whale-468×60 - 468|60|whale-468×60|||bothGreekrebels Banner 07052021-468×60 - 468|60|Greekrebels Banner 07052021-468×60||https://www.greekrebels.gr/epikoinonia/|bothsymmetric records - 468|90|symmetric records||https://www.facebook.com/symmetricrecords/|bothΟΜ 2022_468x60 - 468|60|ΟΜ 2022_468x60|||bothRussian Circles 2022_7468x60 - 468|60|Russian Circles 2022_7468x60|||bothnano designs 468×60 - 468|60|nano designs 468×60||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothRODSTUDIOS-468×60-BANNER - 468|60|RODSTUDIOS-468×60-BANNER|||both
20000
60
Nitrate – Renegades (AOR Heaven)
85%Overall Score
ΟΜ 2022_728x90 - 728|90|ΟΜ 2022_728x90|||bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothRussian Circles 2022_728x90 - 728|90|Russian Circles 2022_728x90|||bothGreekrebels Banner 07052021-728×90 - 728|90|Greekrebels Banner 07052021-728×90||https://www.greekrebels.gr/epikoinonia/|bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|both
20000
110

Ο δρόμος μου με τους Nitrate διασταυρώνεται άλλη μια φορά. Πριν λίγα χρόνια είχα παρουσιάσει το πρώτο τους άλμπουμ Open Wide, το οποίο και είχα βρει απολαυστικότατο. Πριν από αυτό είχαν κυκλοφορήσει το Real World το οποίο κακώς δεν έχω ακούσει ακόμα. Φέτος επιστρέφουν με την τρίτη δουλειά τους με τίτλο Renegades.

Οι Nitrate είναι το πνευματικό παιδί του Nick Hog (κιθάρα, μπάσο). Σε αυτόν τον δίσκο επιστράτευσε τον Alexander Strandell στην φωνή ενώ το σχήμα συμπληρώνουν οι Tom Martin (κιθάρα), James Martin (πλήκτρα) και Mikey Wilson (τύμπανα) ενώ το δάχτυλο του έχει βάλει και ο πανταχού παρόν Alessandro Del Vecchio.

Κατά τα λεγόμενα λοιπόν του Δελτίου Τύπου για το Renegades, ο Nick έκανε κάδρο το τιτάνιο Hysteria (τι πάει να πει ποιο Hysteria😉 και δούλεψε το υλικό με βάση αυτό το άλμπουμ. Πού μας οδηγεί αυτό; Εντάξει, προφανώς όχι σε ένα Hysteria 2”, δεν είμαστε ιερόσυλοι, αλλά σε ένα καλογραμμένο άλμπουμ ζεστού hard rock που δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από μεγάλες δουλειές του παρελθόντος.

Μπορεί το Renegades να μην έχει το τρελό γκάζι όμως ό,τι χάνει από εκεί το κερδίζει σε μελωδία, ατμόσφαιρα και ρεφραίν βγαλμένα από το πιο υγρό όνειρο των οπαδών του είδους. Πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα το εναρκτήριο Danger Zone, το φανταστικό και μάλλον το καλύτερο του δίσκου Children Of The Lost Brigade και το Big City Lights. Όχι δηλαδή ότι τα άλλα πάνε πίσω αλλά λέμε τώρα.

Με άριστη παραγωγή που δίνει αρκετό χώρο στο μπάσο αλλά και στα υπόλοιπα όργανα να αναπνεύσουν, το Renegades είναι ένα άλμπουμ που προσωπικά το απόλαυσα. Η πορεία του Nick και της παρέας του είναι ασταμάτητη. Μια ιδανική επιλογή για της φετινές μας διακοπές!

8,5/10
Μιχάλης Νταλάκος
mdalakosreports@gmail.com

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.

X