Chrome Division - Infernal Rock Eternal (Nuclear Blast)
50%Overall Score
Reader Rating: (0 Votes)
0%
RodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothRussian Circles 728×90 - 728|90|Russian Circles 728×90|||bothPsychotic Waltz_Ath_728x90 - 728|90|Psychotic Waltz_Ath_728x90|||bothdeafheaven 728×90 - 728|90|deafheaven 728×90|||bothGreek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|bothOM 2020 728×90 - 728|90|OM 2020 728×90|||both
20000
110

Και στατιστικά να το πάρουμε, όταν δημιουργείς 3 σερί εξαιρετικά hard n’ heavy albums, κάποια στιγμή θα καιγόσουν. Και αυτή η στιγμή για τους Chrome Division ήρθε με το “Infernal Rock Eternal”. Ας αρχίσουμε όμως με τα καλά. Πέραν του ότι το album διαθέτει μάλλον το πιο καλό single της συμμορίας του Shagrath ονόματι “Endless Nights”, έχει κάποιους πολύ εύστοχους πειραματισμούς, όπως είναι η χρήση mouth-moog και η πιο heavy/power προσέγγιση στο ύφος της μπάντας. Αυτό το τελευταίο θα σας φέρει αντιμέτωπους με αρκετές αναφορές σε Rage, καθώς και ο ίδιος ο SAhady Blue έχει αυτή τη φορά μία περισσότερο Peavy Wagner χροιά στις ερμηνείες του. To stoner των Black Label Society αντικαθίσταται αστραπιαία με εκείνο των Spiritual Beggars, με μπροστάρη το φασαριόζικο μπάσο του νεοαφιχθέντα Ogee που δίνει μία ελαφρώς πιο αλήτικη νοοτροπία στη μουσική τους, ενώ η παραγωγή εξακολουθεί να διατηρείται σε υψηλά επίπεδα. Δυστυχώς όμως τα μειονεκτήματα είναι περισσότερα. Πρώτα απ’ όλα το “Infernal Rock Eternal” υστερεί σημαντικά στο χαβαλετζίδικο “booze metal” μοτίβο που είχα καθιερώσει τα τελευταία χρόνια. Παρότι πιο ώριμοι από ποτέ, φαίνεται πως η πολύ σοβαροφάνεια δεν είναι το ισχυρό ατού των Chrome Division. Επιπλέον, οι καλές συνθέσεις είναι μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού. Για του λόγου το αληθές ξεχώρισα τα “(She’s) Hot Tonight” (το μοναδικό πραγματικά κεφάτο τραγούδι του δίσκου), “Lady Of Perpetual Sorrow”, No Bet For Free”, τον 80’s ρυθμό του “On The Run Again” και τα χλιαρά Motorhead πατήματα που κάνουν με το “Mistress In Madness”. Αλλά κατά γενική ομολογία ο δίσκος είναι μέτριος και δεν εντυπωσιάζει ιδιαίτερα. Και είναι κρίμα, γιατί όσον αφορά την ηχητική ποιότητα ίσως είναι η καλύτερή τους δουλειά. Θέλω να πιστεύω πως με το “Infernal Rock Eternal” οι Chrome Division έκαναν μόνο μία μικρή δισκογραφική κοιλιά που δε θα συνεχιστεί, γιατί μου είναι πολύ συμπαθείς σαν μπάντα. Μέχρι το επόμενο album όμως, καλό θα ήταν να δώσετε βάση στις προηγούμενες κυκλοφορίες τους.

5/10

Χάρης Μπελαδάκης

[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.