Crystal Viper - Possession (AFM)
70%Overall Score
Reader Rating: (0 Votes)
0%
Bob-Katsionis_728x90 - 728|90|Bob-Katsionis_728x90|||bothRussian Circles 728×90 - 728|90|Russian Circles 728×90|||bothGreek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothRoadHouse Diet_728x90 - 728|90|RoadHouse Diet_728x90||https://www.greekrebels.gr/roadhouse-diet-electric-devilry-mojoholic/|bothPowerwolf_728x90 - 728|90|Powerwolf_728x90|||both728x90_Suicidal Angels - 728|91|728x90_Suicidal Angels|||bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||both
20000
110

Εφόσον έχω πλέον πειστεί πως οι Crystal Viper με κυνηγούν όπου κι αν πάω, ήρθε η ώρα για τον πέμπτο τους δίσκο. Ο τίτλος του “Possession” και το concept του δε μοιάζει με τις προηγούμενες “επικές” δουλειές τους, καθώς πραγματεύεται τον εξορκισμό μίας κοπέλας ονόματι Julia. Προβλέψιμο σαν ιστορία, απρόβλεπτο όμως όσον αφορά τη μουσική εικόνα της μπάντας. Αν και κρατούν γερά το μέτριο epic/power παίξιμό τους, ωστόσο οι θεματολογίες γύρω από δαιμονισμούς και θρησκεία δίνουν χώρο για πειραματισμούς με ελαφρώς χαμηλότερες ταχύτητες, επιτέλους solos της προκοπής, αλλά και μία πιο επιθετική (και λυρική τολμώ να πω) Marta Gabriel στις ερμηνείες. Επιπλέον, για πρώτη φορά μετά και το καταπληκτικό τους ντεμπούτο διέκρινα κομμάτια που κατάφερα να συγκρατήσω με πάνω από μία ακρόαση. Και πράγματι, το refrain του “Fight Evil With Evil”, η κιθαριστική μελωδία του “Mark Of The Horned One” (σατανίλα, όχι μαλακίες!) και η μισητή Maiden-ίλα του “You Will Die You Will Burn” κλέβουν εύκολα την παράσταση σε ένα album που σιγά-σιγά μετατρέπει την αδιαφορία που είχα για τους Crystal Viper σε συγκρατημένο ενδιαφέρον, πάντα με υποψία “πισινής”. Όσο για τη διασκευή στους Riot με το “Thundersteel” (που κλείνει και το δίσκο) θα έλεγα πως ακούγεται πολύ ευχάριστα. Πολύ κοντά στο ύφος τους, αλλά η φωνή της Marta δεν νομίζω πως επαρκεί. Εννοείται πως το “Possession” δε φτάνει ούτε για πλάκα το σχεδόν αριστουργηματικό τους παρθενικό ξεκίνημα, αλλά μάλλον είναι ότι καλύτερο έχουν κυκλοφορήσει από τότε.

7/10

Χάρης Μπελαδάκης

[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.