Moonspell – Green Carnation 468×60 - 468|60|Moonspell – Green Carnation 468×60|||bothRussian Circles 2022_7468x60 - 468|60|Russian Circles 2022_7468x60|||bothnano designs 468×60 - 468|60|nano designs 468×60||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothGreekrebels Banner 07052021-468×60 - 468|60|Greekrebels Banner 07052021-468×60||https://www.greekrebels.gr/epikoinonia/|bothRODSTUDIOS-468×60-BANNER - 468|60|RODSTUDIOS-468×60-BANNER|||bothwhale-468×60 - 468|60|whale-468×60|||bothsymmetric records - 468|90|symmetric records||https://www.facebook.com/symmetricrecords/|bothPsychotic Waltz 2023 – 468×60 - 468|60|Psychotic Waltz 2023 – 468×60|||both
20000
60
Fell Harvest – Pale Light In A Dying World (Self-Financed)
60%Overall Score
nano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothGreekrebels Banner 07052021-728×90 - 728|90|Greekrebels Banner 07052021-728×90||https://www.greekrebels.gr/epikoinonia/|bothPsychotic Waltz 2023 – 728×90 - 728|90|Psychotic Waltz 2023 – 728×90|||bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothΟΜ 2022_728x90 - 728|90|ΟΜ 2022_728x90|||bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothMoonspell – Green Carnation 728×90 - 728|90|Moonspell – Green Carnation 728×90|||bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||both
20000
110

Την προηγούμενη δεκαετία, οι Fell Harvest χρησιμοποιούσαν το όνομα Thorns Of Acanthus και κινούνταν στο χώρο του doom/death, κυκλοφορώντας όμως μονάχα ένα ΕΡ τον καιρό της ύπαρξής τους. Με την είσοδο της νέας δεκαετίας, άλλαξαν το όνομά τους σε Fell Harvest, καθάρισαν τον ήχο τους μετακινούμενοι προς το παραδοσιακό doom, κυκλοφόρησαν ένα ΕΡ πέρσι και το ντεμπούτο τους άλμπουμ φέτος, δείχνοντας πως με την αλλαγή του ονόματος παίρνουν τα πράγματα πιο σοβαρά και ζεσταίνουν τις μηχανές τους για να πάρουν μπροστά.

Για την ακρίβεια, το τρίο από το Colorado έχει πάρει το θέμα τόσο σοβαρά που έγραψε μέχρι και ποίημα, το οποίο ενέπνευσε μερικούς από τους στίχους των τραγουδιών. Ο ήχος τους, όπως προαναφέραμε, καθάρισε, το ύφος μετακινήθηκε προς το παραδοσιακό doom, χωρίς όμως να προσκολλάται αποκλειστικά εκεί. Υπάρχουν δυο-τρεις διάσπαρτες doom/death αναφορές, μιας και οι παλιές συνήθειες δεν κρύβονται, δεν είναι όμως τόσο εκτεταμένες ώστε να κυριαρχήσουν στο δίσκο. Αυτό που κυριαρχεί περισσότερο είναι οι progressive επιρροές (τύπου Opeth και Agalloch κυρίως αλλά μη φανταστείτε ότι θα διακρίνετε εύκολα τις όποιες αντιγραφές), οι οποίες διευκολύνουν την επικράτηση του straight-forward doom.

Από εκεί και πέρα, οι συνθέσεις είναι συμπαθητικές αλλά όχι κάτι το έντονα εξαιρετικό. Το ηχητικό αποτέλεσμα πάντα θα θυμίζει κάποια επιρροή κι ας είναι αυτές πολύ καλά ραφιναρισμένες και δεν κάνουν μπαμ στις συνθέσεις. Στο ζύγι ο δίσκος ακούγεται ευχάριστα αλλά χωρίς να υπάρχει κάποια έντονα αξιομνημόνευτη στιγμή ή κάποιο σημείο που θα σε σπρώξει να το βάλεις να το ξανακούσεις. Όπως και να ‘χει όμως, το συγκρότημα φαίνεται ότι έχει προοπτικές και ταλέντο κι αν καταφέρουν να βελτιωθούν στο συνθετικό κομμάτι και να αναπτύξουν λίγο μια πιο δική τους προσωπικότητα, μπορούν να πετύχουν κάτι πολύ καλό και αξιόλογο. Το ντεμπούτο τους μπορεί να μην κάνει τον κρότο που θα ήθελαν αλλά αφήνει υποσχέσεις για το μέλλον.

6/10
Σταύρος Πισσάνος
[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.

X