RODSTUDIOS-468×60-BANNER - 468|60|RODSTUDIOS-468×60-BANNER|||bothvinylmonster468x60 - 468|60|vinylmonster468x60||http://www.vinylmonster.gr/|bothGreek Rebels Advert Feb 2018_468x60 - 468|60|Greek Rebels Advert Feb 2018_468x60||www.facebook.c|bothPsychotic Waltz_Ath_468x60 - 468|60|Psychotic Waltz_Ath_468x60|||bothwhale-468×60 - 468|60|whale-468×60|||bothnano designs 468×60 - 468|60|nano designs 468×60||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothamadeus banner greekrebels 2 - 468|60|amadeus banner greekrebels 2|||both
20000
60
Psychotic Waltz_Ath_728x90 - 728|90|Psychotic Waltz_Ath_728x90|||bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothamadeus banner greekrebels 1 - 728|90|amadeus banner greekrebels 1|||bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||both
20000
110

Έξι χρόνια ακριβώς μετά την παρθενική τους εμφάνιση με το “Only A Dream Can Kill A Dream”, οι Αθηναίοι Floating Worlds επιστρέφουν με το δεύτερο ολοκληρωμένο τους άλμπουμ με την ονομασία “Below The Sea Of Light”. Αυτό που καταλαβαίνει οποιοσδήποτε έχει ακούσει την πρώτη δισκογραφική δουλειά του συγκροτήματος είναι η πρόοδος που έχει επιτευχθεί σε όλους τους τομείς, από την σύνθεση μέχρι την παραγωγή του άλμπουμ. Κάτι που μπορώ να πω ότι με χαροποίησε ιδιαίτερα και προσωπικά με έκανε να θέλω να ακούσω πολύ πιο προσεκτικά το άλμπουμ. Αν πραγματικά θέλετε απόδειξη για αυτό, ακούστε μόνο το “Garden Of Souls” και το “Revenge”, τα δύο ορχηστρικά κομμάτια δηλαδή, που ανοίγουν και κλείνουν το άλμπουμ αντίστοιχα. Οι Floating Worlds στο δεύτερο τους άλμπουμ θα έλεγα ότι κινούνται πιο κοντά σε Power/Prog μονοπάτια σε αντίθεση με το “Only A Dream Can Kill A Dream”, το οποίο ήταν λίγο πιο κοφτό και λίγο πιο power, με την παραγωγή του άλμπουμ να είναι πολύ καλή και τα όργανα όλα να ακούγονται πεντακάθαρα χωρίς να θάβει το ένα το άλλο, πράγμα πολύ σημαντικό. Επίσης η επιλογή τους να βάλουν τα instumental κομμάτια στην αρχή και το τέλος του δίσκου μόνο καλό τους έκανε μιας και οι υπόλοιπες 6 συνθέσεις ακούγονται πια σαν σύνολο χωρίς να διακόπτεται η ροή του δίσκου. Όμορφες μπασογραμμές και πλήκτρα, πολύ καλά τύμπανα και κιθάρες, με την φωνή του Jon Soti να κάνει την διαφορά και να λειτουργεί ως συνδετικός κρίκος, δένοντας σχεδόν άψογα τις υπόλοιπες 6 συνθέσεις του άλμπουμ οι οποίες νιώθεις ότι διακατέχονται από δυναμικότητα και το συνολικό αποτέλεσμα βγάζει ένα καλό άλμπουμ. Γενικά μπορώ να πω ότι έμεινα ευχαριστημένος από την δεύτερη δουλειά του συγκροτήματος πράγμα που αυξάνει τις προσδοκίες μου και με ανυπομονησία πλέον περιμένω έναν ακόμα καλύτερο δίσκο την επόμενη φορά. Έως τότε… Μπράβο!

7/10

Κωνσταντίνος Καραγεώργος

[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.

X