Earth Ship – Resonant Sun (Pelagic)
35%Overall Score
Reader Rating: (0 Votes)
0%
RodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothBob-Katsionis_728x90 - 728|90|Bob-Katsionis_728x90|||bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothChania Rock Festival 2019_728x90 - 728|90|Chania Rock Festival 2019_728x90|||bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothGreek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|both
20000
110

Στην κριτική που έκανα για το τελευταίο album των Hangmans Chair, έγραψα τι απεχθάνομαι στον γενικότερο doom metal χώρο. Οι Γάλλοι ευτυχώς με διέψευσαν, αφού η μουσική τους έχει πολλά περισσότερα να δώσει. Οι Γερμανοί από εδώ όμως δεν θέλουν να διαφοροποιηθούν από τον συγκεκριμένο ήχο. Μπράβο τους βέβαια, αλλά αυτό το πράμα δεν είναι για εμένα.

Το τρίο από το Βερολίνο ιδρύθηκε το 2010 και μέχρι πριν δύο χρόνια δισκογραφούσαν υπό το όνομα Earthship (χωρίς κενό). Άχρηστο trivia, αλλά υπήρξαν και τετράδα για μερικά χρόνια έχοντας μάλιστα στη δεύτερη κιθάρα τον Robin Staps, ιδρυτικό μέλος των The Ocean και ιδιοκτήτη της Pelagic. Αυτή είναι η πέμπτη full-length κυκλοφορία τους (έχουν και δύο EP’s) και κατάφεραν να με κάνουν να χασμουριέμαι από το πρώτο κιόλας κομμάτι. Doom/sludgemetal το οποίο έχει όλα αυτά τα χαρακτηριστικά που με κάνουν να κουνάω νευρικά το πόδι μου περιμένοντας να τελειώσει. Δηλαδή μπάσο τέρμα ψηλά, μονολιθικά riffs (αυτό βέβαια δεν είναι πάντα κακό) και φωνητικά που προσπαθούν να ακουστούν ακραία, αλλά καταλήγουν να ακούγονται αστεία σε βαθμό που με κάνει να θέλω να δώσω στον τραγουδιάρη καμιά καραμέλα να του φύγει η βραχνάδα. Τα λίγα καθαρά είναι απείρως καλύτερα, αλλά και πάλι με τέτοια μουσική δεν μπορώ να πω ότι απογειώνουν τα κομμάτια.

Η παραγωγή είναι στα γνωστά βρώμικα και βαλτώδη επίπεδα, καθώς ο ήχος τους παραπέμπει άμεσα στην U.S. of A. Αλλά για να μην τους αδικήσω τελείως, το Resonant Sun έχει και κάποιες στιγμές που μου κίνησαν το ενδιαφέρον. Παραδείγματα, το ωραίο ομώνυμο κομμάτι με την μελωδική γραμμή στην κιθάρα, το Crimson Eyes με το hard rock riff και το Whiplash που χώνει λίγη δίκαση και σταματάει το σαλάκι από το να αγγίξει πάτωμα. Μη φανταστείτε όμως μεγάλη διαφοροποίηση, αυτά είναι απλά μικρές αναλαμπές στο ίδιο στυλ μουσικής.

Αντικειμενικά δεν μπορώ να το κρίνω, αφού έχω μεγάλη έχθρα με τον συγκεκριμένο ήχο, αλλά σίγουρα υπάρχουν πολλοί που θα διαφωνήσουν μαζί μου. Όσοι ονειρεύεστε μια μέρα να επισκεφθείτε τους βάλτους της Louisiana, το Resonant Sun είναι για εσάς.

3.5/10
Γιώργος Τερζάκης
geo.terzakis@gmail.com

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.