whale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothOM 2020 728×90 - 728|90|OM 2020 728×90|||bothEclipse 728×90 - 728|90|Eclipse 728×90|||bothBob-Katsionis_728x90 - 728|90|Bob-Katsionis_728x90|||bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothRoadHouse Diet_728x90 - 728|90|RoadHouse Diet_728x90||https://www.greekrebels.gr/roadhouse-diet-electric-devilry-mojoholic/|bothRussian Circles 728×90 - 728|90|Russian Circles 728×90|||bothGreek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|both728x90_Suicidal Angels - 728|91|728x90_Suicidal Angels|||both
20000
110

Ας γνωριστούμε κατ’ αρχάς: οι Black Sun Aeon είναι το project του πολυάσχολου Φιλανδού Tuomas Saukkonen (Before the Dawn, Dawn of Solace, The Final Harvest) που προφανώς δεν έχει λύσει ακόμη το δίλημμα του Γιοκαρίνη ‘κιθαρίστας ή ντράμερ;’. Το ‘Routes’ είναι το δεύτερό τους πόνημα και κινείται, όπως ήταν αναμενόμενο, στην κλασσική περίπτωση ατμοσφαιρίλας από εκείνα τα γνώριμα μέρη. Διαπίστωση πρώτη: ο δίσκος είναι διπλός, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι έχουμε να κάνουμε με 2 ντουζίνες κομμάτια, 14 χωρισμένα σε 2 cd των 7 νομίζω πως είναι αρκετά. Το πρώτο μέρος λοιπόν απευθύνεται στους λάτρεις του φιλανδικού και μελωδικότατου gothic-doom, που παρόλα αυτά φλερτάρει αρκετά με τα πιασάρικα riff-άκια που μας αρέσουν στους Before the Dawn, χρησιμοποιώντας ταυτόχρονα και ένα επιθετικό doom touch από Swallow the Sun και November’s Doom. Παρότι δεν ήταν κάτι που ακούω για πρώτη φορά στη ζωή μου, μου άφησε θετικές εντυπώσεις κυρίως λόγω των καθαρών φωνητικών που ‘το ‘χουν’ και επιπλέον δεν ήταν ξερό και άχαρο. Περνάμε στο δεύτερο μέρος στο οποίο μας δείχνουν καθαρά τον λόγο του διαχωρισμού που έχει γίνει. Τα μελωδικά riff περιορίζονται χωρίς να εξαφανίζονται και επέρχεται επιστροφής τις ρίζες, καθώς πληθώρα black και death στοιχείων κάνουν αισθητή την παρουσία τους. Καθόλου άσχημα…Διαπίστωση δεύτερη: υπάρχουν σταθερές special φωνητικές συμμετοχές, όπως του ex-Amorphis, Tomi Koivusaari και του νυν Moonsorrow, Ville Sorvali. Διαπίστωση τρίτη και συμπέρασμα: το αποτέλεσμα μπορεί να μην σε συγκλονίζει αλλά δεν σε αφήνει και παγερά αδιάφορο και αν υπάρχει όρεξη για δουλειά έχουν τα φόντα να μας κάνουν να ασχοληθούμε πολύ περισσότερο μαζί τους στο μέλλον.

7/10

Αγγελική Καπίρη

[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.