AlbumsΚριτικές

Nite – Voices Of The Kronian Moon (Season Of Mist)

Psychotic Waltz 2023 – 728×90 - 728|90|Psychotic Waltz 2023 – 728×90|||bothRussian Circles 2022_728x90 - 728|90|Russian Circles 2022_728x90|||bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothGreekrebels Banner 07052021-728×90 - 728|90|Greekrebels Banner 07052021-728×90||https://www.greekrebels.gr/epikoinonia/|both
20000
110

Δύο χρόνια έπειτα από την πρώτη τους full-length κυκλοφορία, το κουαρτέτο από το San Francisco της California, υπό το όνομα Nite, επιστρέφει με οκτώ νέες συνθέσεις που κυκλοφόρησαν υπό τον τίτλο “Voices Of The Kronian Moon”.

Οι Nite αντιπροσωπεύουν ένα ιδιαίτερο στυλ που καθιστά λίγο δύσκολη την κατηγοριοποίησή τους σε ένα συγκεκριμένο μουσικό είδος. Αν αυτό ήταν απαραίτητο, θα μπορούσε να ενταχθεί στο είδος του dark NWOBHM. Οι καλογραμμένες κιθάρες των Scott Hoffman και Van Labrakis και ακολουθούν την κλασική heavy metal γραμμή της δεκαετίας του 1970 και του 1980 – κάτι το οποίο φαίνεται ήδη από το εναρκτήριο “Acheron“, ενώ το μπάσο και τα drums δεν ακούγονται τόσο πολύ συνολικά, με εξαίρεση κάπως το “Last Scorpion“. Αυτό σημαίνει ότι έχουν περισσότερο χώρο, κάτι το οποίο θα ήταν επιθυμητό. Από την άλλη πλευρά, τα φωνητικά του Van Labrakis είναι αρκετά dark και προσδίδουν μία γοτθική, μυστηριώδη, σχεδόν μυστικιστική ατμόσφαιρα. Επίσης, θα μπορούσε κάποιος να αναγνωρίσει και ορισμένα σημεία πιο ψυχεδελικά στις συνθέσεις των Αμερικανών. Από τον δίσκο ξεχωρίζει λίγο το “Thorns“, το οποίο αγγίζει τα όρια του κλασικού death metal, κυρίως φωνητικά σε ορισμένα σημεία, και το οποίο είναι αρκετά σκοτεινό κιθαριστικά. Το “Liber ex Doctrina” κινείται σε ακόμα πιο αργούς ρυθμούς από τους mid-tempo που χαρακτηρίζουν όλον τον δίσκο, αλλά και πιο «καθαρούς» κιθαριστικά. Το “Edge Of The Night” επίσης διαφοροποιείται κάπως σε ρυθμό, ακολουθώντας πιο marsch-tempo, όπως και το “The Trident”.

Ο συνδυασμός της μεγάλης βαρύτητας στη μελωδική και «καθαρή» ηχητικά κιθάρα με τα πιο dark φωνητικά ενδεχομένως να ξενίζει, αλλά στην περίπτωση των Nite θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και ως επιτυχημένος. Ωστόσο, η έλλειψη φωνητικής διαφοροποίησης καθιστά τον δίσκο κάπως κουραστικό και μονότονο. Το αντίθετο θα πρέπει να ειπωθεί για την κιθάρα. Πάντως, οι Nite κυκλοφόρησαν έναν δίσκο που είναι μία πρόκληση για τον επίδοξο ακροατή και που παράλληλα δημιουργεί μία προσδοκία για τη μελλοντική τους δουλειά, καθώς φαίνεται ότι διακατέχονται από μία δημιουργικότητα και μία φαντασία ως προς την επιδέξια ενσωμάτωση κλασικών κιθαριστικών γραμμών και dark στοιχείων.

7/10
Αλίκη Μαξούτογλου
[email protected]

Related posts

Leave a Comment

Leave a review

X