RODSTUDIOS-468×60-BANNER - 468|60|RODSTUDIOS-468×60-BANNER|||bothamadeus banner greekrebels 2 - 468|60|amadeus banner greekrebels 2|||bothwhale-468×60 - 468|60|whale-468×60|||bothvinylmonster468x60 - 468|60|vinylmonster468x60||http://www.vinylmonster.gr/|bothsymmetric records - 468|90|symmetric records||https://www.facebook.com/symmetricrecords/|bothnano designs 468×60 - 468|60|nano designs 468×60||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothRussian Circles 2021 468×60 - 468|60|Russian Circles 2021 468×60|||both
20000
60
Brave The Cold – Scarcity (Mission Two Entertainment)
65%Overall Score
amadeus banner greekrebels 1 - 728|90|amadeus banner greekrebels 1|||bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|both
20000
110

Ομιλούμε για ένα supergroup σήμερα, και λέω supergroup γιατί το ντουέτο Brave The Cold αποτελείται από τους Dirk Verbeuren των Megadeth (μεταξύ πολλών άλλων) στα τύμπανα και Mitch Harris των Napalm Death σε φωνητικά, κιθάρα και μπάσο. Ιδρυμένοι το 2018 και αρμόδιοι στο grindcore/death metal ή όπως λένε και οι ίδιοι brutal hardcore death grind, οι Brave The Cold μας παρουσιάζουν το ντεμπούτο τους με τίτλο Scarcity.

Έντεκα κομμάτια και τριάντα οχτώ λεπτά απόλυτου χάους. Ομολογουμένως η αίσθηση που αφήνει όλος ο δίσκος είναι απροσδόκητα καλή και το λέω εγώ που δεν έχω ιδιαίτερη συμπάθεια για το grindcore (αν είναι όντως grindcore το είδος στην τελική). Με τα refrains για μένα να ηγούνται των κομματιών πέρα του ότι είναι ακραία πιασάρικα, έχουν καθαρά φωνητικά τα περισσότερα.

Σε φάση άκουσα μία φορά το refrains του Hallmark Of Tyranny και μου κόλλησε για δύο μέρες. Δεν το περιμένατε, ε; Ούτε κι εγώ. Ακούγοντας τον Harris να χειρίζεται τη φωνή του τόσο καλά σκέφτηκα το ότι δεν γίνεται να είναι ο ίδιος (πέρα από το ότι ζήλευα σα παιδάκι) αλλά όντως είναι μόνος του σε αυτόν τον τομέα. Σα να ακούς τον Smeagol και τον Lurtz να μαλώνουν σουρωμένοι για το ποιος βρωμάει περισσότερο. Η σύνθεση με άφησε εξίσου εντυπωσιασμένο επειδή δεν βαρέθηκα.

Εντάξει, τα αυτιά και η προσοχή μου δεν ήταν εκατό τοις εκατό εκεί ρε παιδί μου αλλά δεν ήθελα να το κλείσω κιόλας και ανά σημεία είπα «ναι ρε φίλε, αυτό είναι». Σίγουρα στα ξωτικίσια αυτιά μου ξεχώρισαν τα Blind Eye, Hallmark Of Tyranny και Retrograde. Αυτά νομίζω. Θα πω σε αυτό το σημείο βέβαια ότι δεν διαφέρουν ιδιαίτερα πολύ τα κομμάτια μεταξύ τους.

Μια ακόμα περίπτωση του «ακούστε μεμονωμένα και όχι σαν σύνολο». Για να μη κινδυνέψετε να βαρεθείτε το λέω. Εν κατακλείδι, καλό δισκάκι, συνιστάται για ώρες αδρεναλίνης και εκτόνωσης νεύρων. Και όταν θες να γελάσεις φαντάζοντας ότι τραγουδάει το Gollum.

6,5/10
Γιάννης Σεβίλογλου
[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.

X