Machine Head – Catharsis (Nuclear Blast)
Μιχάλης Νταλάκος50%
Τατιάνα Μαρούλη40%
45%Overall Score
Reader Rating: (0 Votes)
0%
Bob-Katsionis_728x90 - 728|90|Bob-Katsionis_728x90|||bothGreek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothOM 2020 728×90 - 728|90|OM 2020 728×90|||bothRoadHouse Diet_728x90 - 728|90|RoadHouse Diet_728x90||https://www.greekrebels.gr/roadhouse-diet-electric-devilry-mojoholic/|bothEclipse 728×90 - 728|90|Eclipse 728×90|||bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|both728x90_Suicidal Angels - 728|91|728x90_Suicidal Angels|||bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothRussian Circles 728×90 - 728|90|Russian Circles 728×90|||both
20000
110

[Option A:]

Υπερεκτιμημένοι, ένα από τα συγκροτήματα που η μουσική βιομηχανία προσπάθησε να πείσει το ανά τον κόσμο ακροατήριο ότι ήταν το “next big thing”. Ακόμα και εγώ είχα εντυπωσιαστεί με το πρώτο δισκογραφικό πόνημα τους και με την ακρίβεια την δύναμη που έκρυβε. Τι λοιπόν πήγε στραβά από εκεί και πέρα. Για μένα το “θανάσιμο αμάρτημα” των Machine Head ήταν πως επί σειρά ετών πήγαν προς τα εκεί που φυσά ο άνεμος. Δεν μιλάμε λοιπόν για μια λογική εξέλιξη στον ήχο αλλά πρακτικά μια συνεχή προσπάθεια του κατά τα άλλα εξαιρετικού Rob Flynn να ακούγεται πάντα επίκαιρος. Κακό; Ναι όταν γίνεται άχαρα.

Το Catharsis λοιπόν έρχεται μετά από το μετριότατο Bloodstone & Diamonds του 2014. Με δηλώσεις του Flynn το συγκρότημα αποφάσισε να κάνει μια στροφή προς την μεσαία του περίοδο, κάτι το οποίο πραγματικά δεν μπορώ να το καταλάβω μιας και μιλάμε για την περίοδο που το τραγελαφικό NU metal μεσουρανούσε… Όντως λοιπόν έγινε αυτό? Όχι ακριβώς. Ακούγοντας το Catharsis κάποιος μπορεί να βρει πολλά, πάρα πολλά στοιχεία. Κακό αυτό? Ναι γιατί είναι αρκετά υποδομημένα και σκόρπια σε έναν δίσκο με αδικαιολόγητα μεγάλη διάρκεια. Όταν παίζεις 70 λεπτά μουσική πρέπει να έχεις κάτι να πεις.

Το πρόβλημα λοιπόν δεν είναι ούτε τα μελωδικά σημεία, ούτε τα hip hop σημεία ούτε ότι άλλο υπήρχε στο μυαλό του Flynn όταν έγραφε τον δίσκο. Το πρόβλημα είναι πως όλα αυτά έχουν γίνει αχταρμάς και επικρατεί τρικυμία εν αιθρία. Αν κάποιος ακούσει τον δίσκο χωρίς μεγάλη προσοχή ανά διαστήματα θα νομίζει πως ακούει άλλα γνωστά συγκροτήματα. Τρανταχτό παράδειγμα το California Bleeding στο οποίο με έκανε να κοιτάξω το track list για να σιγουρευτώ πως δεν ακούω Stone Sour

Κάποιος μπορεί να το πει και μεγαλομανία… πιστεύω πως το Catharsis θα ήταν πιο συμπαγές στα αυτιά μου αν ήταν π.χ. 40 λεπτά διάρκεια. Όπως λέει και ο λαός “τα μεταξωτά εσώρουχα θέλουν και επιδέξιους πισινούς”.

5/10
Μιχάλης Νταλάκος
[email protected]

——————————————————————————————————-

[Option B:]

Ένατο άλμπουμ για τους Machine Head και όλοι περιμένουμε να αντικρίσουμε μεγάλες αλλάγες, έπειτα από τη δήλωση του Flynn, με την οποία ξεκαθαρίζει πως δεν πρόκειται να ξαναγράψει δίσκο σαν τον Burn My Eyes. Κάπως έτσι, προετοιμασμένη για νέα πράγματα (αλλά και αρκετά αισιόδοξη) , “υποδέχθηκα” το Catharsis. Η αισιοδοξία δεν κράτησε για πολύ, μιας και εύκολα μπορεί να διαπιστώσει κανείς πως το νέο άλμπουμ αποτελεί μια αρκετά περίεργη, και όχι ιδιαίτερα επιτυχημένη, ανάμειξη μουσικών ειδών.

Το άνοιγμα γίνεται με το Volatile: μονότονα riffs, που από την μία ακούγονται με ιδιαίτερη ευκολία, αλλά από την άλλη δεν καταφέρνουν ούτε να σε αγγίξουν, ούτε να αποτυπωθούν στο μυαλό σου. Τα επόμενα τρία κομμάτια, Catharsis,Beyond The PaleκαιCalifornia Bleeding”, κυμαίνονται στο ίδιο ηχητικό ύφος, με παρόμοια φωνητικά και αδιάφορο θα έλεγε κανείς στίχο. Μέχρι εκεί όμως, πρόκειται για μια δουλεία η οποία μπορεί να μην με ενθουσιάζει, αλλά με αφήνει να ελπίζω σε κάποια βελτίωση. Στη συνέχεια έρχεται το Triple Beamστο οποίο μπορείς να εντοπίσεις και σημεία με κάποια, σχεδόν ραπ στοιχεία(!), το Kaleidoscopeτο οποίο είναι ένα καθόλου καλό κομμάτι, καθώς και το Bastardsπου είναι μία μπαλάντα με μία περίεργη μίξη punk και folk ήχων. Τα παραπάνω κομμάτια, σε συνδυασμό με το “υποτονικό” ύφος όσον έχουν προηγηθεί, επιφέρουν μια απογοήτευση με το άκουσμα τους.

Τα τραγούδια που ξεχώρισα από τον δίσκο είναι τρία. Για αρχή, το Screaming At The Sun, με όμορφα σολαρίσματα ,καθώς και με ιδιαίτερα φωνητικά. Επιπλέον τα Behind A Maskκαι Heavy Lies The Crown.Tο πρώτο είναι ένα καλό, ακουστικό κομμάτι, του οποίου η μελωδία καταφέρνει να σε “κερδίσει”. Η όμορφη αυτή αίσθηση, συμπληρώνεται από το δεύτερο. Χαλαροί τόνοι, με αρμονικά φωνητικά ,δίνουν την θέση τους σε έντονους ήχους κιθάρας και κραυγές, μέχρι να έρθει η ώρα να επιστρέψουμε στους λίγο πιο χαλαρούς ρυθμούς και πάλι. Αυτή είναι η σύνθεση του Heavy Lies The Crown, ενός κομματιού με αρκετό ενδιαφέρον.

Συνολικά το Catharsisείναι ένας δίσκος ο οποίος δεν με άφησε καθόλου ικανοποιημένη. Όπως φάνηκε, οι Machine Head, επιδίωξαν μία αλλαγή στο ύφος της δουλείας τους, η οποία έμπλεξε πολλά διαφορετικά μουσικά είδη. Μία αλλαγή η οποία δεν φάνηκε ιδιαίτερα αποδοτική!

4/10
Τατιάνα Μαρούλη
[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.