Witnesses – Doom II (Self-Financed)
90%Overall Score
Reader Rating: (0 Votes)
0%
whale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothamadeus banner greekrebels 1 - 728|90|amadeus banner greekrebels 1|||bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothPsychotic Waltz_Ath_728x90 - 728|90|Psychotic Waltz_Ath_728x90|||both
20000
110

Οι Νεοϋορκέζοι Witnesses αιχμαλωτίζουν την προσοχή του ακροατή από τις πρώτες κιόλας νότες της πέμπτης κυκλοφορίας τους, Doom II. Θα μπορούσε να τους χαρακτηρίσει κανείς ως μια γόνιμη συνάντηση doom με prog metal, αλλά η αλήθεια είναι ότι η μουσική τους δύσκολα κατηγοριοποιείται. Το συγκρότημα αποτελεί το πνευματικό παιδί και one-man project του πολυοργανίστα μουσικού Greg Schwan, ο οποίος έχει παίξει πλήκτρα μεταξύ άλλων και στην epic prog κολεκτίβα των While Heaven Wept. Ακούγοντας τον εν λόγω δίσκο πάντως, δεν θα μάντευε εύκολα κανείς το μουσικό παρελθόν ούτε του συγκροτήματος, ούτε του ιθύνοντα νου του, καθώς οι Witnesses  ξεκίνησαν σαν electronic ambient μπάντα στους δύο πρώτους δίσκους, με τον τρίτο To Disappear And To Be Nothing να αποτελεί ουσιαστικά το ντεμπούτο τους στο metal ήχο.

Τα έξι κομμάτια του δίσκου επιχειρούν να διηγηθούν την ιστορία ενός καταραμένου πλοίου χτυπημένου από την πανούκλα, που πιάνει στεριά σε ένα ανυποψίαστο και αρκετά ατυχές, θα λέγαμε, μικρό χωριό. Η στιχουργική γνωριμία μας με τραγικές φιγούρες της ιστορίας, όπως ο καπετάνιος του πλοίου, συνοδεύεται από μια εξίσου κινηματογραφική ατμόσφαιρα που πραγματικά διεκδικεί κάθε λεπτό της προσοχής σου και δεν σε αφήνει να πάρεις ανάσα. Ακόμη κι αν δεν γνωρίζεις ότι πρόκειται για δίσκο με συγκεκριμένο concept ή δεν προσέξεις του στίχους, η μουσική από μόνη της είναι τόσο συναισθηματικά φορτισμένη που είναι αδύνατο να μην σε παρασύρει μαζί της.

Λέγεται συχνά, ότι τη σημερινή εποχή δεν ακούμε μουσική δίνοντας αρκετή προσοχή και ότι δεν γίνεται να καταλάβεις τον τάδε ή τον δείνα δίσκο αν δεν βάλεις το σετ ακουστικών σου και δεν αφοσιωθείς στη μουσική, χωρίς να κάνεις παράλληλα άλλα δέκα πράγματα. Κάτι τέτοιοι δίσκοι με κάνουν να πιστεύω το αντίθετο. Όση ώρα διαρκεί ο δίσκος, σβήνονται όλες οι άλλες εξωτερικές επιρροές και μάλιστα χωρίς να καταλαβαίνεις πως. Το Doom II ούτε ζητιανεύει, ούτε απαιτεί, ούτε διεκδικεί την προσοχή του ακροατή. Την έχει, έτσι απλά. Είναι μια μαύρη τρύπα που σε ρουφάει και κάθε φορά ψάχνεις δικαιολογία για να πέσεις ξανά μέσα.

Ιδιαίτερη μνεία αξίζει να δοθεί στον τραγουδιστή Kody Ternes, που δημιουργεί με την εκφραστικότητα στιγμές όπως εκείνη του Worse With Time, μια κομματάρα επικών διαστάσεων αντάξια τουBlack Roomτων Krux. Το σχήμα θυμίζει My Dying Bride, όχι τόσο ηχητικά, όσο στην έντονα συναισθηματική και δραματική ατμόσφαιρα που επιχειρεί (και κατορθώνει τελικά) να δημιουργήσει. Άλλα σχήματα που αποτελούν πιθανά σημεία αναφοράς για τους Witnesses είναι οι Βρετανοί doomsters Warning και οι συμπατριώτες τους, Αμερικάνοι θεοί του underground, SubRosa.

Είναι απορίας άξιο το γεγονός ότι αυτή εδώ είναι μια αυτοχρηματοδοτούμενη κυκλοφορία και ότι μια μπάντα τόσο υψηλής ποιότητας δεν έχει κάποιο δισκογραφικό συμβόλαιο (εκτός κι αν  αποτελεί επιλογή τους). Υπάρχουν κάποια αντικειμενικά ποιοτικά standards τα οποία πληρούνται στο έπακρο εδώ, αφήνοντας βέβαια έξω από τη συζήτηση το είδος και το ύφος, που ούτως ή άλλως είναι υποκειμενικές παράμετροι. Η μοναδική ένσταση που έχω, είναι ο ήχος των τυμπάνων σε κάποια σημεία. Μικροπταίσμα που αναφέρεται για τα πρακτικά και μόνο, καθώς δεν επηρεάζει ιδιαίτερα το τελικό αποτέλεσμα. Αυτό το καράβι έχει τελικό λιμάνι την λίστα με τα καλύτερα της χρονιάς, ύψωσε κίτρινη σημαία και δεν σταματάει πουθενά, μέχρι να φτάσει στον προορισμό του.

9/10
Χρύσα Γιουρμετάκη
chrysag.nioti@gmail.com

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.