4LT - Puppet Syndrome Society (Los Almiros)
65%Overall Score
Reader Rating: (1 Vote)
74%
Bob-Katsionis_728x90 - 728|90|Bob-Katsionis_728x90|||bothsear bliss 728×90 - 728|90|sear bliss 728×90|||bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothChania Rock Festival 2019_728x90 - 728|90|Chania Rock Festival 2019_728x90|||bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||both
20000
110

Η ελληνική alternative/grungerock μπάντα με το όνομα 4LT κυκλοφόρησε το πρώτο της full-length album με τίτλο “Puppet Syndrome Society”, τρία χρόνια μετά το ντεμπούτο ΕΡ της το 2014.

Κλασικός alternative ήχος από τους 4LT με ξεκάθαρη μουσική ταυτότητα σε αυτές τις οχτώ συνθέσεις που αποτελούν το δίσκο. Pearl Jam και Deftones φαίνεται να κυριαρχούν στις επιρροές τους, ενώ σε ορισμένα σημεία μπορεί κανείς να θυμηθεί και τη ροκ μπάντα Nicκelback. Ωστόσο, στον ήχο των 4LT διακρίνεται εν μέρει και μία prog προσέγγιση, που θυμίζει, έστω και εν μέρει, Pain of Salvation. Ώριμες συνθέσεις, χωρίς να είναι κουραστικές και μακρές σε διάρκεια, που έχουν κάτι να πουν μουσικά και που δεν αφήνουν τους 4LT να επαναλαμβάνονται. Αντίθετα, κάθε τραγούδι είναι ξεχωριστό, κάτι που δεν οδηγεί στη μονοτονία που χαρακτηρίζει άλλους alternative δίσκους. Ωραίες μελωδίες στις κιθάρες, μεστό μπάσο, τα drums κρατάνε ισορροπημένο τον ήχο (με χαρακτηριστικό παράδειγμα το ‘Lay it on the line’), ενώ και τα φωνητικά είναι προσεγμένα και χωρίς υπερβολές. Από το album ίσως να ξεχωρίζαμε το τελευταίο του κομμάτι, το ‘Whisper’, το οποίο είναι λίγο πιο μελωδικό, αργό και σκοτεινό από όλα τα υπόλοιπα του δίσκου, αφήνοντας μία πολύ καλή τελική εντύπωση στον ακροατή.

Συνολικά, πρόκειται για ένα πολύ ώριμο δίσκο στο πεδίο του alternative, με όσους αρέσκονται σε αυτόν να αξίζει να επενδύσουν στο άκουσμά του. Ωστόσο, οι 4LT δεν έχουν προχωρήσει σε κάποια σημαντική καινοτομία: χαρακτηριστικός alternative, μελωδικός δίσκος, που σε ορισμένες περιπτώσεις ίσως να ακούγεται και περισσότερο συναισθηματικός από ότι ίσως θα περίμενε κανείς από μία τέτοια μπάντα (π.χ. ‘Silence’), οδεύοντας προς ένα πιο mainstream ήχο. Πάντως, αξίζει τουλάχιστον μίας ακρόασης, ίσως και από όσους δεν είναι fan του εναλλακτικού ήχου.

6.5/10
Αλίκη Μαξούτογλου
[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.