Black Rainbows – Cosmic Ritual Supertrip (Heavy Psych Sounds)
75%Overall Score
Reader Rating: (0 Votes)
0%
Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothPsychotic Waltz_Ath_728x90 - 728|90|Psychotic Waltz_Ath_728x90|||bothamadeus banner greekrebels 1 - 728|90|amadeus banner greekrebels 1|||bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||both
20000
110

Οι Black Rainbows κατάγονται από την Ιταλία. Πρόκειται για ένα psych/fuzz/stoner  rock τρίο με στοιχεία από acid space rock που ξεκίνησε την πορεία του το 2007. Από τότε έχουν κυκλοφορήσει ένα split album με τους Farflung, δύο EPs και εφτά full-length albums. Φέτος λοιπόν κυκλοφόρησε και το όγδοο με τον τίτλο Cosmic Ritual Supertrip. Έχουν μετρήσει αρκετά χιλιόμετρα στον δρόμο από την αρχή κιόλας της πορείας τους και μάλιστα, έχουν επισκεφθεί και τη χώρα μας τον Οκτώβριο του 2015 στη Θεσσαλονίκη.

Προχωράμε στα του δίσκου. Αποτελείται από δώδεκα κομμάτια με την διάρκειά τους να κυμαίνεται στα δύο με έξι λεπτά. Στην αρχή είναι όλα καλά. Κομμάτια που σε ξεσηκώνουν και σε ανεβάζουν στη στιγμή, σε κάνουν να χτυπιέσαι δίχως αύριο και να κάνεις ένα πάρτι μόνος σου μπροστά από την οθόνη σου. Έλα μου όμως που όσο προχωράνε γίνονται όλο και πιο βαρετά. Ίδιες εισαγωγές, ίδιο ύφος, ίδια τα πάντα. Ειδικά στο Glittereyzedκαι στο Sacred Graalνόμιζα ότι έβαλα ξανά το πρώτο αντί για το δεύτερο που ήταν να ακούσω κανονικά. Και όμως είχα βάλει το δεύτερο και ήταν τόσο πολύ ίδιο. Κάπως έτσι σταματάει το πάρτι, σταματάνε όλα. Ευτυχώς, δεν σταματάνε για πολύ.

Τα παραπάνω κομμάτια ήταν το ένατο και το δέκατο της λίστας. Έρχεται το εντέκατο που είναι πολύ πιο διαφορετικό από τα υπόλοιπα. Ο λόγος για το Searching For Satellites Part I & II και μιλάμε για ένα πιο blues, country τραγούδι στο οποίο παραμένουν τα space rock στοιχεία. Σε έχει ξυπνήσει λίγο από τον λήθαργο που σου προκάλεσαν τα προηγούμενα και σε οδηγεί στο καλύτερο κλείσιμο με το Fire Breather. Ξανά χτύπημα, ξανά πάρτι. Πάλι καλά δηλαδή γιατί ήταν κρίμα και άδικο να ολοκληρωθεί έτσι άδοξα. Παρεμπιπτόντως μου θύμισε το Shotgunτων The Alligator Wine. Της ίδιας συνομοταξίας και αυτοί και εξίσου καταπληκτικοί.

Για να ολοκληρώνουμε σιγά σιγά, αν εξαιρέσουμε την κοιλιά που έγινε στα μέσα προς το τελείωμα, είναι ένας πολύ καλά προσεγμένος και δουλεμένος δίσκος. Μπορεί να σε κάνει να χάσεις κάποια στιγμή το ενδιαφέρον σου, καταφέρνει όμως να σε ξανακερδίσει. Οι οπαδοί των MC5, Kyuss και Fu Manchu σίγουρα θα τους λατρέψετε.

7,5/10
Χριστίνα Γιαννούλη
giannouli.christina[email protected]gmail.com

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.