Crying Steel - Stay Steel (Pride & Joy Music)
65%Overall Score
Reader Rating: (0 Votes)
0%
RoadHouse Diet_728x90 - 728|90|RoadHouse Diet_728x90||https://www.greekrebels.gr/roadhouse-diet-electric-devilry-mojoholic/|bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothGreek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|bothOM 2020 728×90 - 728|90|OM 2020 728×90|||bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothdeafheaven 728×90 - 728|90|deafheaven 728×90|||bothBob-Katsionis_728x90 - 728|90|Bob-Katsionis_728x90|||bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothEclipse 728×90 - 728|90|Eclipse 728×90|||both
20000
110

Ξέρω τι σκέφτεστε. Γελοίο όνομα για μπάντα και για τίτλο album. Κι όμως, οι Ιταλοί Crying Steel υπάρχουν από τα μέσα των 80′s παρόλο που τον τελευταίο καιρό φαίνονται πιο ενεργοί από ποτέ κατά κάποιο ειρωνικό τρόπο. Μοιραζόμενοι το σανίδι με μεγαθήρια τύπου Twisted Sister, Motörhead, King Diamond, Kreator, Accept, Megadeth, Saxon, Slayer και Sodom και έχοντας μια συμμετοχή στο billing του επετειακού Wacken 2014 για τα 25 χρόνια, θα έλεγε κανείς πως γεύονται όσα στερήθηκαν τότε. Αισίως τέταρτος δίσκος (ή τρίτος από την επαναφορά στο προσκήνιο) και έκπληξη-κεραμίδι πίσω από το μικρόφωνο.

Όσοι είστε γνώστες της 80′s hard ‘n’ heavy σκηνής σίγουρα θα περάσετε υπέροχα ακούγοντας το Stay Steel, καθώς τα lead vocals έχει αναλάβει ο ιστορικός βετεράνος Tony Mills. Μπορεί οι ερμηνείες του να μη θυμίζουν σε τίποτα βέβαια τους Νορβηγούς θρύλους TNT ή ακόμα πιο απίθανο τους Shy, το λαρύγγι του ωστόσο εξακολουθεί να κάνει θαύματα. Μουσικά, αν εξαιρέσω κάποιες λίγο πιο heavy στιγμές στα riffs (π.χ. Warriors) το γενικότερο σύνολο μου έδωσε την εικόνα κάπως πιο ποζεροποιημένων Saxon. Πιασάρικες κιθαριστικές μελωδίες και groov-άτα drums δίνουν το κατάλληλο πάτημα ώστε να υπερισχύσει περισσότερο το hard rock στοιχείο που ηχητικά με πήγε σε early-90′s εποχές, θυμίζοντάς μου χαμένα διαμαντάκια πρωτοκλασάτης παραγωγής τύπου Hardline και Saints And Sinners. Εντυπωσιακά solos δε θα βρείτε, εξαιρώντας τα καθαρά heavy δυναμιτάκια Barricades“, “Raise Your Hellκαι Crank It Upπου έχουν την τύχη να παίζονται σερί, ενώ αδιαφιλονίκητος νικητής είναι το μπάσο για σεμινάριο δια χειρός Angelo Franchini. Οι ψηλές του Tony Mills υπέστησαν λίγο παραπάνω overuse απ’ ότι θα έπρεπε καθιστώντας τες ένα σημαντικό μείον, αλλά τα στακάτα riffs που διαθέτει σχεδόν κάθε κομμάτι δεν αφήνει το δίσκο να εξαρτηθεί ολοκληρωτικά από τις ερμηνείες.

Με λίγα λόγια λοιπόν, το Stay Steelείναι αστείο μόνο βάσει τίτλου. Το περιεχόμενό του τιμά με αξιοπρέπεια μια δεκαετία που λείπει σε όλους μας, χωρίς φυσικά να σου προσφέρει κάτι το πρωτοποριακό. Και πάλι όμως, για μπάντα που προέρχεται από χρόνια χειμερία νάρκη τα κατάφερε καλά.

6.5/10
Χάρης Μπελαδάκης
[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.