deafheaven 728×90 - 728|90|deafheaven 728×90|||bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothRoadHouse Diet_728x90 - 728|90|RoadHouse Diet_728x90||https://www.greekrebels.gr/roadhouse-diet-electric-devilry-mojoholic/|bothGreek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothEclipse 728×90 - 728|90|Eclipse 728×90|||bothOM 2020 728×90 - 728|90|OM 2020 728×90|||bothBob-Katsionis_728x90 - 728|90|Bob-Katsionis_728x90|||bothRussian Circles 728×90 - 728|90|Russian Circles 728×90|||both
20000
110

[Option A]

Σε περιπτώσεις σαν και αυτές των Saxon, πραγματικά εκφράσεις τύπου βγάζω το καπέλο φαντάζουν πολύ λίγες! Ένα από τα συγκροτήματα που λατρεύω και έχω σε περίοπτη θέση στο μυαλό μου και την καρδιά μου, ειδικά όσο περνάνε τα χρόνια και συνεχίζουν να είναι ακμαίοι και δραστήριοι. Τι μπορεί να περιμένει όμως κάποιος στο εικοστό (!) παρακαλώ δίσκο των γερόλυκων θα μου πείτε; Πρωτοκλασάτο heavy metal φυσικά, που δείχνει ότι αν μια μπάντα γουστάρει αυτό που κάνει, τότε η έμπνευση δεν είναι καθόλου δύσκολο πράμα. Δύο χρόνια μετά το πιο παραδοσιακό “Call To Arms”, το θρυλικό συγκρότημα επιστρέφει με ζόρικες διαθέσεις εδώ με το “Sacrifice”. Η πεντάδα δείχνει προθέσεις για ανεβασμένες ταχύτητες και περισσότερο τσαμπουκά, πράμα που φαίνεται και από την riffάτη παραγωγή που έχει βοηθήσει και ο Andy Sneap. Από τραγούδια τώρα, το “Sacrifice” αρχίζει με 5/5 κομματάρες, τόσο απλά. Το εναρκτήριο και video-clip ομότιτλο που λογικά θα είναι το ιδανικό opener και για τις συναυλίες τους, τα “Guardians of the Tomb”, “Warriors of the Road” (και τα τρία αυτά με refrainάρες και κιθάρες απόλαυση), το αμεσότατο hit “Stand Up and Fight” και το mid-tempo “Made in Belfast” με τα μικρά και εύστοχα κέλτικα σημεία, σου φέρνουν ένα φαρδύ πλατύ χαμόγελο! Το “Walking the Steel” είναι το μόνο πραγματικά μέτριο κομμάτι, με τα “Night of the Wolf” και “Wheels of Terror” να είναι σε OK προς αρκετά καλά επίπεδα ενώ για κλείσιμο έχουμε με το ανέμελο “Standing in a queue” το οποίο είναι σε φάση μεταλλικότερων AC/DC. Περαιτέρω αναλύσεις για τον Biff και την παρέα τους είναι περιττές. Συνοψίζοντας, έχουμε ένα album σίγουρα ανώτερο από τις 2 προηγούμενες δουλειές τους, και αν είχε μέσα, ένα κομμάτι τύπου “Lionheart” ή “Attila the Hun” ο δίσκος θα είχε απογειωθεί και θα τον έβαζα δίπλα με τα ισοπεδωτικά “Lionheart” και “Inner Sanctum”! Έχετε μπροστά σας ένα από τα must listen του 2013 και αγορά σκέτη εγγύηση… Φέρτε τους πάλι να παραδώσουν heavy metal σεμινάρια!!!

8/10

Παναγιώτης Αποστολόπουλος

[email protected]

[Option B]

Τρομερό Heavy Metal από τους ΘΕΟΥΣ Saxon για πολλοστή φορά. Εδώ και 20 χρόνια η μπάντα έχει σκιστεί να βγάζει μόνο καλούς και άνω δίσκους έξτρα επιμεταλλωμένους δίσκους. Η μετριότητα πραγματικά φαίνεται να έχει εξαφανιστεί από το λεξικό της μπάντας. Βέβαια η λέξη filler από την άλλη φαίνεται να έχει υπέρ-αναλυθεί μέσα στο ίδιο λεξικό… Όμως αυτός ο δίσκος έρχεται να κάνει κάπως σε αυτόν τον τομέα τη διαφορά, καθώς μικρότερος από τους προκατόχους του κυλάει σα νεράκι. Ας τα πιάσουμε τα πράγματα από την αρχή. Εδώ έχουμε μία φυσική συνέχεια του προκατόχου “Call to Arms” από την άποψη ΟΜΩΣ της όλο και περισσότερο απομάκρυνσης από το πιο ‘προσεγμένο’ και ‘εμπλουτισμένο’ επικό ήχο που άγγιξαν με τα καλά κομμάτια του “Into the Labyrinth”. Σαν πιο προσεγμένο ηχητικά αλλά και πιο συγκρατημένο συνθετικά και δυναμικά “The Inner Sanctum” ενώ σημειακά φαίνεται να έχει και λίγο από το μελωδικό εμπνευσμένο αέρα του “Lionheart”. Ότι φωνάζει SAXON SUPREMACY από χιλιόμετρα ο δίσκος είναι δεδομένο αλλά αν θέλουμε να συνοψίσουμε τα ατού του δίσκου μαζεμένα καλό θα ήταν να τονίσουμε πρώτον ότι ο Biff για άλλη μια φορά ΣΠΕΡΝΕΙ, τα σολίδια και τα riffs για άλλη μια φορά είναι ότι καλύτερο και μεταλλικότερο και τέλος ίσως τα τραγούδια να έχουν τα πιο κολλητικά ρεφραίν που έχουν γράψει οι Saxon τα τελευταία χρόνια. Το μόνο κακό είναι ότι λείπει ο απόλυτος Saxon κόμματος που συνήθως έστεφε με δάφνες τα προηγούμενα άλμπουμ τους (είτε λεγόταν “Attila the Hun” για το “The Inner Sanctum” είτε “Battalions of Steel” για το “Into the Labyrinth” κλπ). Επίσης κακό το ότι πέφτει αρκετά στα δύο τελευταία κομμάτια η απόδοση. Παρόλα αυτά εδώ μέσα και το χειρότερο κομμάτι έχει πάρα πολλά να πει. Οι κομματάρες είναι μπόλικες και σπέρνουν εδώ μέσα! Τι να πρωτοαναφέρω; Τα γαμηστερά τίγκα metal “Sacrifice” και “Warriors of the Road”; Το τέρμα πιασάρικο “Stand up and Fight”; Τα πιο ψαγμένα “Made in Belfast”, “Night of the Wolf”; ΕΠΟΣ. Επίσης σαν bonus έχουν μπει και κάποιες επανεκτελέσεις παλιών καλών κομματιών της μπάντας όπως και Orchestrated μορφή του “Crusader” που αν και χάνει λίγο σε σχέση με το original δείχνει πόσο μουσικάρες είναι τα παππούδια. Για να μην πολυλογώ… μάλλον μιλάμε για έναν από τους καλύτερους δίσκους του κλασσικού ήχου για φέτος. Προτείνεται σε ΟΛΟΥΣ τους μεταλάδες γιατί είναι SAXON και είναι έπος!

8.5/10

Γιώργος “Kelenmar” Βασιλειάδης

[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.