728x90_Suicidal Angels - 728|91|728x90_Suicidal Angels|||bothOM 2020 728×90 - 728|90|OM 2020 728×90|||bothRussian Circles 728×90 - 728|90|Russian Circles 728×90|||bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothPowerwolf_728x90 - 728|90|Powerwolf_728x90|||bothGreek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|bothRoadHouse Diet_728x90 - 728|90|RoadHouse Diet_728x90||https://www.greekrebels.gr/roadhouse-diet-electric-devilry-mojoholic/|both
20000
110

Τον Ged Rylands τον γνωρίσαμε ως μουσικό από τους Ten, ήταν ο πρώτος πληκτράς του συγκροτήματος και έχει σε παίξει σε τρία άλμπουμ τους καθώς και στο μοναδικό live cd που έχει κυκλοφορήσει μέχρι στιγμής το Βρετανικό Hard Rock συγκρότημα. Μετά τους Ten, ο Rylands εξαφανίστηκε κατά κάποιον τρόπο από το μουσικό προσκήνιο εμφανιζόμενος σε ελάχιστα άλμπουμ, αλλά το 2012 επανήρθε σαν session μουσικός στην περιοδεία των Tyketto. Στους Ten ο Rylands δεν συνείσφερε στην σύνθεση των τραγουδιών στα άλμπουμ που συμμετείχε, πράγμα φυσιολογικό, μιας και στους Ten τα πάντα τα γράφει ο Gary Hughes, αλλά σε αυτό το μεγάλο χρονικό διάστημα που μεσολάβησε από την αποχώρηση του από τους Ten μέχρι την επανεμφάνιση του, ο Rylands έγραψε υλικό και πολύ αξιόλογο μάλιστα και με τους Rage Of Angels κάνει πολύ δυναμικό και ποιοτικό συγχρόνως come back στην δισκογραφία και στην διεθνή μουσική σκηνή ως leader του συγκροτήματος του όμως αυτή την φορά. Οι Rage Of Angels όπως διαβάζω δεν είναι ένα ακόμη project από τα αρκετά έως πολλά που φτιάχνονται κατά καιρούς και μετά από έναν δίσκο το διαλύουν. Ο Rylands έχει βάλει πλώρη και για δεύτερο δίσκο για το 2014, αλλά ας μείνουμε προς το παρόν στο “Dreamworld”, στο οποίο ο Rylands συνεργάζεται με πλειάδα καταξιωμένων μουσικών. Διαβάστε ονόματα: Matti Alfonzeti (Jagged Edge), Harry Hess (Harem Scarem), Danny Vaughn (Tyketto), Robert Hart (ex-Bad Company), Ralf Scheepers (Primal Fear), David Reed Watson στα φωνητικά, Neil Fraser (ex-Ten), Tommy Denander, Ralph Santolla (ex-Iced Earth), Vinny Burns (ex-Ten), Martin Kronlud στις κιθάρες ενώ στο μπάσο και στα τύμπανα ακούμε τους Michael Carlsson και Pera Johanssen αντίστοιχα, ενώ ο Rylands εκτός από τα πλήκτρα, παίζει κιθάρα (εκτός από τα solos και με τέτοιους κιθαρίστες σαν guests λογικό φαίνεται!), κάνει τα backing vocals ενώ έχει αναλάβει και την παραγωγή μαζί με τον Martin Kronlud. Δεν σημαίνει ότι επειδή συμμετέχουν διάσημοι μουσικοί είναι καλό το “Dreamworld”… Όσοι εξαιρετικοί μουσικοί και να παίζουν ως guests σε ένα άλμπουμ, αν ο βασικός συνθέτης δεν έχει γράψει καλό υλικό, ένα πολύ καλό guitar solo η ένας διάσημος τραγουδιστής δεν θα σώσει την κατάσταση. Η αλήθεια είναι ότι ο Rylands έχει συνθέσει αρκετά καλό υλικό. Δέκα τραγούδια περιέχει το “Dreamworld” με τα δυο από αυτά να είναι instrumental. Tο “Requiem For The Forgotten Soldier” ξεχωρίζει μιας και οι Vinny Burns, Ralph Santolla, Martin Kronlud στις κιθάρες παίζουν απίστευτα πράγματα, ενώ από τα υπόλοιπα τραγούδια ξεχώρισα το ομώνυμο “Dreamworld”, με τον Matti Alfonzeti στα φωνητικά και τον Neil Fraser στις κιθάρες, το οποίο είναι ένα στακάτο hard rock τραγούδι, το ”Through It All” από την άλληη, με τον Robert Hart στα φωνητικά και τον Neil Fraser στις κιθάρες, είναι τραγούδι που θυμίζει αρκετά Ten (και δεν είναι το μόνο τραγούδι) ενώ στο “Falling” ο Ralf Scheepers αποδεικνύει ότι είναι εξαιρετικός τραγουδιστής που μπορεί να τραγουδήσει με άνεση τα πάντα, ενώ τα δυο τραγούδια που ερμηνεύει ο Danny Vaughn, το “Over And Over” πηγαίνει προς AOR κατευθύνσεις, ενώ το “Spinning Wheel” με τις κόντρες ανάμεσα στα πλήκτρα του Rylands και στις κιθάρες του Fraser θυμίζει Hard Rock δεκαετίας εβδομήντα! Διαβάζοντας το Δελτίο Τύπου από την Escape Music που συνόδευε το “Dreamworld”, μου έκανε εντύπωση κάτι που δήλωσε ο Rylands σχετικά με το τραγούδι “We Live, We Breathe, We Die” που κλείνει το “Dreamworld”. Ότι με την συμμετοχή του Vinny Burns στις κιθάρες, το συγκεκριμένο τραγούδι του φέρνει στο μυαλό την όλη ατμόσφαιρα του “The Loneliest Place In The World” των Ten και ακούγοντας το, δεν μπορώ να μην παραδεχτώ ότι ο Rylands έχει απόλυτο δίκιο. Δεν είναι μόνο η εξαιρετική κιθαριστική δουλειά του Burns, ο Hart στα φωνητικά προσφέρει μια συγκλονιστική ερμηνεία που ανεβάζει στα ύψη την σύνθεση του Rylands. Μακάρι ο Rylands να έχει και άλλο αξιόλογο υλικό κρυμμένο στο αρχείο του!

7/10

Φραγκίσκος Φραδέλος

[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.