symmetric records - 468|90|symmetric records||https://www.facebook.com/symmetricrecords/|bothwhale-468×60 - 468|60|whale-468×60|||bothGreek Rebels Advert Feb 2018_468x60 - 468|60|Greek Rebels Advert Feb 2018_468x60||www.facebook.c|bothnano designs 468×60 - 468|60|nano designs 468×60||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothamadeus banner greekrebels 2 - 468|60|amadeus banner greekrebels 2|||bothvinylmonster468x60 - 468|60|vinylmonster468x60||http://www.vinylmonster.gr/|bothRODSTUDIOS-468×60-BANNER - 468|60|RODSTUDIOS-468×60-BANNER|||both
20000
60
nano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothPsychotic Waltz_Ath_728x90 - 728|90|Psychotic Waltz_Ath_728x90|||bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothamadeus banner greekrebels 1 - 728|90|amadeus banner greekrebels 1|||both
20000
110

Ξεκινάω λέγοντας πως ανήκω και εγώ στην κατηγορία αυτών που έχουν ταράξει στα λιωσίματα τα “Century Child” και “Once”, όπως επίσης και σε αυτούς που πιστεύουν ότι η αποχώρηση της Tarja Turunen έκανε τους Nightwish να χάσουν την όποια αίγλη διέθεταν.  Πράγμα που φάνηκε περίτρανα στο “Dark Passion Play”. Όταν έφτασαν στα αυτιά μου τα νέα για το νέο “Imaginaerum” δε μπορώ να πω ότι ενθουσιάστηκα, καθώς ήδη ήξερα πως επρόκειτο για την γνωστή περίπτωση “πυγολαμπίδας”. Ακούγοντας το “Imaginaerum” θα έλεγε κανείς πως πρόκειται για μία τελείως διαφορετική μπάντα. Ναι. Αυτό το πράγμα ΔΕΝ είναι Nightwish. Εδώ, τα στοιχεία που θυμίζουν τους παλιούς Nightwish είναι απειροελάχιστα. Το κυριότερο φυσικά είναι ο Marco Hietala και λίγοτερο ίσως ο Tuomas Holopainen. O leader αυτή τη φορά έπεσε πάρα πολύ γιατί, ναι μεν δημιούργησε κάποιες καλές συνθέσεις όπως τα “I Want My Tears Black”, “Turn Loose The Mermaids” και “Rest Calm”, αλλά τους προσέθεσε πολλές folk αναφορές που, όπως και να το κάνουμε, δεν ταιριάζουν στο συγκεκριμένο συγκρότημα. Για την υποτιθέμενη πρωταγωνίστρια των Φινλανδών θα πω αυτά που λέω τα τελευταία 4 χρόνια. Οι συνθέσεις των Nightwish -καλές ή κακές- απαιτούν υψηλά φωνητικά που η Anette Olzon δεν διαθέτει. Έχουμε βαρεθεί για 2 συνεχόμενους δίσκους να ακούμε ντουετάκια με χορωδίες. Μετά από πολλές προσπάθειες, ίσως και να άλλαξα κάπως την κακή μου γνώμη για το single “Storytime”, αν και δε μου βγάζεις από το μυαλό ότι η μελωδία είναι ίδια με εκείνη του “Bye Bye Beautiful”. Δεδομένη θα πρέπει να θεωρούμε τη “χολυγουντιανή” ενορχήστρωση από τον Tuomas (δες το 13λεπτο “Song Of Myself”), γιατί κάποια πράγματα δεν πρόκειται να αλλάξουν ποτέ. Δεν αρκεί όμως το ταλέντο. Εάν δίναμε βάση μόνο εκεί, θα μιλούσαμε για αριστούργημα. Στο “Imaginaerum” όμως λείπουν πάρα μα πάρα πολλά. Δύναμη, Emppu Vuorinen, έμπνευση, πρωτοτυπία και ένα σωρό άλλα. Θα μπορούσα να μιλάω για το φετινό ναυάγιο των Nightwish για ώρες ολόκληρες, αλλά δεν είναι αναγκαίο. Συγγνώμη κύριε Holopainen, αλλά δε μας πείθεις. Η Tarja ήταν, είναι και θα είναι οι Nightwish.

4/10

Χάρης Μπελαδάκης

[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.

X