως το “My Only Friend” ή το “Charlatan”. Πολύ ενδιαφέρον και το riff του “Heads Or Tails” αλλά και το “Break The Fetters”, στο οποίο κάποιος μπορεί να ακούσει ενδιαφέρουσες μελωδίες.

Στα μείον του δίσκου – κάτι το οποίο η μπάντα είμαι σίγουρος ότι το ξέρει – είναι η παραγωγή, η οποία δυστυχώς ακούγεται σαν τα τραγούδια να έχουν ηχογραφηθεί Live σε κάποιο στούντιο και ακούγεται αρκετά ξερή. Φυσικά, αν το υλικό είναι ενδιαφέρον – που είναι, τότε ο ήχος μπορεί να παραλειφθεί από τα κριτήρια, αλλά σίγουρα μια καλύτερη παραγωγή θα έκανε τα τραγούδια να λάμψουν. Επίσης, ένα άλλο αρνητικό, είναι ότι το μόνο τραγούδι που μπορεί να λειτουργήσει σαν κράχτης, είναι το καταπληκτικό “Persefone/Ascending” και είναι το μόνο κομμάτι το οποίο με ανάγκασε να πατήσω το repeat. Σίγουρα στο μέλλον η μπάντα, θα μπορέσει να ταχτοποιήσει καλύτερα τις ιδέες της και να παράγει περισσότερα τραγούδια που θα σε πιάνουν από το πρώτο άκουσμα, γιατί για να εκτιμήσει κάποιος τις στιγμές του “State Of Falling”, πρέπει να το ακούσει αρκετές φορές.

Αν λοιπόν σας αρέσει το ατμοσφαιρικό / λυρικό progressive rock / metal, τότε το “State Of Falling” των New Past, θα σας δώσει αρκετές όμορφες στιγμές.

7/10
Δημήτρης Σταύρος
[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.

X