AlbumsΚριτικές

Coreleoni – III (Atomic Fire)

Russian Circles 2022_728x90 - 728|90|Russian Circles 2022_728x90|||bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothGreekrebels Banner 07052021-728×90 - 728|90|Greekrebels Banner 07052021-728×90||https://www.greekrebels.gr/epikoinonia/|bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|both
20000
110

Από τη σύστασή τους το 2018 οι Coreleoni έχουν ήδη κυκλοφορήσει δύο άλμπουμ και πλέον παρουσιάζουν στο κοινό τη νέα τους κυκλοφορία, III. Στον πυρήνα του συγκροτήματος βρίσκεται ο Leo Leoni, ιδρυτικό μέλος των Gotthard.  Η μπάντα έχει πλέον στη σύνθεσή της και ένα νέο μέλος, τον τραγουδιστή Eugent Bushpepa, κάτι που δίνει μία «φρεσκάδα» και «νέα πνοή» στο συγκρότημα, σύμφωνα με τα όσα ισχυρίζονται οι ίδιοι.

Το άλμπουμ αποτελείται από δέκα νέες συνθέσεις, ένα cover ενός τραγουδιού των Rolling Stones και τέσσερα covers τραγουδιών των Gotthard, τα οποία ωστόσο εμπεριέχονται σε συγκεκριμένες εκδόσεις του. Ως εκ τούτου, εύκολα μπορεί κανείς να κατανοήσει ότι πρόκειται για κλασικό hard rock. Το άλμπουμ ξεκινά μάλλον αδιάφορα, με το απλό Let Life Begin Tonight, χωρίς κάτι αξιοσημείωτο. Μελωδικότατες κιθάρες και πιαράσικα ρεφραίν χαρακτηρίζουν το επόμενο κομμάτι, το Purple Dynamite, ενώ το Guilty Under Pressure προσθέτει μία περισσότερη ένταση σε φωνητικό επίπεδο, που λείπει από τα πρώτα κομμάτια του άλμπουμ.

Από εκεί και πέρα το άλμπουμ είναι μάλλον αδιάφορο, χωρίς ιδιαίτερες διακυμάνσεις. Μάλιστα οι μπαλάντες Deep In My Soul και Sometimes δεν προσδίδουν κάτι σε συναισθηματικό επίπεδο, κάτι που οφείλεται εν μέρει στις κλασικές και αρκετά παιγμένες hard rock συνθέσεις και εν μέρει στα χωρίς ενέργεια και «σπιρτάδα» φωνητικά. Μία εξαίρεση όσον αφορά στα φωνητικά μπορεί να γίνει με το Like It Or Not και το Sick & Tired που διακατέχεται από περισσότερη ενέργεια, με τον Bushpepa να κινείται σε πιο ψηλούς τόνους, δείχνοντας και τις ικανότητές του, σε αντίθεση με τα υπόλοιπα κομμάτια.

Με εξαίρεση, επομένως, τα δύο τελευταία αναφερθέντα κομμάτια, ο υπόλοιπος δίσκος είναι μάλλον αδιάφορος και επίπεδος. Κλασικό hard rock, το οποίο δεν προσθέτει κάτι στην υπάρχουσα δισκογραφία του είδους. Αξίζει μίας ακρόασης, αλλά δεν αποτελεί σίγουρα κάτι το ιδιαίτερο.

6/10
Αλίκη Μαξούτογλου
[email protected]

Related posts

Leave a Comment

Leave a review

X