Dark Nightmare, Rust X, Graywitch

RoadHouse Diet_728x90 - 728|90|RoadHouse Diet_728x90||https://www.greekrebels.gr/roadhouse-diet-electric-devilry-mojoholic/|bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothEclipse 728×90 - 728|90|Eclipse 728×90|||bothOM 2020 728×90 - 728|90|OM 2020 728×90|||bothdeafheaven 728×90 - 728|90|deafheaven 728×90|||bothGreek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothBob-Katsionis_728x90 - 728|90|Bob-Katsionis_728x90|||both
20000
110

Dark Nightmare, R.U.S.T.X, Graywitch
Κυριακή 24 Νοεμβρίου 2019, Eightball, Θεσσαλονίκη

Βράδυ Κυριακής, τέλη Νοέμβρη σε μια ατμοσφαιρική γωνιά της Θεσσαλονίκης, τρείς μπάντες με διάφορες μουσικές καταβολές και ορμώμενοι από μακρινά σημεία του χάρτη, ένωσαν τις δυνάμεις τους για ένα άρτιο live που, όπως είδα, άφησε άπαντες με ευχάριστες και θετικές εντυπώσεις. Αν και δεν είχα ξανακούσει τις μπάντες που σαπορτάρανε, έδωσαν έναν ανεβαστικό και δυναμικό ρυθμό για τους επικούς τόνους που θα ακολουθούσαν. Η ώρα είχε πάει οκτώμιση και ο κόσμος σιγά σιγά άρχιζε να μαζεύεται στην οδό Πίνδου.

Αφού είχαν γεμίσει τα πρώτα ποτήρια με μπύρες, κόβονταν τα εισιτήρια και άρχισε να γεμίζει ο χώρος του Eightball, την βραδιά άνοιξαν οι Κύπριοι Graywitch (σ.σ.: έχουν στις τάξεις τους και Σαλονικιό κιθαρίστα). Με γνώριμο κλασικό heavy metal ήχο, το ορθόδοξο, αυτό του ‘80. Ο κόσμος δε χρειάστηκε πολύ για να μπεί στο κλίμα, ήδη από τα πρώτα τραγούδια, ακόμα και ‘μεις που τους ακούγαμε για πρώτη φορά. Η σκηνική  τους παρουσία ίσως πρόδιδε πολλές εμφανίσεις, τουλάχιστον οι εντυπώσεις αυτό δείχνουν. Συνδύασαν εύστοχα τις κλασικές επιρροές απο Maiden και άλλες μπάντες αυτού του βεληνεκούς με το δικό τους τρόπο, που πιστεύω κράτησε σε ενγρήγορση το κοινό. Ο ήχος τους εξαιρετικά συγκοτημένος και η σκηνική τους παρουσίαακόμη πιο δυναμική. Πριν αποχωρήσουν, έδωσαν στην ατμόσφαιρα μια πειρατική χροιά με μια διασκευή από RunningWild.

Setlist: Intro/Night Demons, Midnight Metal Queen, Old Salt, Heavy Metal Life, My Comrade, Metalhead, The Rise, Riding The Storm

Την σκυτάλη πήραν οι συμπατριώτες των πρώτων, R.u.s.t.X., τέσσερα αδέρφια που μετρούν 15 χρόνια στην heavy metal σκηνή της Μεγαλονήσου. Χαρά και τσαχπινιά, λέω για την Κατερίνα,που ήταν η μοναδική γυναικεία παρουσία εκείνης της νύχτας, από την στιγμή που ακούστηκαν οι πρώτες νότες μέχρι που κατέβηκαν από την σκηνή. Ωραία δυναμική, ένταση, χτύπημα, ενέργεια. Αν ρωτούσες τον κόσμο, νομίζω θα σου έλεγαν ότι “απογείωσαν” τη κατάσταση και κυριολεκτικά, αφού ο Παναγιώτης δεν έχανε ευκαιρία να ανεβαίνει στο bar, στο stand του ηχολήπτη, στον εξώστη, στους ενισχυτές (σ.σ.: πόσο μάκρος είχε αυτό το καλώδιο της κιθάρας τέλος πάντων; ). Πραγματικά αγάπησα τον συγκερασμό μελωδίας, πλήκτρων, φωνητικών, πλάκας και επαγγελματισμού, μια φοβερή αρτιότητα. Και αν θες να ψάξεις τις επιρροές αυτής της μπάντας, απλά τσέκαρε τες ραμμένες στην πανοπλία του Παναγιώτη. Τα παιδιά άφησαν για το τέλος μια διασκευή από Riot. Αν είχα να προσθέσω κάτι άλλο, αυτό θα ήταν πως η μπάντα είναι σίγουρα ευαισθητοποιημένη με θέματα ιστορίας πέρα από τις προβες, τις εμφανίσεις και λοιπά. Ελπίζω να τους ξαναδούμε στην πόλη μας σύντομα.

Setlist: Frontier Heroes, RunningMan, Brothers ‘n’ Sisters, WakeUp, Evagoras, Fire Αt Will, Journey Arrives, Kallikantzaroi, Swords And Tequila

Τέλος, αυτή η εμφάνιση των Dark Νightmare δεν ήταν σαν κάθε άλλη. Φέτος σφράγισαν 20 χρόνια γεμάτα από ήρωες, φανταστικά πλάσματα, έπη, μάχες, δάση, χειμώνες, ιστορία, έμπνευση. Κατηφορίζοντας τη Δωδεκανήσου για Λαδάδικα θυμήθηκα μερικές εικόνες από την πρώτη φορά που τους είδα, όταν ανοίγανε για Jag Panzer τον Μάιο στα Τρίκαλα, και μπορώ να πω πως αυτή τη φορά έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό. Για δύο περίπου ώρες το Eightball αντηχούσε από αγαπημένες παλιές και νέες κυκλοφορίες, μας χάρισαν λίγο παραπάνω από 15 κομμάτια από όλη τους τη δισκογραφία, άλλα αναμενόμενα, άλλα που είχαν να ακουστούν καιρό. Άλλωστε ποιός δεν τραγούδησε τους στίχους των Dragonlakes”, “Crown Of Innocence καιHawks Of War; Ένα setlist με απανωτά χτυπήματα με πολύ καλή εναλλαγή στη διαδοχή των κομματιών και ίσως αυτό να τους κάνει τους καλύτερους μας εκπρόσωπους στον heavy/epic ήχο. Έιναι πολύ όμορφο που κάποιοι ταξίδεψαν από μακριά για να τους ακούσουν και άλλοι, πιστοί φίλοι του συγκροτήματος τους υποστήριξαν ένθερμα για άλλη μια φορά. Η βραδιά έκλεισε με το Defenders Of The Borderline, το πλέον αγαπημένο μου κομμάτι. Έτσι, στην Θεσσαλονίκη, ολοκλήρωσαν την τριήμερη, επετειακή περιοδεία τους.Ίσως και οι ίδιοι να είχαν αναρωτηθείπως θα ήταν σε 20 χρόνια. Εύχομαι να το ειχαν φανταστει ετσι. Εκείνο το βράδυ έφυγα με ένα χαμόγελο, γιατί είδα στα πεταχτά και άλλους γνωστούς μου να μοιράζονται το  ίδιο χαμόγελο και αίσθημα, και μάλλον έτσι θα μου μείνει εκείνο το βράδυ. Εις το επανιδείν!

Setlist: Intro/Crimson 731, Crown Οf Innocence, Eternal Forest, Hawks Of War, The Battlefield Calling My Name, Beneath The Veils Of Winter, Are We Free?, Slaughter, Invaders, Land Of Ashes, The Voyage, Blood Land, Planked Soul Of Sorrow, Waiting For The Light, Dragonlakes, Defenders Of The Borderline, Borders Of Pain

Κείμενο/Φωτογραφίες: Δέσποινα Χατζή

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.