RODSTUDIOS-468×60-BANNER - 468|60|RODSTUDIOS-468×60-BANNER|||bothsymmetric records - 468|90|symmetric records||https://www.facebook.com/symmetricrecords/|bothPsychotic Waltz 2023 – 468×60 - 468|60|Psychotic Waltz 2023 – 468×60|||bothnano designs 468×60 - 468|60|nano designs 468×60||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothwhale-468×60 - 468|60|whale-468×60|||both
20000
60
Psychotic Waltz 2023 – 728×90 - 728|90|Psychotic Waltz 2023 – 728×90|||bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothGreekrebels Banner 07052021-728×90 - 728|90|Greekrebels Banner 07052021-728×90||https://www.greekrebels.gr/epikoinonia/|bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothRussian Circles 2022_728x90 - 728|90|Russian Circles 2022_728x90|||bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||both
20000
110

Τρομερό το comeback των Σουηδών Cult of Luna μετά από απουσία 5 χρόνων στο κλασσικό ύφος του Atmospheric-Post-Sludge-Prog των Neurosis και Isis με μία τόσο δα μικρή διαφορά… ότι αυτό είναι μακράν ο καλύτερος τους δίσκος!! Και θα εξηγηθώ και γιατί το θεωρώ και οριακά καλύτερο ακόμα και από το αριστούργημα τους “Somewhere Along the Highway”… Γιατί απλούστατα οι άνθρωποι μέχρι και πριν το “Eternal Kingdom” αγνοούσαν παντελώς την έννοια του riffing και πραγματικά τρομερές κομματάρες ότι έχουν γράψει σε “Salvation” και “Somewhere Along the Highway” αλλά αποκλείεται να είμαι ο μόνος που αναρωτήθηκε ‘ΜΑ ΚΑΛΑ δεν μπορούσαν να σκεφτούν κάτι καλύτερο από αυτό το συνεχόμενο πάνκικο γκλινγκ-γκλινγκ-γκλινγκ στις ρυθμικές κιθάρες; Ή έστω ρε παιδί μου κάπως να το καλύψουν καλύτερα’… Δεν ήταν απλώς άσχημο ή άτεχνο, ήταν γκαούγκαλη μουσική προσέγγιση. Να όμως που οι Cult of Luna δε λησμόνησαν τελικά την όψη της καλής μουσικής και μετά από 15 χρόνια καριέρας με 5 χρόνια δισκογραφικής απουσίας καταφέρνουν να μπλέξουν σε απόλυτη ισορροπία όλα αυτά τα είδη που πρεσβεύουν και να τα συνδέσουν με τον πιο άρτιο πιθανό τρόπο. ΕΥΓΕ, δεν έχω να πω κάτι άλλο… όχι μόνο με κατέπληξαν, με έστειλαν αδιάβαστο καθώς κάτι τέτοιο δεν το περίμενα ποτέ από την αφεντιά τους. Ο δίσκος στη χειρότερη να θεωρηθεί ο ενδιάμεσος κρίκος ανάμεσα στα δύο τελευταία τους, στην καλύτερη θεία φώτιση από το πουθενά. Καλά πέρα από την πλάκα οι Cult of Luna εννοείται ότι είχαν δείξει τόσα χρόνια ότι είναι ικανοί για κάτι τέτοιο και δεν ξύπνησαν ένα πρωί και… ANYWAY! Μοναδικό του δίσκου είναι το πόσο μεγάλη ποικιλία υπάρχει στα κομμάτια! Άλλα πιο ψυχεδελικά, μινιμαλιστικά και μελαγχολικά, άλλα πιο πομπώδη, άγρια και προοδευτικά. Ατμόσφαιρες, μελωδίες, ambient effects, σωστά riffs, σολάρες, και μοναδικές πομπώδεις κορυφώσεις να εναλλάσσονται συνεχώς και τα κομμάτια να αναπνέουν παρόλα αυτά λες και φοράνε μάσκα οξυγόνου για καρκινοπαθή στον πνεύμονα σε τελικό στάδιο! Σαν να μην έφτανε η συνεχή εναλλαγή η μπάντα σε κάθε κομμάτι αλλάζει και ελάχιστα ηχητικά για να πετύχει τα θεμιτά αποτελέσματα. Το κουλό riffing έχει αντικατασταθεί από πανέμορφους δακτυλισμούς στη κιθάρα. Τώρα κομμάτι-κομμάτι μπορώ να πω με βεβαιότητα ότι δεν υπάρχει κακό δείγμα εδώ μέσα. Ίσως το πιο μέτριο να είναι μια προσπάθεια για κάτι πιο τεχνικό και συνάμα βαρύ που επιχείρησαν με το “Synchronicity”. Μεγάλο έπος το “I: The Weapon” και το “In Awe of” με μοναδικές σημειακές κορυφώσεις από εδώ και από εκεί. Επίσης πολύ καλό το πιο μινιμαλιστικό σε φάση Pink Floyd meets Tool “Passing Through” αλλά και το πιο ορθόδοξο “Mute Departure” με μελωδιάρες. Για τελείωμα κράτησαν ένα 20λεπτο μεγαθήριο το οποίο είναι σα μικρή σύνοψη του τι εστί Cult of Luna και αν εξαιρέσεις 2-3 πιο άστοχα σημεία κυλάει πολύ ευχάριστα! Οι λάτρεις του ιδιώματος που προωθούν Neurosis, Cult of Luna και Isis το τσεκάρεται με κλειστά τα μάτια! Επίσης μπορεί να πει και πολλά και σε λάτρεις Sludge/Stoner γενικότερα αλλά και σε πιο Alternative-Progressive ακροατές. Οι καθαρά Post-Hardcore fans από την άλλη βλέπω να μένουν λιιιίγο απογοητευμένοι αλλά σίγουρα αξίζει να τσεκάρουν.

9/10

Γιώργος “Kelenmar” Βασιλειάδης

[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.

X