RODSTUDIOS-468×60-BANNER - 468|60|RODSTUDIOS-468×60-BANNER|||bothPsychotic Waltz 2023 – 468×60 - 468|60|Psychotic Waltz 2023 – 468×60|||bothwhale-468×60 - 468|60|whale-468×60|||bothGreekrebels Banner 07052021-468×60 - 468|60|Greekrebels Banner 07052021-468×60||https://www.greekrebels.gr/epikoinonia/|bothsymmetric records - 468|90|symmetric records||https://www.facebook.com/symmetricrecords/|both
20000
60
Yukon Delta Wildlife National Refuge – Blitz Sessions (Self-Financed)
30%Overall Score
whale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothRussian Circles 2022_728x90 - 728|90|Russian Circles 2022_728x90|||bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothPsychotic Waltz 2023 – 728×90 - 728|90|Psychotic Waltz 2023 – 728×90|||bothGreekrebels Banner 07052021-728×90 - 728|90|Greekrebels Banner 07052021-728×90||https://www.greekrebels.gr/epikoinonia/|both
20000
110

Yukon Delta Wildlife National Refuge και το πρώτο πράγμα που βγαίνει στην αναζήτηση του Google, είναι ένα καταφύγιο άγριας ζωής στην Alaska των Ηνωμένων Πολιτειών. Πρώτο καμπανάκι για το ότι κάτι δεν θα πάει πολύ καλά. Ψάχνω λίγο περισσότερο, μπαίνω και στο Facebook, βγαίνει τελικά ένα profile που στην περιγραφή του έγραφε χαρακτηριστικά “instrumental love-letters to arctic ecosystems”. Αποκλείεται, σκέφτηκα, να είναι αυτή η μπάντα που ψάχνω. Έλα μου όμως που ήταν τελικά. Δεύτερο καμπανάκι.

Πριν προχωρήσω σε λεπτομέρειες, θα ακολουθήσει ένα σύντομο βιογραφικό της μπάντας. Παίζουν post-rock, κατάγονται από το Oslo της Νορβηγίας και το Blitz Sessionsείναι το ντεμπούτο album τους. Προχωράμε τώρα στο θέμα μας σιγά σιγά. Ο δίσκος αποτελείται από τρία κομμάτια. Δεν είναι ΕΡ και αυτό γιατί τα δύο πρώτα κομμάτια έχουν διάρκεια επτά λεπτά και το τελευταίο σχεδόν δεκαεννιά (!). Τρία κομμάτια και όμως μου φάνηκαν αιώνας.

Για να μην παρεξηγηθώ, είναι υπέροχο το να αγαπάει κάποιος το περιβάλλον και να θέλει να το προστατεύσει. Ειδικά τώρα, που τα τελευταία χρόνια η κλιματική αλλαγή έχει κάνει πολύ περισσότερο αισθητή την παρουσία της, είναι πολύ σημαντικό το να βλέπεις νεαρά άτομα να ασχολούνται με αυτά τα θέματα. Δεν είμαστε εδώ όμως για να σχολιάσουμε την ιδέα αλλά τη μουσική. Η μουσική λοιπόν είναι επιεικώς απαράδεκτη.

Για αρχή, η διάρκεια είναι πάρα πολύ μεγάλη για πέντε μόνο νότες. Χίλιες φορές να ήταν τρίλεπτα κομμάτια και να το υπολογίζαμε ως ΕΡ παρά αυτό το πράγμα. Τραβηγμένα υπερβολικά πολύ χωρίς ουσία. Δεύτερον και ουσιαστικότερο, όλο αυτό ήταν ένα ανιαρό άκουσμα. Τίποτα το ξεχωριστό πέρα από το Cape Sarichefπου έχει το πιο εκνευριστικό intro που άκουσα ποτέ μου.

Ειλικρινά, δείξτε λίγο έλεος με τις εισαγωγές. Αυτές προϊδεάζουν τον ακροατή για το τι θα ακολουθήσει, μη βάζετε τα χεράκια σας και βγάζετε τα ματάκια σας. Τρίτο και τελευταίο, ίσως αν υπήρχαν διάσπαρτα φωνητικά, μπορεί να γινόταν πιο ανεκτός αυτός ο δίσκος. Ευελπιστώ στο να βελτιωθούν ή να αλλάξουν εντελώς γραμμή πλεύσης.

3/10
Χριστίνα Γιαννούλη
giannouli.christina[email protected]gmail.com

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.

X