Greek Rebels Advert Feb 2018_468x60 - 468|60|Greek Rebels Advert Feb 2018_468x60||www.facebook.c|bothwhale-468×60 - 468|60|whale-468×60|||bothsymmetric records - 468|90|symmetric records||https://www.facebook.com/symmetricrecords/|bothPsychotic Waltz_Ath_468x60 - 468|60|Psychotic Waltz_Ath_468x60|||bothamadeus banner greekrebels 2 - 468|60|amadeus banner greekrebels 2|||bothnano designs 468×60 - 468|60|nano designs 468×60||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothvinylmonster468x60 - 468|60|vinylmonster468x60||http://www.vinylmonster.gr/|both
20000
60
amadeus banner greekrebels 1 - 728|90|amadeus banner greekrebels 1|||bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothGreek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|bothPsychotic Waltz_Ath_728x90 - 728|90|Psychotic Waltz_Ath_728x90|||both
20000
110

Το όνομα Ava Inferi με πάει πίσω στο 2007 όταν έκανε την εμφάνισή του το δεύτερο πόνημα της μπάντας, ‘The Silhouette’. Τότε, όντας πιο πωρωμένη οπαδός του gothic-doom metal ιδιώματος είχα ενθουσιαστεί με την καινούργια μου ανακάλυψη και εξεπλάγην όταν διαπίστωσα ότι ένα από τα ιδρυτικά μέλη της μπάντας είναι ο κιθαρίστας Rune Eriksen (Blasphemer, Mayhem). Μέσα στις ανακαλύψεις μου για αυτούς και το γεγονός ότι η κυρία lead vocals είχε συμμετάσχει στο ‘Under Satanae’ των συμπατριωτών και πολυαγαπημένους μου Moonspell. Ξεφεύγοντας από την κουτσομπολίστική διάθεση, ας πούμε και δυο λόγια για τον δίσκο. Gothic metal μπάντες στις μέρες μας υπάρχουν πολλές, σοβαρές όμως λίγες και αξιόλογες, ακόμη λιγότερες. Εδώ οι Ava Inferi τα καταφέρνουν αρκετά καλά περνώντας στον ακροατή όλη τη σκοτεινή ατμόσφαιρα που χρειάζεται μια τέτοια δουλεία, συνδυάζουν και αρκετά οπερετικά στοιχεία χωρίς να ακούγονται σαν τους Nightwish (αυτό είναι κάτι παραπάνω από θετικό νομίζω) και για να πω την αμαρτία μου, μου θυμίζουν και λίγο Tristania στις ‘Beyond the Veil’ εποχές τους (αγαπάμε Tristania!). Γενικεύοντας δεν μπορώ να πω πως είχα πολύ μεγάλες προσδοκίες απ’ αυτόν τον δίσκο, για τον απλούστατο λόγο ότι το female fronted metal τα τελευταία χρόνια έχει ‘κάτσει’ σαν αποτυχημένο κέικ, παρόλα αυτά δεν απογοητεύτηκα. Συνεχίζω να είμαι κάπου στη μέση.

7,5/10

Αγγελική Καπίρη

[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.

X