Ross The Boss – By Blood Sworn (AFM)
75%Overall Score
Reader Rating: (0 Votes)
0%
yob 728×90 - 728|90|yob 728×90|||bothAmenra 728×90 - 728|90|Amenra 728×90|||bothBob Katsionis 2018_728x90 - 728|90|Bob Katsionis 2018_728x90||https://bobkatsionis.bandcamp.com/|bothtreat 728×90 - 728|90|treat 728×90|||bothGreek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothPain Of Salvation 728×90 - 728|90|Pain Of Salvation 728×90|||bothMinsk 728×90 - 728|90|Minsk 728×90|||bothAlone Records_2018a_728x90 - 728|90|Alone Records_2018a_728x90||http://alone.gr/|both
20000
110

Νέο άλμπουμ για τον πρώην κιθαρίστα των Manowar, τρίτο κατά σειρά και δέκα χρόνια μετά το ντεμπούτο με το New Metal Leader” ενώ αισίως έχουν περάσει οχτώ χρόνια από τότε που κυκλοφόρησε το «Hailstorm». Ο δίσκος βλέπει το project με πλήρες αλλαγές στο line up (κάτι που ποτέ δε μου άρεσε και πόσο μάλλον όταν μιλάμε για ολικές αλλαγές) με κυριότερη και μάλλον πιο σημαντική αυτή του τραγουδιστή, ο οποίος νέος τραγουδιστής παρουσιάζεται στο πρόσωπο του Marc Lopez, που είχε τραγουδήσει στα demo των μάλλον άγνωστων Hammersmyth και στους Meliah Rage, μεταξύ άλλων συγκροτημάτων που επίσης δραστηριοποιείται τώρα.

Ξεκινώντας με το ομώνυμο κομμάτι, εάν πω ότι τα riffs δε μου θύμισαν προφανέστατα το Blood Of My Enemies, θα πω μεγάλο ψέμα, καθώς μου ακούστηκε ξεπατικοσούρα. Και τα solo του κομματιού θυμίζουν αρκετά Manowar, μάλιστα από όλες τις εποχές τους.  Πάντως συνηθίζεις σχετικά εύκολα τη φωνή του Lopez, μπαίνοντας στα καινούρια δεδομένα της μπάντας. Αυτό θα το έλεγα σίγουρα περισσότερο για τις εξαιρετικές ψιλές που βγάζει. Τo Among The Bones πάει σε κλασικές φόρμες και έχει ένα αρκετά καλό και δουλεμένο refrain, όπως και τα περισσότερα κομμάτια του άλμπουμ, πολύ δυνατό και χαρακτηριστικό στοιχείο του άλμπουμ. Από τις καλές στιγμές του δίσκου, θεωρώ ότι τοποθετήθηκε σε σωστό, ιδανικό σημείο στο tracklist.

Ανάμεσα σε αυτό και στο επόμενο This Is Vengeance σε πρώτη φάση και κυρίως στις πρώτες ακροάσεις, μου ήρθαν στο μυαλό αρκετά οι 3 Inches Of Blood. Φοβερές και τρομερές οι ψιλές του Αμερικανού, μπορώ να πω ότι πορώθηκα στο refrain και μάλιστα θα προτιμούσα η φωνή του να ακούγεται περισσότερο έτσι, με τις καθαρές ψιλές, παρά με κάποιους πειραματισμούς και πιο επιθετικά σημεία στις πιο μεσαίες συχνότητες. Τι να λέμε τώρα, αφού ο τύπος το έχει πάρα πολύ στις μεσοψιλές και ψιλές! Εξαιρετική βρήκα και τη στιγμή του Faith Of The Fallen, που ρίχνει τους τόνους και έχει τον χαρακτήρα της μπαλάντας και άλλη μία φορά με εντυπωσιακά και καλοδουλεμένα solo. Άλλες κορυφές του άλμπουμ αποτελούν τα Devils Day, με πιο απλά riffs, πιο hard rocking, επιβεβαιώνοντας την πολύ καλή δουλειά στα refrain, το πιο σκοτεινό Lilith που τα έχει πετύχει όλα και ταυτόχρονα είναι και η πιο πετιχυμένη midtempo στιγμή, το Fistful Of Hate(λιγότερο από τα άλλα καλό) που κλείνει το άλμπουμ, ενώ από κοντά ακολουθεί το Play Among The Gods”.

 Πολύ ωραίο σύνολο με τα περισσότερα κομμάτια δηλαδή! Γράφτηκαν πολύ ωραία riffs και ιδιαίτερα solo, με τον Ross να μην ξεχνάει σε αρκετά σημεία το Manowar στυλ του, το οποίο στην αρχή φαίνεται σε κάποια σημεία ακόμα και στο drumming. Από εκεί και πέρα, έχω λυσσάξει με τις ψιλές, αλλά ο Marc Lopez είναι λες και έχει καταπιεί ατσάλι και θα μου άρεσε ακόμα περισσότερο αν είχε πιο πολλές ψιλές, κυρίως στα φωνητικά που προσπαθεί να ακουστεί πιο «επιθετικός» με κάποια ουρλιαχτά και δε μου άρεσαν τόσο. Μακάρι δηλαδή στο επόμενο άλμπουμ, με το ίδιο line up ελπίζω, αφού αυτό τα πήγε εξαιρετικά, να υπάρχουν οι ψιλές τσιρίδες που βγάζει σε κομμάτια όπως το This Is Vengeanceή το Lilith”, αλλά και γενικά κομμάτια σαν και αυτά! Άλλη μία απόδειξη ότι ακόμα μπορεί να βγεί καλό κλασικό heavy metal! Πιστεύω εν τέλει, ότι εκτός του ότι η όλη προσπάθεια μαζί και με τις αλλαγές βγήκε και με το παραπάνω, ότι επίσης είναι ένα βήμα παραπάνω ποιοτικά και γενικά μάλλον καλύτερο από τους δύο προκατόχους του. Πολύ πιθανόν αρκετοί να συμφωνήσουν μαζί μου.

Υ.Γ.: Το line up συμπληρώνουν οι Mike LePond (μπάσο, Symphony X και πολλά άλλα σχήματα) και Lance Barnewold (τύμπανα) συμβάλλοντας φυσικά στο πολύ καλό αποτέλεσμα, ενώ στη digipak έκδοση, χωρίς να έχει ιδιαίτερη σημασία μετά από τα πολύ καλά κομμάτια που υπάρχουν στο By Blood Sworn, μπορείτε να βρείτε εκτελέσεις των κλασικών ManowarEach Dawn I Die”, “The OathκαιHail And Kill”. Η παραγωγή έγινε από τον Dean Rispler στο studio Cannon Found Soundation και το εξώφυλλο σχεδιάστηκε από τον Stan W. Decker. Τέλος, το φωτογραφικό υλικό ανέλαβαν οι Thomas Sprenger και Scott Braun.

7.5/10
Πέτρος Μυστικός
petrosmystikos@gmail.com

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.